III RC 263/15

Sygn. akt III RC 263/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący SSR Ewa Pietkiewicz Protokolant Emilia Kosztowniak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa małoletniego J. W. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego I. W. i powoda P. W. przeciwko E. W. (1) o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny i alimenty I. zasądza od pozwanej E. W. (1) na rzecz powoda P. W. tytułem przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny i alimentów kwotę 400,00 (czterysta) złotych miesięcznie, począwszy od dnia 21 maja 2015 roku, płatną do rąk powoda w terminie do dnia 15. każdego miesiąca z góry, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia terminowi płatności którejkolwiek z rat; II. zasądza od pozwanej E. W. (1) na rzecz małoletniego powoda J. W. tytułem przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny za czas od dnia 21 maja 2015 roku do dnia 30 czerwca 2016 roku kwotę 400,00 (czterysta) złotych miesięcznie i za czas od dnia 1 lipca 2016 roku do dnia 19 lipca 2016 roku kwotę 253,00 zł (dwieście pięćdziesiąt trzy złote), płatne do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego powoda - I. W. - w terminie do dnia 15. każdego miesiąca z góry, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia terminowi płatności którejkolwiek z rat; III. w pozostałym zakresie postępowanie w sprawie małoletniego powoda J. W. umarza; IV. zwalania pozwaną E. W. (1) od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając koszty te na rachunek Skarbu Państwa; V. wyrokowi w punktach I i II nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt III RC 263/ 15 UZASADNIENIE I. W. działający jako przedstawiciel ustawowy małoletnich powodów: P. W. i J. W. domagał się w pozwie od pozwanej E. W. (1) alimentów na rzecz P. W. w wysokości 400 złotych miesięcznie oraz na rzecz J. W. w kwocie 250 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu ojciec małoletnich wówczas powodów podał, iż sam wychowuje dwóch synów, a jego żona E. W. (1) nie przekazuje środków finansowych na utrzymanie swoich dzieci, nie opiekuje się nimi, nie uczestniczy w ich wychowaniu. Wskazał również, że matka małoletnich powodów pracuje zawodowo jako ekspedientka w sklepie warzywno – owocowym i mieszka z konkubentem w K. przy ul. (...) . Ojciec małoletnich P. i J. W. stwierdził też, że jest bezrobotny z prawem do zasiłku, a z uwagi na trudną sytuację materialną korzysta z pomocy oferowanej przez (...) w K. . Przedstawiciel ustawowy małoletnich powodów podał również, że małoletni powodowie zaspokajają swoje potrzeby na niskim poziomie. Ponadto A. W. samodzielnie uiszcza opłaty za czynsz, gaz, wodę, energię elektryczną i przedszkole małoletniego J. . Pozwana E. W. (1) zameldowana jest w K. przy ulicy (...) , ale w miejscu zamieszkania nie przebywa; nie jest również pozbawiona wolności, ani tymczasowo aresztowana na terenie kraju ( vide: zaświadczenie z systemu PESEL – SAD na k. 17 oraz informacja z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 20 sierpnia 2015r. na k. 23 ). Korespondencja kierowana do E. W. (2) na adres: K. , ul. (...) została zwrócona do Sądu Rejonowego w Kłodzku dwukrotnie awizowana, nie podjęta w terminie ( vide: k. 8 akt sprawy). W piśmie z dnia 5 sierpnia 2015 roku KPP w K. poinformowała, iż w rozmowie z sąsiadami ustalono, że pozwana nie była widziana od dłuższego czasu w K. przy ul. (...) , zaś Policji nie jest znane aktualne miejsce pobytu pozwanej ( vide: pismo KPP w K. z dnia 5 sierpnia 2016 na k. 10 akt sprawy). Matka pozwanej – B. P. – nie wyraziła zgody na objęcie funkcji kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu E. W. (1) . Jednocześnie poinformowała, że nie jest jej znane obecne miejsce pobytu pozwanej ( vide: pismo B. P. z dnia 24 listopada 2015r. na karcie 32 akt sprawy ). Dnia 13 listopada 2015 roku I. W. złożył wniosek o zabezpieczenie powództwa przez nakazanie pozwanej E. W. (2) uiszczania przez czas trwania procesu na rzecz P. W. 400 złotych miesięcznie, zaś na rzecz J. W. 250 złotych miesięcznie ( vide: k. 29 akt sprawy). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 19 listopada 2015 roku zabezpieczono powództwo małoletniego J. W. w ten sposób, że zobowiązano pozwaną E. W. (1) , by do czasu prawomocnego zakończenia sprawy łożyła na rzecz małoletniego powoda J. W. kwotę 250 ( dwieście pięćdziesiąt ) złotych miesięcznie, począwszy od dnia 13 listopada 2015 roku, płatną do rąk ojca małoletniego - I. W. - w terminach do dnia piętnastego każdego następującego po sobie miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat ( vide: k. 30 akt sprawy). W dniu 2 grudnia 2015 roku powód P. W. pisemnie poparł żądanie pozwu swojego dotychczasowego przedstawiciela ustawowego oraz jego wniosek o zabezpieczenie roszczenia ( vide: k. 34 akt sprawy ). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 10 grudnia 2015 roku zabezpieczono żądanie powoda P. W. w ten sposób, że zobowiązano pozwaną E. W. (1) , by do czasu prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy łożyła na rzecz powoda P. W. kwotę 400 ( czterysta ) złotych miesięcznie, począwszy od dnia 13 listopada 2015 roku, płatną do rąk powoda - w terminach do dnia piętnastego każdego następującego po sobie miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat ( vide: k. 35 akt sprawy). Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015 roku ustanowiono dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej E. W. (1) kuratora w osobie pracownika Sądu Rejonowego w Kłodzku M. D. ( vide: k. 36 akt sprawy ). Pismem z dnia 5 lutego 2016 roku I. W. rozszerzył żądanie pozwu w imieniu małoletniego J. W. do kwoty 400 złotych miesięcznie. Kurator ustanowiony dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, iż od czasu wywieszenia zarządzenia o ustanowieniu kuratora oraz ogłoszenia zarówno pozwana, jak i nikt z jej rodziny nie skontaktował się z kuratorem ( vide: k. 55 akt sprawy). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 września 1997 roku I. W. oraz E. W. (1) zawarli związek małżeński przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w P. . Ze związku tego mają dwóch synów: J. W. , ur. (...) w P. oraz P. W. , ur. (...) w K. . I. W. nie zna dokładnego adresu miejsca zamieszkania pozwanej. /dowód: odpis skrócony aktu urodzenia małoletniego J. W. z USC w P. za nr (...) – k. 3, odpis skrócony aktu urodzenia P. W. z USC w K. za nr (...) – k. 4 akt sprawy, k. 4-6 akt sprawy Sądu Okręgowego w Świdnicy sygn. akt I C 1082/16 – w aktach sprawy, zeznania I. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016r. – 00:44:17 – k. 63 /. W roku szkolnym 2015/2016 małoletni J. W. uczęszczał do przedszkola w Zespole (...) przy ul. (...) w K. . Miesięczne opłaty uiszczane przez I. W. za przedszkole syna wraz z wyżywieniem ojciec małoletniego określił na kwotę 180 złotych miesięcznie. Tytułem należności za przedszkole i za wyżywienie przedstawiciel ustawowy małoletniego J. W. uiścił: - za czas od września 2015 roku do grudnia 2015 roku kwotę 640 złotych, - za czas od stycznia 2016 roku do marca 2016 roku kwotę 486 złotych. Ponadto I. W. zapłacił 60 złotych na (...) . Na książki dla małoletniego J. jego ojciec wydał 117 złotych. /dowód: zaświadczenie z Zespołu (...) w K. z dnia 21 marca 2016 roku – k. 57 akt sprawy, zeznania I. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku - 00:44:17 i 00:53:22 – k. 63 /. W roku szkolnym 2015/2016 P. W. uczył się w trybie dziennym w II klasie szkoły wielozawodowej w (...) Szkole (...) w K. . W roku szkolnym 2016/2017 P. W. kontynuuje tę naukę w III klasie, zawodzie cukiernika w systemie dziennym. Nauka zawodu trwa 3 lata. Zajęcia lekcyjne powoda odbywają się od poniedziałku do środy w godzinach od 8:00 do 14:00. Od czwartku do soboty w godzinach od 5:30 do 13:00 lub 14:00 powód realizuje praktykę zawodową w Cukierni (...) . D. w K. . Za tę praktykę P. W. otrzymuje 170 złotych miesięcznie. P. W. korzysta z używanych podręczników, za które jego ojciec zapłacił około 100 złotych. Po zakończeniu nauki w szkole zawodowej P. W. planuje kształcić się nadal i uzyskać średnie wykształcenie. Powód jest na utrzymaniu I. W. . Pozwana kontaktuje się z P. W. „od święta”, wysyłając do niego sms. Powód nie wie gdzie mieszka jego matka. /dowód: zaświadczenia z (...) w K. z dnia 9 marca 2016 roku i z dnia 16 listopada 2016 roku – k. 58 i k. 105, zeznania P. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku – 01:07:59 i 01:13:01– k. 64, zeznania I. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku – 00:41:17 i 01:02:13 – k. 63 /. I. W. mieszka z synami w K. przy ul. (...) w lokalu, który składa się z dwóch pokoi, kuchni i łazienki. Czynsz za w/w mieszkanie wynosi 300 złotych miesięcznie, opłaty za energię elektryczną 65 złotych miesięcznie, za gaz 35 złotych miesięcznie. Na wyżywienie dla siebie i synów I. W. wydaje 40 złotych dziennie. /dowód: zeznania I. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku – 00:53:52 – k. 63 odwrót/. W listopadzie 2015 roku I. W. kupił J. W. buty za 99,99 złotych, a we wrześniu 2015 roku zapłacił za kurtkę małoletniego 67 złotych. W grudniu 2015 roku I. W. wydał na odzież dla P. W. łącznie 580 złotych ( 200 złotych za kurtkę, 80 złotych za bluzę dresową, 300 złotych za spodnie ). W sierpniu 2015 roku I. W. wydał na buty dla P. W. 179 złotych, a w lutym 2016 roku powód zapłacił za obuwie sportowe dla P. kwotę 449 złotych. /dowód: zeznania I. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku – 00:53:52 - k. 63 odwrót, Faktura nr (...) z dnia 28.10.2015r. z (...) E. K. w K. na kwotę 67 złotych, Faktura VAT nr (...) z CCC z dnia 23.11.2015r. na kwotę łączną 109,98 zł, Faktura VAT z (...) Sp. z o.o. z dnia 3 sierpnia 2015 roku na kwotę 179 złotych, Faktura VAT (...) z B. . pl (...) w Ł. z dnia 3 lutego 2016 roku na kwotę 449 złotych – w kopercie na k. 60 akt sprawy /. W okresie od października 2015 roku do lutego 2016 roku E. W. (1) przekazała I. W. tytułem alimentów: - w październiku 2015 roku kwotę 200 złotych, - w listopadzie 2015 roku kwotę 350 złotych, - w grudniu 2015 roku kwotę 350 złotych, - w lutym 2016 roku kwotę 350 złotych, - w marcu 2016 roku kwotę 350 złotych. /dowód: pięć egzemplarzy dowodów wpłat przez E. W. kwot od 200 złotych do 350 złotych – w kopercie na k. 60 akt, zeznania I. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016r. – 00:44:17 – k. 63 /. Pozwana E. W. (1) ma wykształcenie średnie ekonomiczne. Na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku I. W. oraz powód P. W. podali, iż pozwana pracuje jako kasjerka w sklepie warzywniczym przy ul. (...) w K. . /dowód: zeznania P. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku – 01:17:25 – k. 64, zeznania I. W. złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku – 00:44:17 – k. 63 /. W rozmowie z właścicielem sklepu warzywniczego przy ul. (...) w K. funkcjonariusze Policji ustalili, iż E. W. (1) od marca 2016 roku nie pracuje w tym sklepie, a właściciel nie ma informacji odnośnie aktualnego miejsca pobytu pozwanej. /dowód: pismo KPP w K. z dnia 8 maja 2016 r. – k. 69 /. W okresie od 1 czerwca 2015 roku do 17 marca 2016 roku Powiatowy Urząd Pracy w K. dysponował ofertami pracy dla osób z wykształceniem średnim ekonomicznym, tj. dla pracownika administracyjnego, za wynagrodzeniem w kwocie 1750 złotych brutto miesięcznie oraz dla księgowej, za wynagrodzeniem w wysokości 2 000 złotych brutto miesięcznie. /dowód: pismo PUP w K. z dnia 17 marca 2016 roku wraz z dołączonymi ofertami pracy dla bezrobotnych z wykształceniem średnim ekonomicznym – k. 53 - 54 /. Decyzją PUP w K. z dnia 6 listopada 2014 toku uznano I. W. z dniem 4 listopada 2014 roku za osobę bezrobotną. Od dnia 4 listopada 2015 roku I. W. nie ma prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Ojciec powodów korzysta z pomocy oferowanej przez Ośrodek Pomocy (...) w K. w formie zasiłków okresowych oraz zasiłków na żywność. W styczniu i lutym 2016 roku zasiłki okresowe pobrane przez I. W. wyniosły po 596 złotych miesięcznie, a w marcu 2016 roku 511,97 złotych. W ramach programu Pomoc państwa w zakresie dożywiania ojciec powodów otrzymał w okresie od stycznia do marca 2016 roku kwotę 300 złotych miesięcznie. /dowód: zeznania I. W. , złożone na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku – 00:50:58 – k. 63 odwrót, pismo z (...) w K. z dnia 31 marca 2016 roku – k. 59, decyzja PUP w K. z dnia 6 listopada 2014r. – k. 10 akt, zaświadczenie z PUP w K. z dnia 31 marca 2016 roku – k. 7 akt sprawy Sądu Okręgowego w Świdnicy, sygn. akt IC 1082/16 – w aktach sprawy /. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy I Wydział Cywilny z dnia 28 czerwca 2016 roku ( sygn. akt IC 1082/16 ) małżeństwo I. W. z E. W. (1) zostało rozwiązane przez rozwód, bez orzekania o winie. Jednocześnie wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim J. W. powierzono I. W. , zaś obowiązki i uprawnienia pozwanej w tym zakresie ograniczono do współdecydowania o wyborze szkoły, zawodu i sposobu leczenia w razie poważnej choroby. W punkcie III powyższego orzeczenia zasądzono też od E. W. (1) do rąk I. W. , począwszy od uprawomocnienia orzeczenia, aż do czasu uzyskania przez małoletniego J. W. zdolności do samodzielnego utrzymania się alimenty w kwocie 500 złotych miesięcznie, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat, zaś ojca małoletniego powoda zobowiązano do ponoszenia dalszych kosztów utrzymania małoletniego. /dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 28 czerwca 2016 roku ( sygn. akt IC 1082/16), w aktach sprawy Sądu Okręgowego w Świdnicy sygn. akt IC 1082/16 – w aktach sprawy /. W postępowaniu rozwodowym przed Sądem Okręgowym w Świdnicy I Wydział Cywilny pozwana E. W. (1) podała w odpowiedzi na pozew swój adres: P. , ul. (...) . Korespondencja wysłana do pozwanej przez Sąd Rejonowy w Kłodzku na w/w adres nie została przez pozwaną podjęta. Dnia 1 września 2016 roku funkcjonariusze Policji ustalili w rozmowie z matką pozwanej, iż E. W. (1) nie mieszka w P. , ul. (...) od 20 lat, a B. P. nie ma z córką kontaktu i nie orientuje się gdzie pozwana mieszka. /dowód: karta 20 akt sprawy Sądu Okręgowego w Świdnicy sygn. akt IC 1082/16 – w aktach sprawy, koperta z korespondencją Sądu Rejonowego w Kłodzku adresowana do pozwanej k. 99, pismo Komisariatu Policji w P. z dnia 1 września 2016r. – k. 100 /. Sąd zważył: W myśl art. 27 k.r.o. , oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym. W pozwie z dnia 21 maja 2015 roku, na rozprawie w dniu 24 lipca 2015 roku ( vide: k. 11 akt sprawy ) oraz na rozprawie dnia 1 kwietnia 2016 roku ( k. 63 akt sprawy) I. W. jednoznacznie twierdził, że z pozwaną E. W. (1) pozostają w związku małżeńskim i nie toczy się między nimi postępowanie rozwodowe, ani separacyjne. Przyznał jednak, iż z pozwaną pozostaje od roku w faktycznej separacji. Okoliczność pozostawania I. W. oraz E. W. (1) w związku małżeńskim potwierdzono również dnia 19 maja 2016 roku - przed terminem rozprawy wyznaczonej na dzień 13 lipca 2016 roku ( vide: zapisek urzędowy na k. 72 akt sprawy). O sprawie rozwodowej i wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 28 czerwca 2016 roku rozwiązującym małżeństwo I. i E. W. (1) Sąd Rejonowy w Kłodzku powziął wiadomość od I. W. dopiero na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 roku ( vide: k.86 „a” akt). Zatem w konkretnych okolicznościach przedmiotowej sprawy, mając na względzie termin uzyskania przez Sąd Rejonowy w Kłodzku informacji o wytoczeniu powództwa o rozwód i o wyroku rozwodowym ( w dniu 13 lipca 2016 roku ), konieczność potwierdzenia tej informacji oraz uzyskania dokumentów źródłowych z Sądu Okręgowego w Świdnicy ( co nastąpiło 12 sierpnia 2016 roku), datę prawomocności wyroku rozwodowego ( dnia 20 lipca 2016 roku ) niecelowe stało się zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie przepisu art. 445 § 2 k.p.c. Rozwiązanie małżeństwa rodziców J. i P. W. przez rozwód w dniu 28 czerwca 2016 roku wpływa jednak w sposób istotny na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Podkreślić należy, iż art. 27 k.r.o. kreuje obowiązek alimentacyjny w szerszym zakresie, niż czyni to art. 135 k.r.o. Celem przepisu art. 27 k.r.o. jest bowiem uzyskanie środków materialnych służących zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania rodziny, jako całości oraz zaspokojenia uzasadnionych potrzeb jej poszczególnych członków, przy zachowaniu równej stopy życiowej. Pomiędzy obowiązkiem ustanowionym w art. 27 k.r.o , a obowiązkiem alimentacyjnym ( art. 128 k.r.o. i nast. oraz art. 60 k.r.o. ) istnieje podobieństwo, jednak o tożsamości tych obowiązków nie może być mowy. Można jedynie mówić o „alimentacyjnym charakterze” obowiązku przyczyniania się do zaspakajania potrzeb rodziny (tak m.in. J. Pietrzykowski w: KRO z Komentarzem, pod red. J. Pietrzykowskiego, Warszawa 1990, s. 131, M. Sychowicz w: KRO Komentarz, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2011, s. 149). Podłożem obowiązku sformułowanego w art. 27 k.r.o. jest zatem małżeństwo, jego trwanie, funkcjonowanie i potrzeby; obowiązek ten powstaje z chwilą zawarcia związku małżeńskiego i trwa do czasu jego ustania - rozwiązania lub unieważnienia. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż w okresie trwania małżeństwa I. W. oraz E. W. (1) , to na I. W. spadły obowiązki związane z utrzymaniem i wychowaniem synów. Słuchany na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku ojciec małoletniego J. W. oraz P. W. zeznał, iż koszty związane z opłatami za lokal, w którym mieszka razem z synami i wydatki za media wynoszą łącznie 400 złotych miesięcznie. Ponadto I. W. na wyżywienie dla siebie i synów wydaje 40 złotych dziennie, czyli około 1200 złotych miesięcznie. Ojciec J. i P. W. samodzielnie ponosi również opłaty za podręczniki synów, co stanowi wydatek w wysokości 217 złotych ( około 100 złotych za używane podręczniki dla P. W. i 117 złotych dla J. W. ). Z zeznań I. W. jasno również wynika, iż finansuje on dzieciom zakupy odzieży i obuwia. W listopadzie 2015 roku I. W. kupił J. W. buty za 99,99 złotych, a miesiąc wcześniej zapłacił za kurtkę małoletniego 67 złotych. W grudniu 2015 roku I. W. wydał na odzież dla P. W. 580 złotych ( 200 złotych za kurtkę, 80 złotych za bluzę dresową, 300 złotych za spodnie ). Zakupy obuwia dla P. W. kosztowały natomiast 179 złotych w sierpniu 2015 roku oraz 449 złotych w lutym 2016 roku. Podkreślić należy, iż od 4 listopada 2014 roku I. W. zarejestrowany jest w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. jako bezrobotny, przy czym od dnia 3 listopada 2015 roku bez prawa do zasiłku. Trudna sytuacja materialna I. W. skutkowała koniecznością korzystania z pomocy oferowanej przez Ośrodek Pomocy (...) w K. . W ramach tej pomocy (...) w K. wspomagał I. W. zasiłkami okresowymi i na żywność. W styczniu i lutym 2016 roku I. W. pobrał zasiłki okresowe w wysokości 596 złotych miesięcznie, a w marcu 2016 roku w kwocie 511, 97 złotych miesięcznie. Rzeczą oczywistą jest, że pozwana E. W. (1) w czasie trwania związku małżeńskiego z I. W. winna współuczestniczyć w pozyskiwaniu środków materialnych służących zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania rodziny, jako całości oraz zaspokojenia uzasadnionych potrzeb jej poszczególnych członków, przy zachowaniu równej stopy życiowej. Przekazane przez E. W. (1) na ręce ojca powodów kwoty od 200 złotych do 350 złotych w okresie od października 2015 roku do grudnia 2015 roku oraz od lutego 2016 roku do marca 2016 roku – mając na względzie potrzeby całej rodziny – uznać należy za daleko niewystarczające. W toku przedmiotowej sprawy ustalono, iż E. W. (1) ma wykształcenie średnie ekonomiczne. Możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanej umożliwiają jej zatem w stosownym rozmiarze uczestniczenie w kosztach utrzymania i wychowania synów. Podkreślić należy, iż możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego w rozumieniu Ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy , określają nie tylko zarobki oraz dochody przez niego rzeczywiście uzyskiwane, lecz te zarobki i dochody, jakie uzyskiwałby on przy pełnym wykorzystaniu swych sił fizycznych i zdolności umysłowych. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż PUP w K. w okresie od 1 czerwca 2015 roku do 17 marca 2016 roku dysponował ofertami pracy odpowiednimi dla osób z wykształceniem średnim ekonomicznym. I tak 23 września 2015 roku do PUP w K. wpłynęła oferta pracy na stanowisku pracownika administracyjnego za wynagrodzeniem 1750 złotych brutto, zaś dnia 23 października 2015 roku oferta pracy na stanowisku księgowej, za wynagrodzeniem 2000 złotych brutto. Gdyby zatem pozwana wykazała należytą staranność, to mogłaby pracować zgodnie ze swoim wykształceniem i osiągać wynagrodzenie pracownika księgowości w powyższych kwotach. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, iż wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy I Wydział Cywilny z dnia 28 czerwca 2016 roku ( sygn. akt IC 1082/16 ) małżeństwo I. W. z E. W. (1) zostało rozwiązane przez rozwód, bez orzekania o winie. Orzeczenie powyższe uprawomocniło się w dniu 20 lipca 2016 roku. Pozwana winna zatem do czasu prawomocnego zakończenia sprawy rozwodowej przyczyniać się do utrzymania rodziny, płacąc na rzecz synów: - P. W. za czas od dnia 21 maja 2015 roku do dnia 19 lipca 2016 roku kwotę 400 złotych miesięcznie, - małoletniego J. W. w okresie od dnia 21 maja 2015 roku do 30 czerwca 2016 roku kwotę 400 złotych miesięcznie, zaś od 1 lipca 2016 roku do 19 lipca 2016 roku 253 złote. Od 20 lipca 2016 roku pozwana winna natomiast alimentować pełnoletniego, lecz niezdolnego do samodzielnego utrzymania się P. W. kwotą 400 złotych miesięcznie. Jak już bowiem wyżej wskazano, obowiązek ustanowiony w art. 27 k.r.o. powstaje z chwilą zawarcia związku małżeńskiego i trwa do czasu jego ustania - rozwiązania lub unieważnienia. Wobec powyższego - z uwagi na zasądzenie w pkt III wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 28 czerwca 2016 roku od pozwanej E. W. (1) na rzecz małoletniego J. W. alimentów w wysokości 500 złotych miesięcznie, począwszy od daty uprawomocnienia wyroku rozwodowego - w pozostałym zakresie postępowanie w przedmiotowej sprawie odnośnie małoletniego J. W. podlegało umorzeniu. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia należy powołać – w konkretnych okolicznościach rozpatrywanej sprawy - przepis art. 355 § 1 k.p.c. ( wydanie wyroku stało się zbędne ) oraz odpowiednio stosowany ( z uwagi na fakt, iż postępowanie w sprawie nie zostało zawieszone ) przepis art. 445 § 3 in fine k.p.c. Innej ocenie podlega natomiast w przedmiotowej sprawie roszczenie powoda P. W. . W dniu 5 listopada 2015 roku P. W. ukończył 18 lat. Niewątpliwie fakt pełnoletności powoda nie zwalnia pozwanej od obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny. Materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie jednoznacznie bowiem wskazuje, iż pełnoletni powód P. W. nadal jest niesamodzielny finansowo, uczy się zawodu cukiernika i obowiązek jego utrzymania obciąża rodziców, a zatem również pozwaną E. W. (1) . Okoliczności tej nie zmienia fakt otrzymywania przez P. W. wynagrodzenia za praktyki zawodowe w cukierni w wysokości 170 złotych miesięcznie. Dopiero z chwilą prawomocnego rozwiązania małżeństwa I. i E. W. (1) ( tj. od dnia 20 lipca 2016 roku ) roszczenie powoda P. W. przeciwko pozwanej o alimenty należało analizować na gruncie art. 133 § 1 i 2 k.r.o. Zgodnie z treścią art. 133 § 1 i 2 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku. Z brzmienia w/w art. 133 § 1 i 2 k.r.o. wynika zatem także obowiązek alimentacyjny rodziców względem dzieci pełnoletnich. Przy orzekaniu o obowiązku alimentacyjnym rodziców wobec dzieci, które osiągnęły pełnoletność, brać należy pod uwagę to, czy wykazują one chęć dalszej nauki oraz czy osobiste zdolności i cechy charakteru pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie nauki ( vide: wyroki Sądu Najwyższego w sprawach III CKN 217/97 i III CKN 257/97 ). Jedyną przesłanką, od której zależy trwanie bądź ustanie obowiązku alimentacyjnego rodziców jest zatem możliwość samodzielnego utrzymania się dziecka. Odmienne stanowisko prowadziłoby do zahamowania bądź znacznego utrudniania rozwoju dziecka, poprzez pozbawienie go środków na kontynuowanie nauki po osiągnięciu pełnoletności, a więc byłoby sprzeczne z podstawowym obowiązkiem rodzicielskim, o jakim mowa w treści art. 96 k.r.o. Najczęściej osiągnięcie zdolności do samodzielnego utrzymywania się następuje wtedy, gdy dziecko ukończy naukę i otrzyma należyte przygotowanie do pracy. Tymczasem zebrane w sprawie dowody wskazują, iż powód P. W. nieprzerwanie uczy się, obecnie w klasie III wielozawodowej w (...) Szkole (...) w K. , w zawodzie cukiernika. Podkreślić należy, iż P. W. uczy się w systemie stacjonarnym, przy czym – jak zeznał - lekcje trwają od poniedziałku do środy od 8:00 do 14:00, a praktyki zawodowe od czwartku do soboty w godzinach od 5:30 do 13:00 lub 14:00. Na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 roku P. W. podał też, że po szkole zawodowej chciałby kontynuować naukę i uzyskać średnie wykształcenie. W ocenie Sądu system, w jakim uczy się powód oraz obciążenie obowiązkami związanymi z praktyką zawodową uniemożliwiają podjęcie P. W. pracy zarobkowej po zakończonych lekcjach i po praktyce zawodowej. W myśl art.135 § 1 k.r.o. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W ocenie Sądu możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanej E. W. (1) uzasadniają zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda P. W. , począwszy od 20 lipca 2016 roku alimentów w wysokości 400 złotych miesięcznie. Sąd zwolnił pozwaną od ponoszenia kosztów postępowania, zaliczając koszty te na rachunek Skarbu Państwa. Nadanie wyrokowi w pkt I i II rygoru natychmiastowej wykonalności nastąpiło w oparciu o przepis art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. Mając na uwadze całokształt przytoczonych wyżej okoliczności - na podstawie art. 27 k.r.o. oraz art. 133 § 1 k.r.o , w zw. z art. 135 § 1 k.r.o. - orzeczono jak w sentencji.