III RC 376/16

Sąd Rejonowy w KłodzkuKłodzko2016-12-08
SAOSRodzinnealimentyŚredniarejonowy
alimentyrozwódobowiązek alimentacyjnyprzedłużenie terminuzdolność do pracyniepełnosprawnośćkoszty zastępstwa procesowegok.r.o.

Sąd oddalił powództwo o przedłużenie alimentów po rozwodzie, uznając, że stan zdrowia powódki i jej sytuacja materialna nie uzasadniają przedłużenia obowiązku alimentacyjnego ponad ustawowy pięcioletni termin.

Powódka E. W. domagała się przedłużenia obowiązku alimentacyjnego zasądzonego po rozwodzie, powołując się na chorobę (depresję) i trudności z podjęciem zatrudnienia. Sąd Rejonowy w Kłodzku oddalił powództwo, stwierdzając, że powódka posiada znaczący majątek, nie ma nikogo na utrzymaniu i mimo lekkiego stopnia niepełnosprawności ma zachowaną zdolność do pracy, a oferty pracy były dostępne. Sąd uznał, że choroba i niechęć do podjęcia zatrudnienia nie stanowią wyjątkowych okoliczności uzasadniających przedłużenie obowiązku alimentacyjnego ponad pięcioletni termin.

Powódka E. W. wniosła o przedłużenie obowiązku alimentacyjnego zasądzonego od pozwanego K. W. (1) po rozwodzie, argumentując, że ze względu na chorobę (nawracającą depresję) i poświęcenie się wychowaniu syna w trakcie małżeństwa, ma trudności z podjęciem zatrudnienia i może nie uzyskać świadczeń emerytalno-rentowych. Sąd Okręgowy w Świdnicy pierwotnie zasądził alimenty w wysokości 1200 zł miesięcznie, które miały wygasnąć po pięciu latach od rozwodu (19 kwietnia 2016 r.). Pozwany K. W. (1) wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że przedłużenie obowiązku alimentacyjnego jest możliwe tylko w przypadku zaistnienia wyjątkowych, nadzwyczajnych okoliczności, których powódka nie wykazała. Podkreślił, że powódka posiada około 400 000 zł oszczędności, nie podejmuje prób znalezienia pracy od 2014 r., mimo posiadanych umiejętności, a jej stan zdrowia nie uniemożliwia pracy. Sąd Rejonowy w Kłodzku ustalił, że powódka ma 48 lat, mieszka w N., opłaca czynsz i media, posiada 400 000 zł oszczędności, prowadzi samochód i życie towarzyskie. Była zatrudniona na umowach zlecenie i o pracę w latach 2013-2014, ale umowy nie były przedłużane lub były rozwiązywane z powodu nieobecności. Powódka figurowała w ewidencji bezrobotnych przez długie okresy, mimo dostępnych ofert pracy. Została zaliczona do osób z lekkim stopniem niepełnosprawności od 27 września 2016 r., a oferty pracy dla tej grupy również były dostępne. Sąd uznał, że choroba powódki (depresja) i lekki stopień niepełnosprawności nie stanowią wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 60 § 3 k.r.o., które uzasadniałyby przedłużenie obowiązku alimentacyjnego. Powódka ma zachowaną zdolność do pracy, a jej niechęć do jej podjęcia, mimo dostępnych ofert, nie może być podstawą do uwzględnienia żądania. Pozwany K. W. (1) prowadzi dobrze prosperującą firmę, ma na utrzymaniu małoletnią córkę i wspomaga wspólnego syna, co dodatkowo przemawiało przeciwko uwzględnieniu powództwa. W konsekwencji, sąd oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanego zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie 120 zł.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, okoliczności te nie stanowią wyjątkowych okoliczności uzasadniających przedłużenie obowiązku alimentacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że powódka, mimo choroby i lekkiego stopnia niepełnosprawności, posiada zachowaną zdolność do pracy, a dostępne oferty pracy nie zostały przez nią podjęte z własnej woli. Posiada również znaczący majątek, co wyklucza sytuację uzasadniającą przedłużenie obowiązku alimentacyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

K. W. (1)

Strony

NazwaTypRola
E. W.osoba_fizycznapowódka
K. W. (1)osoba_fizycznapozwany

Przepisy (1)

Główne

k.r.o. art. 60 § § 3

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Obowiązek alimentacyjny wobec małżonka rozwiedzionego wygasa z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży ten termin ze względu na wyjątkowe okoliczności. Wyjątkowe okoliczności muszą mieć charakter nadzwyczajny.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powódka posiada znaczący majątek (oszczędności, nieruchomości). Powódka ma zachowaną zdolność do pracy, mimo lekkiego stopnia niepełnosprawności. Dostępne były oferty pracy dla powódki, których nie podjęła. Niechęć do podjęcia pracy nie stanowi wyjątkowej okoliczności uzasadniającej przedłużenie alimentów. Pozwany ma na utrzymaniu córkę i wspomaga syna.

Odrzucone argumenty

Choroba powódki (depresja) uniemożliwia podjęcie zatrudnienia. Powódka poświęciła się wychowaniu syna i prowadzeniu domu w trakcie małżeństwa. Powódka może nie uzyskać świadczeń emerytalno-rentowych.

Godne uwagi sformułowania

wyjątkowe okoliczności to takie, które nie występują normalnie w życiu człowieka, muszą mieć charakter nadzwyczajny co do zdarzeń, które je wywołały. Powódka podjęciem zatrudnienia nie jest zainteresowana. Okoliczność, że powódka E. W. choruje na depresję, oraz że została zaliczona do lekkiego stopnia niepełnosprawności nie jest szczególną, wyjątkową okolicznością, o której mowa w art. 60§3 k.r.o.

Skład orzekający

Jolanta Urbanowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'wyjątkowych okoliczności' uzasadniających przedłużenie obowiązku alimentacyjnego po rozwodzie zgodnie z art. 60 § 3 k.r.o., zwłaszcza w kontekście choroby i zdolności do pracy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, a ocena 'wyjątkowości' okoliczności jest zawsze indywidualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia granice obowiązku alimentacyjnego po rozwodzie, szczególnie gdy jedna ze stron powołuje się na problemy zdrowotne i trudności z zatrudnieniem. Jest to częsty problem w praktyce prawniczej.

Czy choroba i depresja zawsze usprawiedliwiają przedłużenie alimentów po rozwodzie? Sąd odpowiada.

Dane finansowe

WPS: 14 400 PLN

zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego: 120 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III RC 376/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2016r. Sąd Rejonowy w Kłodzku III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący SSR Jolanta Urbanowicz Protokolant Aneta Gustowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016r. w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa E. W. przeciwko K. W. (1) o alimenty I. powództwo oddala, II. zasądza od powódki E. W. na rzecz pozwanego K. W. (1) kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego. UZASADNIENIE Powódka E. W. wniosła o zasądzenie od pozwanego K. W. (1) alimentów w kwocie po 1200 zł miesięcznie poczynając od dnia 19 kwietnia 2016r., przedłużenie terminu obowiązku alimentacyjnego orzeczonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 28 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt I C 2602/10 na czas nieograniczony. W uzasadnieniu podała, że Sąd Okręgowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 28 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt IC 2602/10 zasądził od pozwanego na jej rzecz alimenty w wysokości 1200 zł miesięcznie. Pozwany w dniu 27 czerwca 2016r. wniósł o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego powołując się na art. 60§3 k.r.o. Obowiązek dostarczania jej środków utrzymania wygasł w dniu 19 kwietnia 2016r., z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu. Małżonek, na rzecz którego zasądzono alimenty może dochodzić przedłużenia tego terminu na podstawie art. 60§3 k.r.o. , gdy wyjątkowe okoliczności wymienione w tym przepisie powstały przed upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu. W niniejszej sprawie istnieją szczególne okoliczności, o jakich mowa w art. 60§3 k.r.o. Podała, że może nie uzyskać świadczeń emerytalno-rentowych, albowiem ze względu na chorobę ma trudności z podjęciem zatrudnienia. Podczas trwania związku małżeńskiego nie była zmuszona do zarobkowania. Poświęciła się wychowaniu małoletniego syna i prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego. Po rozpadzie małżeństwa pozostała praktycznie bez stałego źródła utrzymania, nie licząc środków pozostałych po podziale wspólnego majątku. Cierpi na nawracające zaburzenia depresyjne. Leczy się. Leczy się także farmakologicznie, uczęszcza na terapię. Nawracająca depresja uniemożliwia jej podjęcie zatrudnienia. Jej stan zdrowia nie poprawia się. Podejmowała próby samobójcze, nadużywała alkoholu. Nie jest w stanie normalnie funkcjonować w zakładzie pracy i wykonywać powierzonych jej zadań. Najczęściej nie przedłużano z nią umowy o pracę albo umowy zlecenia. Złożyła nawet wniosek o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Pozwany K. W. (1) wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu podał, że wniósł pozew o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego z racji upływu pięcioletniego terminu od uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód i zasądzającego alimenty na rzecz małżonka, o którym mowa w art. 60§3 k.r.o. Przedłużenie wspomnianego terminu jest możliwie wyłącznie ze względu na wyjątkowe okoliczności, których zaistnienie nie zostało w należyty sposób przez powódkę wykazane. Wyjątkowe okoliczności, o których mowa w art. 60§3 muszą mieć charakter nadzwyczajny co do zdarzeń, które go wywołały. Powódka posiada około 400 000 zł oszczędności. Jej sytuacja majątkowa jest wyjątkowo dobra. Nie podejmuje prób znalezienia pracy od 2014r., mimo posiadanych umiejętności szwalniczych. Szczegółowa analiza dokumentacji leczenia powódki wskazuje, że obecnie nie ma problemów z depresją. Zaprzeczył by miał sprzeciwiać się samorozwojowi powódki. W trakcie małżeństwa nie było potrzeby by podejmowała pracę zarobkową, jednakże to był jej wybór mimo istniejących ku temu możliwości. Sytuacja taka była akceptowana przez obie strony. Powódka podjęła pracę dopiero końcem 2013r., dwa i pół roku po prawomocnym orzeczeniu rozwodu, chociaż nie mógł już jej w żaden sposób ograniczać. Majątek wspólny został podzielony, powódka otrzymała swój udział. W żaden sposób nie deprecjonował znaczenia prowadzenia przez powódkę gospodarstwa domowego i jej wkładu w zaspokajanie potrzeb rodziny. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Powódka E. W. i pozwany K. W. (1) małżeństwo zawarli w dniu 25 grudnia 1990r. Z ich związku pochodzi pełnoletni już syn K. W. (2) . dowód: - akta Sądu Okręgowego w Świdnicy sygn. IC 2602/10 W dniu 22 grudnia 2010r. strony sprzedały dom położony w N. przy ul. (...) za 600 000 zł. Pieniędzmi ze sprzedaży podzielili się po połowie. dowód: - zeznania stron - akta Sądu Okręgowego w Świdnicy sygn. I C 2602/10 Wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 28 marca 2011r. małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o winie, pozwany K. W. (1) zobowiązany został do alimentowania powódki E. W. kwotą po 1200 zł miesięcznie. Wyrok uprawomocnił się 19 kwietnia 2011r. dowód: - akta Sądu Okręgowego w Świdnicy sygn. IC 2602/10 W dniu 26 września 2011r. przed notariuszem strony dokonały podziału majątku wspólnego. Powódka E. W. otrzymała mieszkanie położone w N. osiedle (...) o powierzchni 55,98 m 2 , garaż w N. o powierzchni około 18 m 2 . Pozwany K. W. (1) otrzymał mieszkanie we W. przy ul. (...) o powierzchni 55,28 m 2, obciążone hipoteką i przedsiębiorstwo budowlano – usługowe (...) z siedzibą w N. . Ponadto powódka E. W. otrzymała skuter, a pozwany K. W. (1) samochód osobowy marki A. . dowód: - zeznania stron - wypis z aktu notarialnego sporządzonego w Kancelarii Notarialnej w D. z dnia 26 września 2011r. Powódka E. W. ma 48 lat. Mieszka w N. . Opłaca czynsz w kwocie 520 zł miesięcznie, prąd 60 zł miesięcznie, RTV i telefon około 150 zł miesięcznie. Posiada oszczędności w banku 400 000 zł. Prowadzi samochód. Prowadzi życie towarzyskie. dowód : - zeznania powódki E. W. - fotografie k. 39-45 Powódka E. W. z zawodu jest zdobnikiem szkła kryształowego. W okresach od 17 grudnia 2013r. do 31 grudnia 2013r., od 1 stycznia 2014r. do 31 stycznia 2014r., od 1 lutego 2014r. do 28 lutego 2014r. pracowała w oparciu o umowy zlecenie w (...) Sp. z o.o. w W. , z tym że w lutym 2014r. zrezygnowała z pracy i pracowała tylko do 13 lutego 2014r. W okresie od 24 lutego 2014r. do 30 kwietnia 2014r. była zatrudniona na okres próbny w (...) Sp. z o.o. w K. . Umowa nie została przedłużona z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy w dniach 23 kwietnia 2014r.- 30 kwietnia 2014r. Następnie od 30 czerwca 2014r. do 13 lipca 2014r. pracowała w (...) Sp. z o.o. w S. . Umowa o pracę została rozwiązana z upływem czasu, na który została zawarta. dowód: - zeznania powódki E. W. - umowa zlecenie z (...) Sp. z o.o. z dnia 30 stycznia 2014r. - pismo z (...) Sp. z o.o. z Dnia 18 października 2016r. - umowa o pracę z (...) Sp. z o.o. z dnia 24 lutego 2014r. - świadectwo pracy z (...) Sp. z o.o. – karta 24 - pismo (...) sp. z o.o. z dnia 10 października 2016r. - świadectwo pracy z (...) Sp. z o.o. w S. z dnia 14 lipca 2014r. - zaświadczenie z (...) Sp. z o.o. w S. z dnia 18 października 2016r. Powódka E. W. figurowała w ewidencji osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy w K. w następujących okresach: od 27 września 2010r. do 10 sierpnia 2011r., od 13 września 2011r. do 16 grudnia 2013r., od 21 lutego 2014r. do 23 lutego 2014r., od 10 czerwca 2014r. do 23 czerwca 2014r., od 29 października 2014r. do 3 marca 2016r., od 25 maja 2016r. do 3 października 2016r. Nie przedkładano jej ofert pracy. Powiatowy Urząd Pracy w K. w 2016r. dysponował ofertami pracy dla bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych w: Ośrodku (...) w S. , (...) w W. , Ośrodku (...) w K. , Restauracji (...) w K. , (...) na W. w G. , Barze (...) w W. , (...) Kopalnia (...) w N. , (...) Sp. z o.o. w W. ( praca w Ś. ), (...) Sp. z o.o. w N. , (...) Emeryta i Rencisty Sp. z o.o. w Ś. , (...) w N. . Oferowano wynagrodzenie od 1850 zł do 2000 zł miesięcznie brutto. dowód: - pisma Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia 23 sierpnia 2016r. i 7 grudnia 2016r. Powódka E. W. choruje na depresję. Opieka psychiatry bezpłatna. Jest w leczeniu farmakologicznym, miesięcznie na leki przeznacza 70 zł. Uczestniczyła w terapii prowadzonej w Oddziale Dziennym w Centrum Medycznym (...) w K. , terapię przerwała. Orzeczeniem (...) do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia 3 listopada 2016r. została zaliczona do osób niepełnosprawnych. Ustalony lekki stopień niepełnosprawności datuje się od dnia 27 września 2016r. ( data złożenia wniosku). Powiatowy Urząd Pracy w K. dysponował ofertami pracy dla osób z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności w: (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w Z. (praca w K. ), (...) Sp. z o.o. w G. (praca w J. ), (...) Spółka Akcyjna w P. ( praca w K. ), (...) Sp. z o.o. w K. (praca w Ś. ). Oferowano wynagrodzenie od 925 zł ( ½ etatu) do 1850 zł miesięcznie brutto. dowód: - zeznania powódki E. W. - zaświadczenia lekarskie karty 5-7 - karta informacyjna z „ (...) Centrum (...) Psychicznego” sp. z o.o. we W. z 14 maja 2015r. - orzeczenie (...) do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia 3 listopada 2016r. - pisma Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia 7 grudnia 2016r. Pozwany K. W. (1) mieszka w D. , w domu w zabudowie szeregowej, z partnerką A. K. i małoletnią córką O. W. . W 2014r. na zakup domu pobrał kredyt hipoteczny w wysokości 550 000 zł. Rata kredytu wynosi 2770 zł miesięcznie. Koszt utrzymania domu ( prąd, gaz, woda, podatek od nieruchomości) to 800 zł miesięcznie. A. K. pracuje, zarabia 1560 zł miesięcznie netto. dowód: - zeznania pozwanego K. W. (1) Pozwany K. W. (1) ma 46 lat, zawód inżynier elektryk. Jest właścicielem firmy (...) w D. . Za okres od 1 stycznia 2016r. do 30 września 2016r. dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 382 400,43 zł. Z kwoty tej co miesiąc spłacane są kredyty zaciągnięte na prowadzenie działalności w wysokości 9000 zł oraz koszty leasingów samochodów w wysokości 15 800 zł. dowód: - zeznania pozwanego K. W. (1) - zaświadczenia z (...) z D. z 19 października 2016r. Pozwany K. W. (1) wspomaga syna K. W. (2) pochodzącego ze związku z powódką E. W. . Udostępnia synowi mieszkanie przy ul. (...) we W. i płaci za nie rachunki, łącznie 700 zł miesięcznie. Ponadto zatrudnia syna w swojej firmie, za pracę płaci mu 2500 zł miesięcznie. dowód:- zeznania pozwanego K. W. (1) . Sąd zważył: Artykuł 60§3 k.r.o. stanowi między innymi, że obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego przedłuży wymieniony termin pięcioletni. Artykuł 60§3 k.r.o. nie zawiera bliższego sprecyzowania wyjątkowych okoliczności, od których uzależnione jest przedłużenie obowiązku alimentacyjnego. Jednakże wyjątkowe okoliczności to takie, które nie występują normalnie w życiu człowieka, muszą mieć charakter nadzwyczajny co do zdarzeń, które je wywołały. Takimi szczególnymi okolicznościami może być na przykład choroba uniemożliwiająca podjęcie pracy, czy wypadek nie związany z zatrudnieniem i niezapewniający odszkodowania bądź renty w wyniku czego następuje niezdolność do pracy. Powódka E. W. ma 48 lat. Dysponuje znacznym majątkiem (mieszkanie i garaż w N. , 400 000 zł oszczędności, samochód). Nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie pracuje, utrzymuje się z alimentów. Ma zachowaną zdolność do pracy, z tym że w warunkach pracy chronionej z uwagi na lekki stopień niepełnosprawności. Były dla niej oferty pracy ( vide: pisma Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia 7 grudnia 2016r. karty 72-76). Jednakże powódka E. W. podjęciem zatrudnienia nie jest zainteresowana. Pracy nie szuka, a w październiku 2016r. bez konkretnego powodu wyrejestrowała się z urzędu zatrudnienia. Pracy także nie szanuje. Bez usprawiedliwienia nie stawiała się w pracy, bądź z pracy rezygnowała. W toku procesu powódka E. W. starała się zaprezentować jako osoba zagubiona, przygnębiona, nie mogąca sprostać wymaganiom pracodawców. Jednakże poza salą sądową to osoba aktywna, usportowiona, uśmiechnięta, nie stroniąca od towarzystwa i wyjazdów ( vide : zdjęcia karty 39-45). Pozwany K. W. (1) prowadzi dobrze prosperującą działalność gospodarczą. Przez pierwsze dziewięć miesięcy 2016r. osiągnął dochód 382 400,43 zł. To średnio miesięcznie 42 490 zł, z tym że z kwoty tej musi zapłacić raty kredytów pobranych na prowadzenie działalności ( łącznie 9 000 zł miesięcznie) oraz koszty leasingów (15 800 zł miesięcznie). Zatem faktyczny jego miesięczny dochód to około 17 700 zł. Pozwany K. W. (1) , w przeciwieństwie do powódki E. W. , ma na utrzymaniu córkę, niespełna pięcioletnią O. . Także, w przeciwieństwie do byłej żony, wspomaga ich wspólnego syna K. . Użyczył mu mieszkanie we W. , opłaca rachunki, zatrudnił w swojej firmie. Okoliczność, że powódka E. W. choruje na depresję, oraz że została zaliczona do lekkiego stopnia niepełnosprawności nie jest szczególną, wyjątkową okolicznością, o której mowa w art. 60§3 k.r.o. Choroba powódki E. W. nie pozbawia jej możliwości podjęcia pracy. Były i są dla niej oferty pracy. Okoliczność, że tylko z sobie wiadomych powodów pracy nie podejmuje nie może być podstawą do uwzględnienia żądania przedłużenia trwania obowiązku alimentacyjnego. Z powyższych względów powództwo zostało oddalone.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI