III RC 350/19

Powódka J. S. wniosła pozew o zasądzenie od męża F. S. alimentów w kwocie 2000 zł miesięcznie, twierdząc, że znajduje się w niedostatku i nie jest w stanie pokryć bieżących kosztów utrzymania, leków i innych potrzeb. Wskazała, że strony są małżeństwem, ale nie mieszkają razem, a pozwany nie poczuwa się do finansowego wspierania jej. Strony mieszkały wspólnie w Nigerii, skąd powódka wróciła do Polski z córką, gdy pozwany poznał inną kobietę. Od tego czasu strony nie utrzymują kontaktu. Powódka jest emerytką z dochodem ok. (...) zł miesięcznie, mieszka w domu, który przekazała córce. Sąd ustalił, że strony są małżeństwem od (...) r. i mają (...) letnią córkę. Po ślubie mieszkali w Nigerii, skąd powódka wróciła do Polski, a następnie ponownie do Nigerii. Od (...) r. powódka z córką mieszka w Polsce. Pozwany mieszka w Kanadzie. Sąd, analizując przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, stwierdził, że nie istnieje bezpośredni obowiązek alimentacyjny między małżonkami pozostającymi we wspólnym pożyciu, a jedynie obowiązek przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny (art. 27 k.r.o.). Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, sąd wskazał, że obowiązek ten ustaje w przypadku faktycznej separacji małżonków, którzy nie tworzą już wspólnoty życia rodzinnego. Ponieważ strony pozostają w faktycznej separacji od blisko 40 lat, prowadzą odrębne gospodarstwa domowe i mają oddzielne majątki, sąd uznał, że nie można mówić o istnieniu rodziny w rozumieniu art. 27 k.r.o. W związku z tym powództwo o alimenty zostało oddalone. Kosztami sądowymi powódka nie została obciążona.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający