III RC 169/18

Powód M. K. wystąpił do Sądu Rejonowego w Giżycku z pozwem o uchylenie obowiązku alimentacyjnego wobec swojego syna, J. K., który został orzeczony wyrokiem z dnia 4 października 2012 r. w sprawie sygn. akt III RC 215/12. Powód uzasadniał swoje żądanie istotną zmianą stanu faktycznego polegającą na pogorszeniu jego sytuacji materialnej, wskazując, że utrzymuje się z prac dorywczych i uzyskuje miesięczny dochód w wysokości około 700-800 zł, z czego znaczną część przeznacza na dobrowolne wpłaty alimentacyjne. Pozwany J. K. początkowo nie zgadzał się na uchylenie obowiązku, jednak w toku postępowania uznał powództwo, wyrażając zgodę na uchylenie alimentów z dniem 31 lipca 2014 r. Sąd, opierając się na art. 133 § 3 k.r. i o., który stanowi, że rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych wobec dziecka pełnoletniego, gdy jest to połączone z nadmiernym uszczerbkiem lub dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania, a także na art. 213 § 2 kpc, który wiąże sąd uznaniem powództwa (chyba że jest ono sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego), ustalił stan faktyczny. Pozwany J. K. ukończył edukację, podejmował zatrudnienie, a nawet w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności pracował zarobkowo. Sąd uznał, że pozwany uzyskał samodzielność, a jego obecna sytuacja materialna nie uzasadnia dalszego utrzymywania obowiązku alimentacyjnego przez powoda. W związku z tym, sąd uchylił obowiązek alimentacyjny. Odnośnie kosztów postępowania, sąd zastosował art. 102 kpc, odstępując od obciążania pozwanego kosztami na rzecz powoda ze względu na jego niewielkie dochody.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający