I C 3028/11

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 lipca 2019 r. Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu, Wydział IV Rodzinny i Nieletnich w składzie Przewodniczący: Sędzia Agata Marszałek Protokolant: sekretarz sądowy Roma Mikołajczak-Walczak na rozprawie w dniu 01 lipca 2019 r. rozpoznał sprawę z powództwa: mał. O. B. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego A. B. przeciwko: R. B. o: podwyższenie alimentów 1. zasądza od pozwanego R. B. na rzecz małoletniego powoda O. B. podwyższoną rentę alimentacyjną w kwocie po 800 zł (osiemset złotych) miesięcznie, płatną z góry do dnia 10. każdego miesiąca, do rąk matki małoletniego powoda – A. B. począwszy od 05 listopada 2018r. z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia płatności którejkolwiek z rat i to w miejsce renty alimentacyjnej ustalonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2012r. w sprawie I C 3028/11, 2. w pozostałym zakresie oddala powództwo, 3. wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności, 4. zasądza od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (kasy Sadu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu) kwotę 240 złotych (dwieście czterdzieści złotych) z tytułu nieuiszczonego wpisu od pozwu, 5. zasądza od pozwanego na rzecz matki powoda kwotę 884,40 złotych (osiemset osiemdziesiąt cztery złote 40/100) z tytułu zwrotu 27% kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Agata Marszałek UZASADNIENIE Pozwem z dnia 5 listopada 2018 r. małoletni O. B. działający przez matkę A. B. wystąpił z żądaniem zasądzenia od pozwanego R. B. na swoją rzecz podwyższonej renty alimentacyjnej w kwocie po 1 900 zł miesięcznie, począwszy od listopada 2018 r. oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów w zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wyjaśniono, że od chwili zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda alimentów w dotychczasowej wysokości minęło ponad 6 lat, małoletni O. B. ma skończone 12 lat i w powyższym okresie czasu znacznie wzrosły jego usprawiedliwione potrzeby. W chwili obecnej miesięczny koszt utrzymania małoletniego powoda opiewa na kwotę około 2 300zł miesięcznie, która to kwota nie uwzględnia kosztów korepetycji. Wskazano także, że pozwany widuje się z synem zaledwie 2-3 razy w roku, a w pozostałym czasie kontaktuje się z dzieckiem telefoniczne. W tym stanie rzeczy to na matce małoletniego powoda spoczywa cały ciężar wychowania i utrzymania syna, wobec czego pozwany winien partycypować w większym zakresie aniżeli A. B. w kosztach utrzymania dziecka. W odpowiedzi na pozew R. B. wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 550 zł miesięcznie, oddalenie wniosku o podwyższenie renty alimentacyjnej od listopada 2018 r. oraz zasądzenie od strony powodowej na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu wyjaśniono, że żądana przez powoda kwota przekracza usprawiedliwione potrzeby dziecka, jak również możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego. Wskazano, iż od czasu ostatniego orzekania w przedmiocie wysokości obowiązku alimentacyjnego pozwanemu urodziło się dwoje dzieci, które bardzo często chorują i wymagają leczenia. Zakwestionowano także przedstawione w pozwie koszty utrzymania powoda, albowiem strona powodowa nie wskazała w jaki sposób została ta kwota obliczona. Sąd ustalił następujący stan faktyczny Małoletni O. B. ur. (...) pochodzi ze związku małżeńskiego A. B. i R. B. rozwiązanego przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2012 r. wydanym w sprawie sygn. I C 3028/11. Wskazanym orzeczeniem Sąd wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletni O. B. powierzył jego matce, pozostawiając ojcu prawo do współdecydowania o najważniejszych sprawach życiowych małoletniego oraz do nieograniczonych kontaktów z synem. Obowiązkiem utrzymania małoletniego O. B. Sąd obciążył z kolei oboje rodziców i z tego tytuły zobowiązał R. B. do uiszczania na rzecz małoletniego syna renty alimentacyjnej w kwocie po 400 zł miesięcznie. Dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2012 r. w sprawie sygn. I C 3028/11 (k. 9), odpis skrócony aktu urodzenia (k. 11), Na dzień uprawomocnienia się wyroku zasądzającego alimenty na dotychczasowym poziomie małoletni powód mieszkał wraz z matką i ojcem w wynajmowanym mieszkaniu w P. , w którym obecnie w dalszym ciągu zamieszkuje małoletni z matką. O. B. w tym czasie miał skończone 5 lat i uczęszczał do przedszkola. Małoletni pozostawał pod opieką obojga rodziców, którzy wspólnie wykonywali obowiązki opiekuńcze i rodzicielskie. W tym samym czasie A. B. pracowała jako dozorca i uzyskiwała wynagrodzenie w wysokości około 2 000 zł miesięcznie. Z kolei R. B. zatrudniony był w Teatrze (...) im. S. M. w P. na stanowisku montera dekoracji i uzyskiwał średnie miesięczne wynagrodzenie w wysokości od 1 400 zł do 1 600 zł netto miesięcznie. Dowód: dokumenty zgromadzone w aktach sprawy Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt I C 3028/11 Na dzień zamknięcia rozprawy małoletni O. B. miał skończone 13 lat. Mieszkał wraz z matką w wynajętym dwupokojowym mieszkaniu w P. . Na miesięczny koszt utrzymania zajmowanej nieruchomości składają się: kwota najmu (1 100 zł), czynsz (490 zł), opłaty za prąd i gaz (180 zł) – łącznie około 1 770 zł. Małoletni jest uczniem Szkoły Podstawowej nr (...) w P. i osiąga przeciętne wyniki w nauce. Objęty jest pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole w formie zajęć dydaktyczno-wyrównawczych z matematyki. Na miesięczny koszt utrzymania małoletniego powoda składają się: przypadający na małoletniego udział w kosztach utrzymania mieszkania (885 zł), koszt wyżywienia (500 zł), odzieży i obuwia (200 zł), środków czystości (50 zł), leczenia (50 zł), odpoczynku wakacyjnego (100 zł), atrakcji (50 zł), kieszonkowego (50 zł), telefonu i internetu (60 zł) oraz wydatki szkolne (80 zł) – łącznie około 2 000 zł miesięcznie. Chłopiec nosi także okulary, które winny być zmieniane raz na dwa lata (jednorazowy koszt około 500 zł). Małoletni mieszka z matką, która stanowi dla niego pierwszoplanowego opiekuna – w znacznie większym zakresie aniżeli pozwany dokłada osobistych starań w wychowanie i utrzymanie syna. Z kolei z ojcem małoletni obecnie widuje się średnio 2-3 razy w miesiącu przez kilka godzin. Matka małoletniego powoda na dzień zamknięcia rozprawy mieszkała z synem w wynajętym mieszkaniu w P. . Prowadziła własną działalność gospodarczą uzyskując dochód w kwocie około 2 200 – 2 400 zł miesięcznie. Nadto otrzymuje około 680 zł od swojej matki która to kwota stanowi wynagrodzenie za pracę wykonywaną przez jej matkę na rachunek matki pozwanego. A. B. w większym zakresie aniżeli pozwany dokłada osobistych starań w wychowanie i utrzymanie dziecka. Dowód: umowa najmu lokalu mieszkalnego (k. 12-16), potwierdzenia przelewów, faktury, paragony (k. 17-34, 40-90, 97-100, 117-122, 128-153, 294-314, 356-357, 360-370, 387-412), opinia Poradni (...) (k. 35-38), deklaracja podatkowa (k. 91-95, 110-113, 347-350), zestawienie roczne ewidencji i przychodów za rok 2018 (k. 116, 351-352), opinia o uczniu z wykazem ocen (k. 353-354), przesłuchanie matki powoda (płyta CD k. 416) Pozwany po zasądzeniu renty alimentacyjnej na rzecz powoda związał się z nową partnerką, która posiada dziecko pochodzące z jej poprzedniego związku. Nadto pozwany wraz z obecną partnerką posiadają dwoje wspólnych dzieci – syna N. ur. (...) oraz córkę D. ur. (...) Pozwany obecnie mieszka wraz z partnerką, dwójką ich wspólnych dzieci oraz dzieckiem partnerki pochodzącym z jej poprzedniego związku w mieszkaniu w P. . Na miesięczny koszt utrzymania zajmowanej nieruchomości składają się: czynsz (595 zł), opłaty za prąd i gaz (100 zł) oraz telewizję i internet (100 zł) – łącznie około 800 zł miesięcznie. R. B. zatrudniony jest w Teatrze (...) im. S. M. w P. na stanowisku brygadzisty montażystów dekoracji za wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 3 500 zł brutto miesięcznie. W 2017 r. uzyskał łączny roczny dochód brutto w kwocie 39 737,20 zł, w 2018 r. uzyskał dokładnie ten sam dochód tj. 39 737,20 zł brutto. Partnerka powoda w chwili obecnej przebywa na urlopie wychowawczym, zajmuje się dziećmi i dodatkowo świadczy pracę. Jej średni miesięczny dochód wynosi około 1 500 zł. Partnerka pozwanego cierpi na astmę od urodzenia. Jest właścicielką samochodu, z którego korzysta także pozwany. Na koszty utrzymania auta składa się ubezpieczenie OC oraz zakup paliwa. Pozwany w 2015 r. przeszedł operację barku – co roku przechodzi rehabilitację finansowaną przez ZUS. W związku z powyższym regularnie przyjmuje leki przeciwbólowe. Dwoje młodszych dzieci pozwanego pochodzących z aktualnego związku cierpi na atopowe zapalenie skóry, przyjmują więc leki do kąpieli i smarowania. Pozwany wraz z partnerką wspólnie ponoszą koszty utrzymania małoletnich dzieci. Na pozostałe wydatki związane z utrzymaniem pozwanego składają się: koszty wyżywienia (600 zł), telefonu (130 zł), lekarstw (25 zł), środków higieny (150 zł). Pozwany posiada zadłużenie w kasie zapomogowej, które spłaca w ratach po 200 zł miesięcznie. Nadto w toku postępowania w dniu 10 czerwca 2019 r. pozwany zaciągnął kredyt na zakup towarów i usług w celu sfinansowania zakupu nowego telewizora o wartości około 4 000 zł – rata kredytu wynosi około 335 zł miesięcznie. R. B. przez dłuższy okres czasu widywał małoletniego syna O. B. w bardzo ograniczonym zakresie – kilka razy do roku. W chwili obecnej spotyka się z najstarszym synem około 2 – 3 razy w miesiącu po kilka godzin. Nadto posiada także regularny kontakt telefoniczny z synem. Dowód: odpis skrócony aktu urodzenia (k. 161-162), dokumenty medyczne (k.163-179, 199-216, 225-232, 234-235), faktury, paragony, potwierdzenia przelewów (k. 180-198, 218-224, 233, 236-237), zaświadczenie o wynagrodzeniu (k. 246-248), porozumienie zmieniające umowę o pracę (k. 249-250, 385), deklaracja podatkowa (k. 252-257, 378-381), umowa kredytowa (k. 382-384), przesłuchanie pozwanego (płyta CD k. 416), Opisany wyżej stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy oraz sprawy Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. I C 3028/11, nadto w oparciu o dowód z przesłuchania matki małoletniego powoda oraz przesłuchania pozwanego. Wskazanym wyżej dokumentom Sąd dał wiarę, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości ani mocy dowodowej, a Sąd nie znalazł podstaw, dla których miałby to czynić z urzędu. Wskazany dokumentom urzędowym i prywatnym Sąd przypisał znaczenie jakie wynika z art. 244 i 245 k.p.c. Przymiotem wiarygodności Sąd obdarzył dowód z przesłuchania matki małoletniego powoda, albowiem złożone przez nią zeznania były spontaniczne, logiczne i konsekwentne, nadto podawane przez nią fakty były spójne z pozostałym materiałem dowodowym przeprowadzonym w toku postępowania. A. B. udzieliła wyjaśnień na okoliczność sytuacji życiowej małoletniego powoda, jego usprawiedliwionych kosztów utrzymania, jak również własnych możliwości zarobkowych i majątkowych. Ponadto podniosła, iż w znacznie większym zakresie aniżeli pozwany dokłada osobistych starań w wychowanie i utrzymanie małoletniego syna (powoda). Przymiotem wiarygodności Sąd obdarzył także dowód z przesłuchania pozwanego. Pozwany udzielił wyjaśnień na okoliczność swojej aktualnej sytuacji życiowej, kosztów utrzymania oraz uzyskiwanych dochodów. Ponadto pozwany udzielił informacji na okoliczność jego aktualnych kontaktów z synem oraz własnych starań w celu jego wychowania i utrzymania. Sąd oddalił wniosek dowodowy o zwrócenie się do GUS odnośnie informacji o przeciętnym wynagrodzeniu oraz o przesłuchanie świadka M. A. , albowiem wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zostały już ustalone, a przeprowadzenie dowodów zmierzałoby jedynie do przedłużenia postępowania. Sąd zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie małoletni powód zgłosił żądanie zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz podwyższonej renty alimentacyjnej w kwocie po 1 900 zł miesięcznie. Powództwo zasługiwało jedynie na częściowe uwzględnienie. Podstawą prawną zgłoszonego żądania stanowił art. 138 k.r.o. , w świetle którego w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego, a także art. 133 § 1 k.r.o. , zgodnie z którym rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z jego majątku wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. W kontekście roszczenia o podwyższenie renty alimentacyjnej przez zmianę stosunków, o której mowa w art. 138 k.r.o. , rozumie się istotne zwiększenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji bądź istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub istotne zmniejszenie się możliwości zaspokajania tych potrzeb własnymi siłami. Rozstrzygnięcie o żądaniu opartym na art. 138 k.r.o. wymagało zatem porównania stanu rzeczy istniejącego w chwili wydania wyroku rozwodowego zasądzającego alimenty na dotychczasowym poziomie ze stanem rzeczy istniejącym na moment zamknięcia rozprawy w niniejszej sprawie i stwierdzenia, czy w badanym okresie czasu nastąpiła taka zmiana stosunków, która uzasadnia zasądzenia na rzecz małoletniego powoda podwyższoną rentę alimentacyjną. W niniejszej sprawie bezspornym było, że małoletni powód nie jest jeszcze w stanie samodzielnie się utrzymać, wobec czego jego rodziców w dalszym ciągu obciąża obowiązek alimentacyjny. Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że w badanym okresie czasu niewątpliwie wzrosły koszty utrzymania małoletniego O. B. . Małoletni na dzień uprawomocnienia się wyroku zasądzającego alimenty na dotychczasowym poziomie mieszkał zarówno z matką, jak i z ojcem w mieszkaniu, które obecnie zajmuje tylko i wyłącznie z matką. Tym samym niewątpliwie wzrósł przypadający na małoletniego powoda koszt utrzymania mieszkania, albowiem w dniu uprawomocnienia się wyroku zasądzającego alimenty na dotychczasowym poziomie koszty te dzielone były na 3 osoby, z kolei w chwili obecnej ponoszone są one przez dwie osoby. Co więcej, istotną okolicznością świadczącą niewątpliwie o wzroście miesięcznych kosztów utrzymania powoda jest upływ czasu od ostatniego orzekania o rencie alimentacyjnej. Małoletni na dzień uprawomocnienia się wyroku rozwodowego miał skończone 5 lat i uczęszczał do przedszkola. Z kolei na dzień zamknięcia rozprawy w niniejszej sprawie powód miał już 13 lat i był uczniem szkoły podstawowej. Jak wynika z doświadczenia życiowego i zawodowego Sądu, wraz ze wzrostem dzieci rosną także ich usprawiedliwione potrzeby, a tym samym koszty ich utrzymania. Nadto w badanym okresie czasu znacznej zmianie uległy ceny zakupu artykułów codziennego użytku, w tym w szczególności żywności, co ma bezpośredni wpływ na wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie powoda. Na dzień zamknięcia rozprawy w niniejszej sprawie miesięczne usprawiedliwione koszty utrzymania powoda wynosiły około 2 000 zł, na którą to kwotę składały się: przypadający na małoletniego udział w kosztach utrzymania mieszkania (885 zł), koszt wyżywienia (500 zł), odzieży i obuwia (200 zł), środków czystości (50 zł), leczenia (50 zł), odpoczynku wakacyjnego (100 zł), atrakcji (50 zł), kieszonkowego (50 zł), telefonu i internetu (60 zł) oraz wydatki szkolne (80 zł). Nadto małoletni musi mieć wymieniane okulary raz na dwa lata (jednorazowy koszt 500 zł). Odnosząc się do tak ustalonych wydatków na utrzymanie powoda należy wskazać, iż są one uzasadnione zarówno co do zasady, jak i co do wysokości. Chłopiec mieszka wraz z matką w wynajmowanym mieszkaniu, zatem bezspornie przypadający na niego udział w kosztach utrzymania mieszkania stanowi połowę łącznych wydatków na ten cel. Za zawyżone Sąd uznał wskazane w pozwie wydatki na zapewnienie powodowi atrakcji, środków higieny oraz przekazywana dziecku kwota kieszonkowego. Małoletni ma 12 lat i w ocenie Sądu na zapewnienie chłopcu odpowiednich atrakcji, jak również umożliwienie mu sfinansowania części własnych potrzeb wystarczające są kwoty po 50 zł na atrakcje i kieszonkowe. Nadto małoletni obecnie spotyka się z ojcem około 2-3 razy w miesiącu, podczas których to spotkań uprawiają sport, chodzą do kina czy do restauracji, czym również pozwany zapewnia synowi rozrywkę. Z kolei koszt zakupu środków higieny Sąd ustalił na kwotę 50 zł miesięcznie, albowiem małoletni nie wymaga stosowania specjalistycznych środków higieny, a strona powodowa nie wykazała, aby na powyższy cel przeznaczała aż 150 zł w skali miesiąca. Za zawyżony Sąd uznał także koszt leczenia chłopca. Strona powodowa co prawda podnosiła, iż małoletni choruje na astmę oskrzelową oraz alergie, nie mniej jednak nie wykazała, aby w związku z powyższym ponosiła wydatki związane z leczeniem w wysokości aż 100 zł miesięcznie. Odnosząc się z kolei do kosztu zapewnienia dziecku odpoczynku wakacyjnego, za uzasadnioną Sąd uznał kwotę po 100 zł miesięcznie. Powód nie wymaga stosowania specjalistycznej diety, wobec czego Sąd jego potrzeby żywieniowe ustalił na poziomie około 500 zł miesięcznie, która to kwota stanowi średnie wydatki na zakup żywności dla dzieci w wieku małoletniego powoda. Wydatki na zakup odzieży i obuwia Sąd uwzględnił w kwocie 200 zł. Małoletni jest w wieku dojrzewania, rośnie i niewątpliwie wymaga częstej zmiany garderoby. Wydatki na edukację w kwocie 80 zł nie budziły jakichkolwiek zastrzeżeń Sądu. Z kolei odnosząc się do kosztu telefonu i internetu Sąd nie znalazł podstaw, aby nie uwzględnić tego wydatku w zestawieniu usprawiedliwionych kosztów chłopca. Korzystanie z telefonu komórkowego z internetem jest w obecnych czasach bardzo powszechne, pozwala rodzicom na kontaktowanie się z dzieckiem, kontrolę nad nim, nadto chłopiec korzysta z telefonu także w celu kontaktu z ojcem. W toku postępowania strona powodowa podnosiła, iż małoletni O. B. ma problemy z nauką, uzyskuje przeciętne oceny, w związku z czym będzie musiał korzystać z dodatkowych, płatnych korepetycji. Nie mniej jednak na dzień zamknięcia rozprawy w niniejszej sprawie nie zostały przedstawione dowody na potwierdzenie ponoszonych wydatków związanych z dodatkowymi lekcjami, tym samym Sąd nie miał podstaw do uwzględnienia tego wydatku jako pewnego, w szczególności zweryfikowania jego wysokości. W następnej kolejności należało stwierdzić, czy w badanym okresie czasu zmianie uległy możliwości zarobkowe zobowiązanego do alimentacji. Jak wynika z dotychczas przeprowadzonego postępowania dowodowego, R. B. na dzień uprawomocnienia się wyroku rozwodowego zatrudniony był w Teatrze (...) w P. i uzyskiwał wynagrodzenie w wysokości 1 400 – 1 600 zł netto miesięcznie. W chwili obecnej w dalszym ciągu świadczy pracę dla tego samego pracodawcy, jednak jego miesięczne wynagrodzenie netto wzrosło do 2 550 zł miesięcznie. Niewątpliwie zatem możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego do alimentacji w badanym okresie czasu wzrosły (o około 1 000 zł w skali miesiąca). Zmniejszyło się także zaangażowanie pozwanego w zakresie wychowania i utrzymania najstarszego syna. W 2012 r. R. B. mieszkał wraz z synem i był żoną, z którą wspólnie sprawował opiekę nad dzieckiem. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż bez wątpienia w badanym okresie czasu wzrosły możliwości zarobkowe zobowiązanego do alimentacji, jak również zmniejszyły się jego starania w wychowanie i utrzymanie powoda. Należy jednak mieć na uwadze, iż na sytuację życiową i finansową R. B. istotny wpływ miała również okoliczność urodzenia się jego kolejnych dzieci – córki i syna. Na dzień uprawomocnienia się wyroku zasądzającego alimenty na dotychczasowym poziomie pozwany miał na utrzymaniu tylko jednego syna, z kolei na dzień zamknięcia rozprawy w niniejszej sprawie miał na utrzymaniu troje dzieci. Niewątpliwie okoliczność ta stanowi o znacznym obciążeniu finansowym zobowiązanego do alimentacji. Pozwany z partnerką ponoszą koszty utrzymania mieszkania (około 750 zł miesięcznie) oraz koszty związane z utrzymaniem dzieci. Nadto na koszty utrzymania pozwanego składają się wydatki związane z wyżywieniem dla całej rodziny (1000 zł), koszt telefonu (130 zł), środków higieny dla całej rodziny (150 zł) czy zakupu lekarstw (25 zł). Daje to łączny koszt około 2200 zł. Należy mieć jednak na uwadze, iż koszty utrzymania córki i młodszego syna pozwany winien ponosić wspólnie z obecną partnerką, która pozostaje na urlopie wychowawczym i uzyskuje miesięczny dochód w wysokości około 1 500 zł. Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd doszedł do wniosku, iż w badanym okresie czasu wzrosły zarówno możliwości zarobkowe zobowiązanego do alimentacji, jak również usprawiedliwione koszty utrzymania małoletniego powoda. Powyższe okoliczności bezspornie stanowią przesłanki do podwyższenia renty alimentacyjnej na rzecz powoda. Co więcej, pozwany obecnie w mniejszym zakresie aniżeli w 2012 r. dokłada osobistych starań w wychowanie i utrzymanie najstarszego syna, zatem okoliczność ta winna również wpłynąć na obciążenie pozwanego w większym zakresie kosztami utrzymania powoda. Nie mniej jednak Sąd miał na uwadze, iż w badanym okresie czasu wraz ze zmianą powyższych okoliczności wzrosły wydatki pozwanego, na co istotny wpływ miało urodzenie się jego kolejnych dzieci – syna i córki, względem których również jest zobowiązany do ponoszenia kosztów ich utrzymania. Zatem wraz ze wzrostem możliwości zarobkowych pozwanego zwiększyły się także ponoszone przez niego koszty utrzymania. Należy nadto pamiętać, iż górną granicę obowiązku alimentacyjnego zawsze stanowią możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego do alimentacji. Zgodnie z powyższym przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe niewątpliwie wykazało, iż w badanym okresie czasu nastąpiła istotna zmiana okoliczności zarówno po stronie powoda (wzrost kosztów utrzymania) oraz po stronie pozwanego (wzrost możliwości zarobkowych), uzasadniająca podwyższenie renty alimentacyjnej. Nie mniej jednak z uwagi na fakt, iż pozwany ma na utrzymaniu jeszcze dwójkę młodszych dzieci, co bezpośrednio wypłynęło na jego możliwości zarobkowe, Sąd uznał, iż aktualna sytuacja finansowa pozwanego nie pozwala mu na łożenie alimentów w kwocie przekraczającej 800 zł miesięcznie. Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd orzekł jak w punkcie 1. wyroku. Powództwo w pozostałym zakresie podlegało oddaleniu, jak w punkcie 2. wyroku. Podstawą prawną orzeczenia w punkcie 3 . stanowił art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. Pozwany przegrał spór w 27 %. Sąd działając zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu w punkcie 4. wyroku nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu kwotę 240 zł (27% * 1 800 zł - opłaty od pozwu), z tytułu zwrotu części opłaty od pozwu, od uiszczenia której strona powodowa była zwolniona z urzędu. W punkcie 5. wyroku Sąd zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu zasądził na podstawie art. 100 k.p.c. od pozwanego na rzecz matki powoda kwotę 884,40 zł. Strona powodowa wygrała spór w 27%, zatem pozwany winien zwrócić powodowi kwotę 972 zł tytułem zastępstwa adwokackiego (27%*3600 zł). Powyższa kwota została ustalona na podstawie § 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Z kolei pozwany wygrał spór w 73%, zatem powód winien zwrócić pozwanemu kwotę 87,60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego (73%*120 zł). Powyższa kwota została ustalona na podstawie § 4 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie 5. wyroku zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu zasądził na podstawie art. 100 k.p.c. od pozwanego na rzecz matki powoda kwotę 884,40 zł (różnicę należnych im kwot tj. 972 zł – 87,60 zł = 844,40 zł). SSR Agata Marszałek