III RC 168/15

Sygn. akt III RC 168/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Piszu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący SSR Katarzyna Zielińska Protokolant st. sekr. sądowy Agnieszka Kulikowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2015 roku w P. sprawy z powództwa W. W. (1) przeciwko M. W. (1) o alimenty I. Zasądza od pozwanego M. W. (1) na rzecz powódki W. W. (1) alimenty w kwocie po 200 (dwieście) złotych miesięcznie, płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 23 kwietnia 2015 roku. II. W pozostałym zakresie powództwo oddala. III. Nie obciąża stron opłatami sądowymi. IV. Kosztu procesu między stronami wzajemnie znosi. V. Wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Syn. akt III RC 168/15 UZASADNIENIE Powódka W. W. (1) wniosła o zasądzenie od pozwanego M. W. (1) na jej rzecz alimentów w kwocie po 700 złotych miesięcznie, płatnych do dnia 10-ego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki w płatności którejkolwiek z rat, począwszy od dnia 23 kwietnia 2015 roku, to jest dnia wniesienia pozwu. W uzasadnieniu pozwu podniosła, że strony pozostawały w związku małżeńskim w latach 1982-2013. Małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 lipca 2013 roku w sprawie VI RC 184/13, z winy pozwanego. Powódka wskazała, że pozwany prowadzi działalność gospodarczą. Jest taksówkarzem. W ewidencji wykazuje przychody w wysokości około 1 500 zł miesięcznie. Według wiedzy powódki przychody te są znacząco zaniżane. Jest to celowe działanie pozwanego, mające na celu płacenie niższych podatków. Wieczorami i w dni ustawowo wolne od pracy pozwany wykonuje odpłatne kursy, których nie rejestruje na kasie fiskalnej. Ponadto pozwany posiada na rachunku bankowym oszczędności, które gromadził jeszcze w trakcie trwania małżeństwa stron, do których powódka nie miała dostępu. Na rachunek bankowy pozwanego wpływają również dopłaty obszarowe z tytułu uprawy gruntów rolnych. Gospodarstwo stanowi współwłasność stron, jednak powódka nie otrzymuje połowy dopłat. Powódka wskazała, że rozwód stron spowodował znaczne pogorszenie jej sytuacji materialnej. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wcześniej pracowała na umowę zlecenie i z tego tytułu osiągała dochód w wysokości 299 zł netto miesięcznie. Z uwagi na powyższe zmuszona była korzystać z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. . Przyznano jej zasiłek okresowy w wysokości 395,93 zł za miesiąc marzec, kwiecień i maj 2015 roku. Strony wraz z dwoma synami mieszkają w tym samym domu, przy czym pozwany zajmuje pomieszczenia, do których ma oddzielne wejście. Dom został wybudowany w 1989 roku i wymaga remontu oraz modernizacji. Na powódkę spadł ciężar ponoszenia wszystkich kosztów utrzymania domu, tj. remontów, ogrzewania i innych mediów. Pozwany pokrywa jedynie koszt zużywanej przez siebie energii elektrycznej w wysokości około 30 zł miesięcznie. Przez pewien czas przekazywał powódce kwotę 40 zł miesięcznie na pokrycie rachunków za pozostałe zużywane przez siebie media (ogrzewanie, wodę, odprowadzanie ścieków, wywóz odpadów komunalnych), jednak od kilku miesięcy tego nie robi. Uważa bowiem, że nie ma takiego obowiązku. Powódka podniosła, że miesięczne koszty jej utrzymania wynoszą około 1 400 zł. Na kwotę tę składają się: 140 zł – energia elektryczna, 300 zł – opał, 60 zł – podatki i drobne naprawy, 100 zł – woda, odprowadzanie ścieków, wywóz odpadów komunalnych, 500 zł – zakup żywności, 150 zł – abonament telewizyjny, telefoniczny i internet, 150 zł – zakup odzieży i środków czystości. Jej obecne dochody nie wystarczają na zaspokojenie wskazanych usprawiedliwionych potrzeb. Pozwany M. W. (1) w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniósł, że nie osiąga przychodu nawet na poziomie 1 500 zł miesięcznie albowiem, jak wskazuje zeznanie roczne, jego przychód w 2014 roku wyniósł 9 856 zł. Od tej sumy zapłacił podatek ryczałtowy w wysokości 838 zł. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej ponosi koszt KRUS w kwocie ponad 650 zł kwartalnie oraz koszt zakupu paliwa w wysokości około 400 – 500 zł miesięcznie. Ponadto stan jego zdrowia od kilku miesięcy ulega pogorszeniu. Z tego powodu przebywał na zwolnieniach lekarskich i w tym okresie nie zarobkował. Pozwany podniósł, że powódka pozostaje w nieformalnym związku z mężczyzną, którego poznała studiując w O. w trakcie trwania małżeństwa stron. Powódka dysponuje całym majątkiem stron. Pozwany tylko w niewielkiej części może korzystać z domu, który sam budował. Na trzecim roku studiów powódka kupiła samochód marki O. (...) za kwotę, według wiedzy pozwanego, 12 000 zł. Ponadto powódka posiada kwalifikacje zawodowe i możliwości zatrudnienia. Ukończyła bowiem studia licencjackie o kierunku administracji oraz kurs przygotowujący do zawodu taksówkarza, po którym uzyskała stosowną licencję. Powódka otrzymywała propozycje pracy takie, jak np. roznoszenie korespondencji, które odrzucała, bo nie były jej godne. Z zatrudnienia w (...) Grupie (...) w O. sama zrezygnowała z uwagi na niskie w jej mniemaniu zarobki. Nie wykorzystuje również swojej licencji i samochodu, a w ocenie pozwanego bez problemu mogłaby wykonywać zawód taksówkarza. Poza tym z posiadanej przez pozwanego wiedzy wynika, że powódka została zatrudniona w biurze (...) Company z siedzibą w O. . Zdaniem pozwanego, podane przez powódkę koszty utrzymania domu są znacznie zawyżone. Wskazał, że powódka nie musi kupować opału, ponieważ pozwany posiada jego zapas na kilka lat i z zapasu tego powódka korzysta. W sytuacji, gdy powódka utrzymuje się jedynie z zasiłku socjalnego, w ocenie pozwanego, zbędnym wydatkiem jest telewizja, telefon i internet. Wygórowana jest też kwota przeznaczana przez powódkę na zakup wyżywienia, a wydatki na odzież są nierealne, bowiem dorosły człowiek potrzebuje co najwyżej uzupełnić garderobę raz na pół roku lub raz na rok. Pozwany zaprzeczył także, aby dom nie był w ogóle modernizowany i wymagał remontu. Pozwany wskazał, że jego wydatki kształtują się w następujący sposób: - alimenty – 300 zł miesięcznie, - KRUS – około 650 zł kwartalnie, - ubezpieczenie samochodu OC – 467 zł rocznie, - zakup paliwa do samochodu – 400-500 zł miesięcznie, - energia elektryczna – 150 zł miesięcznie (do tej pory płacił 30 zł, ale otrzymał wyrównanie), - podatek od nieruchomości – 180 zł rocznie, - podatek od gruntów – 178 zł rocznie, - woda, ścieki, wywóz odpadów komunalnych – 50 zł miesięcznie (dokłada się w połowie powódce). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 4 września 1982 roku W. W. (1) i M. W. (1) zawarli związek małżeński, który zapisany został w Urzędzie Stanu Cywilnego w O. za numerem (...) . Z małżeństwa tego mają troje dzieci: J. W. (1) w wieku 32 lat, M. W. (2) w wieku 24 lat i D. W. w wieku 19 lat. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 lipca 2013 roku, wydanym w sprawie VI RC 184/13, małżeństwo W. W. (1) i M. W. (1) zostało rozwiązane przez rozwód, z winy tego ostatniego. Jednocześnie Sąd zobowiązał obie strony do ponoszenia kosztów wychowania i utrzymania małoletniego wówczas D. W. i z tego tytułu zasądził od M. W. (1) alimenty w wysokości po 300 zł miesięcznie. Ponadto Sąd ustalił sposób korzystania z domu stanowiącego współwłasność byłych małżonków, przyznając M. W. (1) do wyłącznej dyspozycji mieszkanie urządzone w pomieszczeniach po sklepie, a pozostałe pomieszczenia w domu do wyłącznej dyspozycji W. W. (1) i dzieci. (bezsporne, dowód: odpis zupełny aktu małżeństwa k. 7 i wyrok z dnia 05.07.2013r. k. 63-63v akt sprawy VI RC 184/13 Sądu Okręgowego w Olsztynie) W dacie orzekania rozwodu małżonkowie mieszkali razem w domu jednorodzinnym, stanowiącym składnik ich majątku wspólnego, położonym przy ulicy (...) w O. , przy czym prowadzili oddzielne gospodarstwa domowe. Ponadto byli współwłaścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,05 ha, położonego w Z. , w gminie O. , za które pobierali dotacje unijne. Gospodarstwo było uprawiane przez ich kolegę. Z małżonkami mieszkali ich dwaj synowie. M. W. (2) zatrudniony był na Stacji Paliw (...) w O. . D. W. był uczniem I klasy Technikum Samochodowego w P. . W. W. (1) była osobą bezrobotną. Otrzymywała zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 651,04 zł netto miesięcznie. Korzystała z pomocy finansowej przebywającej od kilku lat w Anglii córki - J. W. (1) . Od września 2013 roku miała podjąć staż i otrzymywać za niego wynagrodzenie w kwocie 800 zł miesięcznie. Była studentką III roku studiów licencjackich na kierunku administracja publiczna na Wszechnicy (...) w O. . Nauka odbywała się w systemie niestacjonarnym. M. W. (1) od 30 lat prowadził działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia taksówki, z pięcioletnią przerwą spowodowaną utratą licencji po tym, jak został skazany za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości i orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku. Zarabiał około 1 000 zł miesięcznie. (dowód: wywiad środowiskowy kuratora zawodowego k. 24-25v, odpis wyroku Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 03.12.2008r. w sprawie V K 554/08 k. 37-37v, zeznania W. W. (1) k. 60-60v i zeznania M. W. (1) k. 61 akt sprawy VI RC 184/13 Sądu Okręgowego w Olsztynie) Byli małżonkowie nadal mieszkają w domu jednorodzinnym przy ulicy (...) w O. , z którego korzystają w sposób ustalony w wyroku rozwodowym przez Sąd Okręgowy w Olsztynie. W domu tym mieszkają także ich synowie. (okoliczności bezsporne) W. W. (1) ma obecnie 53 lata. Z zawodu jest technikiem ekonomistą. Ukończyła studia licencjackie na kierunku administracja publiczna. Ponadto ukończyła kurs taksówkarski i kurs obsługi komputera. Po rozwodzie nie zawarła ponownie związku małżeńskiego. Pozostaje w związku nieformalnym. Nie mieszka z partnerem i nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego. (dowód: zeznania powódki k. 120-120v; zeznania świadków W. W. (2) k. 84v; J. W. (2) k. 85 i R. J. k. 119V) W. W. (1) cierpi na niedoczynność tarczycy i nawracającą niedokrwistość. W związku z tym pozostaje pod kontrolą endokrynologa i lekarza rodzinnego oraz przyjmuje stałe leki, na które wydaje łącznie około 65 zł miesięcznie. (dowód: zeznania powódki k. 120-120v; informacja z poradni endokrynologicznej dotycząca stanu zdrowia powódki k. 82; paragony fiskalne dotyczące zakupu leków k. 78) W okresie od 2 września 2013 roku do 28 lutego 2014 roku W. W. (1) odbywała staż w Starostwie Powiatowym w P. za wynagrodzeniem w kwocie 850 zł netto miesięcznie. W okresie od 17 marca 2014 roku do 15 września 2014 roku zatrudniona była w Starostwie Powiatowym w P. w ramach prac interwencyjnych na ½ etatu za wynagrodzeniem w wysokości 650 zł netto miesięcznie. Od 27 listopada 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku zatrudniona była w ramach robót publicznych w Powiatowym Zarządzie Dróg w P. Oddziale w O. . W okresie od 12 stycznia 2015 roku do 15 kwietnia 2015 roku pracowała na podstawie umowy zlecenia w Spółdzielni (...) w O. . Za miesiąc styczeń i luty otrzymała wówczas wynagrodzenie w łącznej wysokości 373,77 zł, za miesiąc marzec 299,01 zł, natomiast za miesiąc kwiecień 74,75 zł. W okresie od 1 lutego 2015 roku do 30 kwietnia 2015 roku z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. otrzymywała zasiłek okresowy w wysokości po 245,93 zł miesięcznie, a od marca 2015 roku zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup posiłku, płatny w trzech ratach, w wysokości po 150 zł miesięcznie. W okresie od 14 lipca do 30 września 2015 roku zatrudniona była, na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny, w firmie (...) z siedzibą w O. na ¼ etatu za wynagrodzeniem w wysokości około 500 zł miesięcznie. Umowa nie została przedłużona. W. W. (1) nie była zainteresowana dalszą pracą we wskazanej firmie w dotychczasowym wymiarze czasu pracy. Od 1 października 2015 roku W. W. (1) zarejestrowana jest jako osoba bezrobotna. Z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. otrzymuje zasiłek rodzinny w wysokości 115 zł miesięcznie. Korzysta z pomocy finansowej swoich rodziców w wysokości 100-200 zł miesięcznie. Ponadto utrzymuje się z oszczędności, które wynosiły około 1500 zł. Posiada samochód marki O. (...) . (dowód: zeznania powódki k. 120-120v; umowa o pracę powódki k. 75; wyciągi z rachunków bankowych powódki k. 96-104; decyzje Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. k. 6-7) W. W. (1) prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synami. M. W. (2) jest uczniem III klasy Liceum dla Dorosłych w P. . Naukę odbywa w systemie niestacjonarnym. Odpłatność za szkołę wynosi 120 zł miesięcznie. Natomiast D. W. rozpoczął naukę w systemie niestacjonarnym w Studium Policealnym w E. . Odpłatność za szkołę wynosi 200 zł miesięcznie. M. W. (2) i D. W. są bezrobotni. Podejmują prace dorywcze polegające na czyszczeniu samochodów. Gdy coś dorobią, dokładają matce do wyżywienia 100-200 zł. Dwa razy w roku wyjeżdżają w celach zarobkowych za granicę. W maju bieżącego roku wrócili z Belgii, gdzie zarobili po 1 500 euro. Zarobione pieniądze przeznaczyli na ułożenie kostki brukowej przed domem, naprawę swoich samochodów oraz szkołę. Obydwaj zamierzają otworzyć firmę w zakresie czyszczenia tapicerek samochodowych. (dowód: zeznania powódki 120-120v; zeznania świadka M. W. (2) k. 84) W. W. (1) ponosi koszty utrzymania domu, na które składają się: około 140 zł miesięcznie – energia elektryczna, 36 zł miesięcznie – wywóz odpadów komunalnych, 68,75 zł miesięcznie – woda i odprowadzanie ścieków, 100 zł miesięcznie – internet, telefon stacjonarny i abonament telewizyjny, 750 zł rocznie – zakup opału w postaci węgla. Ponadto opłaca abonament za telefon swój i syna w łącznej wysokości 80 zł miesięcznie. (dowód: zeznania powódki k. 120v; zeznania świadka M. W. (2) k. 84; dowód opłaty za energię elektryczną k. 5a; zawiadomienie w sprawie stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi k. 5b; faktura VAT za wodę i odprowadzanie ścieków k. 8; decyzje w sprawie podatku od nieruchomości k. 10-11; dowody uiszczenia podatku od nieruchomości przez pozwanego k. 27; faktura VAT za usługi telekomunikacyjne k. 9) M. W. (1) ma 60 lat. Po rozwodzie nie zawarł ponownie związku małżeńskiego. Nie pozostaje w związku nieformalnym. W dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia taksówki. Z tego tytułu osiąga dochód w wysokości od 1 500 zł do 2 000 zł brutto miesięcznie. Za rok podatkowy 2014 osiągnął przychód w wysokości 9 855,40 zł, od którego odprowadził zryczałtowany podatek w kwocie 838 zł. W 2014 roku M. W. (1) pobrał całość dopłaty unijnej do gruntów rolnych, stanowiących współwłasność byłych małżonków, w łącznej wysokości 5 223,51 zł. Dopłatę za 2015 rok ma pobrać W. W. (1) . M. W. (1) ponosi następujące koszty: 35 zł miesięcznie – energia elektryczna, 650 zł kwartalnie – ubezpieczenie w KRUS, 450 zł rocznie – ubezpieczenie samochodu OC, 400-500 zł miesięcznie – zakup paliwa do samochodu. Ponadto uiszcza podatek zryczałtowany od prowadzonej działalności gospodarczej. Za 2015 rok zapłacił podatek od nieruchomości w kwocie 180 zł i podatek od gruntów – 178 zł. Na leki, w związku z hemoroidami i problemami z kręgosłupem, wydaje około 100 zł miesięcznie. Ponadto co miesiąc płaci alimenty na rzecz syna D. W. w kwocie po 300 zł miesięcznie. (dowód: zeznania pozwanego k. 121; dowody opłat zryczałtowanego podatku k. 29-32; zaświadczenie z tytułu działalności opodatkowanej w formie zryczałtowanej k. 33; zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu za 2014 rok k. 34-36; wyciąg z rachunku bankowego pozwanego k. 23-24; decyzje w sprawie podatku od nieruchomości k. 10-11; dowody uiszczenia podatku od nieruchomości przez pozwanego k. 27) Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 60 § 2 kro , jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku. Należy podkreślić, że powyżej wskazany obowiązek alimentacyjny jest konsekwencją obowiązków wynikających z małżeństwa, nie zaś konsekwencją rozwodu. Rozwód nie stwarza nowego obowiązku alimentacyjnego, lecz powoduje zmodyfikowanie obowiązku już istniejącego w czasie małżeństwa. Obowiązek alimentowania rozwiedzionego małżonka stanowi instytucję prawną pozostającą w ścisłym związku z obowiązkiem przyczyniania się do zaspokajania potrzeb materialnych rodziny. Stanowi instrument ochrony, gdy w wyniku niezawinionego rozwodu, sytuacja materialna małżonków uległa pogorszeniu (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16.12.1987r., III CZP 91/86, OSNC 1988/4/42, Lex nr 3342; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 02.07.1955r., I CO 27/55, OSNCK 1956/2/33, Lex nr 118167). Zarówno w piśmiennictwie, jak i w judykaturze wyrażono pogląd, że przy ocenie "pogorszenia", czyli przy porównywaniu - położenia materialnego współmałżonka niewinnego przed rozwodem z położeniem po rozwodzie - sąd powinien brać pod uwagę tę sytuację materialną, jaką małżonek niewinny w czasie trwania małżeństwa powinien był mieć zgodnie z przepisami art. 23 i art. 27 kro , a nie tę, jaką faktycznie miał w następstwie nieprawidłowego i niewłaściwego postępowania współmałżonka, który np. ograniczał swoje realne możliwości zarobkowe albo skąpił środków na zaspokojenie potrzeb rodziny (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29.01.1998r., I CKN 498/97, LEX nr 83803; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16.12.1987r., III CZP 91/86, OSNC 1988/4/42, Lex nr 3342; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.10.1980r., III CRN 222/80, Lex nr 2590) . Pogorszenie się sytuacji materialnej małżonka niewinnego wymaga oceny nie tylko w chwili rozwodu, ale w każdorazowej sytuacji uprawnionej osoby (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.07.1999r., I CKN 356/99, Lex nr 527172) . Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności zeznania stron i świadków, którym Sąd dał wiarę oraz dokumenty złożone przez strony, wykazał, że rozwód istotnie pogorszył sytuację powódki. Podkreślenia wymaga fakt, że po zawarciu małżeństwa a przed orzeczeniem rozwodu, powódka praktycznie nie pracowała. Zajmowała się domem i wychowaniem dzieci. Pozostawała na utrzymaniu pozwanego, który od lat 80-tych prowadzi działalność gospodarczą i z tego tytułu osiąga stały dochód. Pomijając pięcioletnią przerwę w prowadzeniu wskazanej wyżej działalności, spowodowaną utratą licencji po tym, jak pozwany został skazany za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości, osiągany przez pozwanego dochód w całości przeznaczany był na utrzymanie rodziny i zaspokajanie jej podstawowych potrzeb. Gdyby strony nadal pozostawały w związku małżeńskim, na swoje utrzymanie dysponowałyby obecnie kwotą, której łączna wysokość byłaby znacznie wyższa od kwoty, jaką aktualnie dysponuje powódka na swoje utrzymanie. Powódka nie musiałaby korzystać z pomocy opieki społecznej. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał żądanie powódki za uzasadnione, z tym, że w ocenie Sądu żądana przez nią kwota jest wygórowana w stosunku do możliwości płatniczych pozwanego. Orzekając o wysokości alimentów Sąd miał na uwadze przepis art. 135 § 1 k.r.o. , zgodnie z którym zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zarobkowych zobowiązanego. Bezspornie pozwany ponosi wysokie koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Okoliczność ta nie zmienia jednak podniesionego wyżej faktu, że pozwany osiąga stały dochód znacznie przewyższający dochód powódki. Ma natomiast wpływ na ustalenie wysokości alimentów, co Sąd uwzględnił, oddalając powództwo ponad kwotę 200 złotych. Powódka powinna starać się o zatrudnienie i podejmować każdą pracę, nawet w niepełnym wymiarze czasu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że pozwany jest w stanie świadczyć na rzecz powódki kwotę po 200 złotych miesięcznie. Orzeczone alimenty łącznie z wynagrodzeniem otrzymywanym przez powódkę za podejmowane prace i środkami, jakie w miarę możliwości przekazują jej synowie i rodzice, pozwolą W. W. (1) na zaspokojenie jej usprawiedliwionych potrzeb i jednocześnie są adekwatne do aktualnej sytuacji zarobkowej oraz majątkowej pozwanego. Nadto, w ocenie Sądu, zrównają stopę życiową byłych małżonków. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o przepisy art. 60 § 2 k.r.o. i art. 135 § 1 k.r.o. , Sąd orzekł jak w sentencji wyroku uwzględniając żądanie powódki częściowo, a mianowicie do kwoty po 200 złotych miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat, poczynając, zgodnie z żądaniem pozwu, od dnia 23 kwietnia 2015 roku, zaś w pozostałej części powództwo oddalił. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. Wyrokowi w punkcie zasądzającym alimenty Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności stosownie do treści art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.