III RC 202/15

Sygn. akt III RC 202/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący SSR Danuta Kowal Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Meirowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. w Grudziądzu przy udziale sprawy z powództwa W. N. przeciwko J. N. o alimenty 1. Powództwo oddala. 2. Zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 77,- zł /siedemdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt. III RC 202/15 UZASADNIENIE W. N. domagała się w pozwie zasądzenia alimentów od pozwanego J. N. na jej rzecz w kwocie po 600,- zł miesięcznie. W uzasadnieniu żądania podała, że małżeństwo stron zostało rozwiązane wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 31.01.2014 r z winy pozwanego. Rozwód pociągnął za sobą istotne pogorszenie sytuacji życiowej powódki. Powódka wraz z dziećmi zamieszkuje we wspólnym mieszkaniu stron, płaci wysoki czynsz w kwocie 810,- zł, spłaca dwa kredyty. Pozwany natomiast żyje w luksusowych warunkach, wspólnie z konkubiną zamieszkuje w domu jednorodzinnym, wspólnie eksploatują luksusowy samochód A. . Powódki obecnie nie stać na takie wydatki jak kino, wyjście do kawiarni, wyjazd z dziećmi na weekend. Pozwany natomiast ze zwoją konkubina wyjeżdżają na zakupy do G. i T. , ponadto wspólnie kupili mieszkanie, które wystawili na sprzedaż. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, że wspólnie z konkubiną użytkuje dom, ponosi część opat za dom, nadal studiuje. Sam nie wyjeżdża na zakupy. Jego wyjazdy są związane ze studiami. Kupił wspólnie z konkubiną mieszkanie na 60.000,- zł i kwotę 30.000,- zł na ten cel dostał od swojej matki, a drugą połowę kwoty wyłożyła konkubina B. S. . Posiada on garaże, które są współwłasnością powódki. Na ten cel strony w małżeństwie zaciągnęły kredy, który on obecnie spłaca, przy czym skonsolidował kredyty i obecnie rata kredytu wynosi 930,- zł. ( k. 24-28 akt). Sąd ustalił co następuje: Małżeństwo stron zostało rozwiązane wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 31.01.2014 r w sprawie I C 1878/11 z winy pozwanego. W wyroku tym zasądzono od pozwanego na rzecz małoletnich dzieci stron K. N. (1) i K. N. (2) alimenty w łącznej kwocie 1.300,- zł miesięcznie. ( k. 673 akt rozwodowych). W tamtym czasie powódka pracowała w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w G. , gdzie zarabiała netto 1.609,- zł. Z tego wynagrodzenia ponosiła czynsz mieszkaniowy w kwocie 766,- zł, 100,- zł za energię elektryczną, ok.100,- zł na tv i internet, bilet miesięczny 72,- zł, basen syna K. 100,- zł miesięcznie, obiady córki K. 60,- zł miesięcznie, przedszkole syna 200,- zł miesięcznie. Wówczas też kupiła na raty telewizor i zmywarkę do naczyń i spłacała raty za telewizor w kwocie 99,29 zł i za zmywarkę 38,- zł miesięcznie. ( k. 685 akt rozwodowych I C1878/11 ). W czasie małżeństwa strony nie miały większych oszczędności. Posiadane oszczędności to kwota 8.000,- zł , która stanowiła pieniądze dzieci. ( zeznania powódki protokół z 14.10.2015 r – 1 godz.03minuty19 sekund nagrania) Zarówno na mieszkanie na pokrycie wkładu spółdzielczego lokatorskiego jak i na wybudowanie garaży strony brały kredyty. Podczas małżeństwa powódka również zaciągnęła kredyt na kupno sprzętu do mieszkania –telewizor, zmywarkę do naczyń. Obecnie powódka nadal jest zatrudniona w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie o osiąga wynagrodzenie netto w kwocie od 1926,- zł do 1.945,- zł ( k.47 akt). Prócz wynagrodzenia raz w roku otrzymuje ona „13 pensję”, która wyniosła w 2015 r 1.851,- zł netto. W miesiącach sierpniu w wrześniu 2015 r powódka wykonywała dodatkowe prace, z które zarobiła 380,- z zł miesięcznie ( zeznania powódki k. 211- eprotokół 55 min 41 sekund nagrania). Nadal płaci ona czynsz za mieszkanie w wysokości od 780,- zł do 813,- zł. Do tego dochodzą opłaty za energię elektryczną średnio 80,- zł miesięcznie, telewizję 50,- zł miesięcznie, internet 50,- zł miesięcznie, bilet miesięczny 64,- zł, obiady dzieci w szkole ok.110,- zł na dwoje dzieci, basen dla małoletniego syna K. 100,- zł i klub piłkarski 40,- zł miesięcznie k.49-51 akt). Pozwany J. N. jest z zawodu żołnierzem zawodowym. Jego wynagrodzenie podczas sprawy rozwodowej wynosiło netto 3.335,- zł. Ponadto za dodatkowe służby otrzymywał wynagrodzenie w kwocie od 41,- zł do 123,- zł miesięcznie ( k. 642 akt rozwodowych. Z wynagrodzenia pozwany wówczas spłacał dwa kredyty w kwocie 360,- zł i 400,- zł miesięcznie, przy czym pobierał czynsz za wynajem garaży. Z dochodów z wynajmowania garaży nie rozliczał się z powódką. Z uzyskiwanych dochodów od pozwanego na rzecz małoletnich dzieci stron sąd w sprawie rozwodowej zasądził alimenty – na rzecz małoletniej K. N. (1) w kwocie 700,- zł i na rzecz małoletniego K. N. (2) w kwocie 600,- zł miesięcznie tj. łącznie 1.300,- zł miesięcznie. Z odpisu zeznań podatkowych stron za 2014 r wynika, że w 2014 r. powódka osiągnęła dochód po potrąceniu podatku i składek ZUS 32.099,36 zł, a więc średnio netto miesięcznie 2.674,94 ( 32.099,36 : 12= 2.674,94 zł – k. 80 akt). Dochód netto pozwanego w 2014 r wyniósł 61.476,03, a więc miesięcznie średnio 5,123,- zł ( 84 akt).Niezależnie od tego pozwany osiągnął dochód netto z tytułu wynajmu garaży za 2014 r 263,64 zł , przy czym wykazał przychód (...) ,10, a koszty uzyskania przychodu 6.376,56 zł ( k.88 akt). Obecnie pozwany nadal pracuje jako żołnierz zawodowy. Jego wynagrodzenie netto wynosi 3.467,- zł. Do tego dochodzi wynagrodzenie za dodatkowe służby od 41,- zł do 123,- zł miesięcznie oraz 1/12 nagrody rocznej, co stanowi miesięcznie 287,83 zł.( k. 74 akt) Pozwany żyje w związku z partnerką B. S. . Posiadała ona dom jednorodzinny, który sprzedała i wspólnie z pozwanym wybudowała dom w G. przy ul. (...) , który wspólnie użytkują. Pozwany w związku z budową tego domu zaciągnął kredyt w wysokości 135.000,- zł na okres spłaty15 lat. Rata tego kredytu wynosi 941,- zł miesięcznie. Wspólnie z konkubiną pozwany kupił samochód marki A. , który użytkują. Każde z nich ponosi połowę opłat związanych z ubezpieczeniem samochodu tj. kwotę 1236 zł rocznie. Pozwany partycypuje również w opłatach związanych z użytkowaniem domu w kwocie po 400,- zł miesięcznie. ( k. 186-208 akt, zeznania pozwanego e protokół z 14.10.2015 r 1:10min. do 1: 27 min ). Konkubina pozwanego pracuje w banku i zarabia do 10.000,- zł miesięcznie. W wyroku rozwodowym zostały ustalone kontakty pozwanego z małoletnimi dziećmi stron. Pozwany zabiera dzieci do siebie dwa razy w tygodniu oraz co drugi weekend. W tym czasie pozwany zapewnia dzieciom wyżywienie. Powódka obecnie utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia oraz alimentów. W okresie po rozstaniu stron co jakiś powódka pożyczała drobne kwoty od świadka A. W. w wysokości od 60,- do 100,- zł, które w umówionym terminie oddawała. Po rozstaniu stron powódka nie kupuje już drogiej odzieży markowej, jednak w ostatnim okresie zakupiła sobie obuwie. W czasie małżeństwa strony kilkakrotnie wyjeżdżały za granicę, ale nie były to wyjazdy na wczasy lecz do krewnych lub znajomych. W związku z tym strony ponosiły tylko koszty przejazdu i korzystały z gościny krewnych. Pozwany będąc w nowym związku korzysta z wyjazdów zagranicznych. Wspólnie z nową partnerką był w Egipcie oraz w Tajlandii. Wyjazdy te finansowała konkubina pozwanego B. S. . Pozwany poza samochodem A. jest współwłaścicielem motocykla marki K. , należącego do świadka K. W. . Motocykl ten faktycznie jest własnością K. W. . Na jego prośbę pozwany wyraził zgodę na zarejestrowanie tego motocykla również na siebie jako współwłaściciela, aby świadek nie utracił ulgi ubezpieczeniowej w związku z kolizją samochodową. ( - zeznania i wyjaśnienia stron – eprotokół z 25.05.2015 r 00:01:34 do 00:25:59 nagrania k.61-62 akt, eprotokół z 5.08.2015r 00:36:18 do 00:47:08 nagrania k. 104v - 105, eprotokół z 14.10.2015 r. 00:47:27 do 1:27:24 nagrania k.211-213 akt - zeznania świadków A. W. , B. S. , K. W. - eprotokół z 5.08.2015 0:03:34 do 00:37:45 nagrania k. 102-104 , eprotokół z 14.10.2015 r. 00:02:45 do 00:43:34 nagrnia , k 208-211 akt ) Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd dał wiarę zeznaniom słuchanych świadków A. W. , B. S. i K. W. . Ich zeznania dotyczą bowiem są logiczne, zawierają własne spostrzeżenia świadków jak i informacje, które powzięli od stron, a ponadto znajdują odzwierciedlenie w zeznaniach stron. Świadek A. J. nic istotnego do sprawy nie wniosła- zeznania świadka eprotokół z 14.10.2015 r 00:08:32 do 00:10:36 nagrania k.208v do 209 akt . Sąd zważył, co następuje: Powódka swoje żądanie argumentowała pogorszeniem swojej sytuacji materialnej w porównaniu z tą, jaką miała podczas małżeństwa stron w szczególności podnosiła, że nie stać jej na kupno drogiej torebki za kilkaset złotych, drogich kosmetyków, np. kremu za 80,- zł, markowej odzieży, na wyjście z dziećmi do kina. Zgodnie z treścią art. 60 §2 kro jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku. Należy nadmienić, że obowiązek alimentacyjny małżonka wyłącznie winnego nie istnieje obligatoryjnie w każdym bez wyjątku przypadku. Uprawniony ma prawo do „bardziej dostatniego poziomu życia, jednak nie na równej stopie życiowej z zobowiązanym. Przy ustalaniu tego obowiązku alimentacyjnego musi nastąpić istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, a nie każde pogorszenie tej sytuacji materialnej. Przy porównaniu sytuacji materialnej małżonka niewinnego w czasie trwania małżeństwa z jego sytuacją materialną po rozwodzie należy brać pod uwagę sytuację materialną małżonka jaka on w czasie trwania małżeństwa zgodnie z przepisami prawa powinien mieć, a nie jaką faktycznie miał. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego( zeznań i wyjaśnień stron wynika, że podczas małżeństwa powódka dostała torebkę w prezencie od siostry pozwanego. Jakkolwiek powódka podnosiła, że pozwany w czasie małżeństwa kupił jej torebkę za kwotę 579,- zł, to jednak pozwany temu zaprzeczył. Twierdził przy tym, że wartość prezentów wynosiła od 100,- do 150,- zł ( k. 213 v akt). Wprawdzie powódka załączyła do akt paragon za zakup torebki, to jednak trudno w takiej sytuacji uznać za dowód w sprawie załączony przez powódkę paragon jeśli się zważy, że z paragonu tego nie wynika, kto zakupił przedmiotową torebkę ( k.148 akt). Jakkolwiek z twierdzeń powódki wynika, iż strony w małżeństwie żyły na wysokim poziomie i zamierzały budować dom, to jednak materiał dowodowy temu przeczy. Strony bowiem na wszelkie inwestycje zaciągały kredyt np. na pokrycie wkładu lokatorskiego w spółdzielni mieszkaniowej, na budową garaży, a na budowę domu zamierzały zaciągnąć kolejny kredyt. Swoje wynagrodzenia przeznaczały na bieżące wydatki i nie zgromadziły żadnych znacznych oszczędności. Pozwany aktualnie ze swojego wynagrodzenia płaci na dzieci alimenty w kwocie 1.300,- zł miesięcznie, czym niewątpliwie przyczynia się do zaspokojenia ich potrzeb i z tej części wydatków powódka jest zwolniona. W czasie trwania małżeństwa oboje małżonkowie wspólnie ponosili wszystkie koszty utrzymania dzieci. Oboje też ponosili wydatki związane ze studiami. Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że powódka nie wykazała, że wskutek rozwodu jej sytuacja materialna uległa istotnemu pogorszeniu. Jej twierdzenia co do kupna drogiej markowej odzieży i obuwia, wyjazdów na wczasy zagraniczne, możliwości czynienia oszczędności nie znajdują odzwierciedlenia w zebranych dowodach. Aktualnie również inwestuje w siebie kupując odzież, obuwie, niezbędne kosmetyki. Aktualnie bowiem powódka zarabia netto średnio 1940,- zł ( k.172 akt), a więc jej wynagrodzenie w porównaniu z okresem małżeństwa wzrosło o około 300,- zł. Wówczas bowiem zarabiała 1.600,- zł netto ( k. 640 akt rozwodowych). Pozwany natomiast w czasie małżeństwa zarabiał 3.335,59 zł netto ( k. 642 akt rozwodowych). Obecnie jego wynagrodzenie wynosi netto 3.467,92 zł. Ponadto otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie za służby w kwocie od 41,- zł do 123,- zł ( k. 74 akt). Na okres urlopowy pozwany otrzymuje corocznie świadczenie na siebie i dzieci. W 2015 r świadczenie to wynosiło po 800,- z na osobę, a więc 2.400,- zł. Środki te przeznaczył na dzieci w związku z pobytem wakacyjnym dzieci u niego. Niezależnie od tych składników płacowych zarówno powódka jak i pozwany otrzymują dodatkowe wynagrodzenie roczne tzw.” 13 pensję”. Powódka osiągnęła również dodatkowe wynagrodzenie za dodatkową pracę w miesiącach sierpniu i wrześniu w kwocie ok,380,- zł za każdy miesiąc. Pozwany posiada również dochód za wynajem trzech garaży. Miesięcznie z tego tytułu osiąga przychód 558,- zł ( 194 zł, 193,- zł i 170,- zł). Po uiszczeniu raty kredytu, ubezpieczenia od kredytu, raty do Spółdzielni Mieszkaniowej, podatku do Urzędu Miejskiego oraz podatku do Urzędu Skarbowego z tego tytułu nie osiąga znaczących dochodów ( eprotokół z dnia 14. (...) :10:00 nagrania K. 213 v akt). Z osiąganego wynagrodzenia netto 3.467,92 po potrąceniu alimentów na rzecz dzieci w kwocie 1.300,- zł pozwanemu pozostaje do dyspozycji kwota 2.167,92. Powódka natomiast posiada do dyspozycji kwotę 3.240,- zł - swoje wynagrodzenie w kwocie 1.940,- zł plus alimenty 1.300,- zł. Powódka podnosiła, że z wynagrodzenia płaci czynsz w wysokości ok. 800,- zł miesięcznie, to jednak należy stwierdzić, że pozwany również partycypuje w opłatach na dom w wysokości 400,- zł miesięcznie. Obie strony płacą też raty kredytowe dotyczące kredytów zaciągniętych w małżeństwie, powódka na zakup telewizora i zmywarki w kwocie 138,- zł miesięcznie, a pozwany na zakup garaży w kwocie od 360,- zł do 400,- zł miesięcznie w zależności od kursu franka szwajcarskiego. Po uiszczeniu raty kredytu pozwanemu z wynagrodzenia pozostaje kwota około 1.800,- zł Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd na mocy art. 60 § 2 ( a contrario) oddalił powództwo W. N. o zasądzenie na jej rzecz alimentów od pozwanego J. N. uznając, iż powódka posiada możliwości zarobkowe pozwalające na zaspokojenie swoich potrzeb, a jej sytuacja materialna w porównaniu z sytuacją z małżeństwa nie uległa istotnemu pogorszeniu. Poza gołosłownymi twierdzeniami powódka bowiem nie wykazała, że nastąpiło istotne pogorszenie jej sytuacji materialnej w porównaniu z jej sytuacją materialną w małżeństwie. O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 kpc i § 7 ust. 1 pkt. 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013 poz.461). Zważywszy, że pozwany wygrał proces, a jego koszty procesu to kwota 60,- zł koszty zastępstwa procesowego oraz 17,- zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa tj. łącznie 77,- zł. powódka tym samym winna zwrócić pozwanemu kwotę 77,- zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.