III RC 144/17

Sąd Rejonowy w ZłotoryiZłotoryja2017-12-05
SAOSRodzinnealimentyŚredniarejonowy
alimentywydatki szkolnewładza rodzicielskaobowiązek alimentacyjnyrodzinadzieckoekwiwalent pieniężny

Sąd oddalił powództwo matki dziecka o zapłatę ekwiwalentu na pokrycie wydatków szkolnych, uznając, że ojciec dziecka prawidłowo przeznaczył otrzymane środki na potrzeby córki.

Matka małoletniej N. T., działając w jej imieniu, pozwała ojca o zapłatę 2300 zł tytułem ekwiwalentu na wydatki szkolne, który ojciec otrzymał od swojego pracodawcy. Ojciec wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że już zakupił córce potrzebne rzeczy za znaczną część otrzymanej kwoty. Sąd ustalił, że ojciec rzeczywiście przeznaczył otrzymane środki na potrzeby dziecka, a pozostała kwota mogła zostać wydatkowana do końca roku szkolnego, co czyniło żądanie matki przedwczesnym.

Powódka, matka małoletniej N. T., domagała się od pozwanego, ojca dziecka, zapłaty kwoty 2300 zł brutto tytułem ekwiwalentu na pokrycie wydatków szkolnych, który pozwany otrzymał od swojego pracodawcy. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, argumentując, że już przeznaczył część otrzymanych środków na zakup odzieży, butów i artykułów szkolnych dla córki. Sąd Rejonowy w Złotoryi, po analizie zebranego materiału dowodowego, ustalił, że pozwany złożył stosowny wniosek w zakładzie pracy i otrzymał kwotę netto 2079,44 zł. Następnie, w okresie od września do października 2017 roku, pozwany wydał na potrzeby dziecka 1218,76 zł. Sąd uznał, że pozwany wypełnił swój obowiązek alimentacyjny, prawidłowo przeznaczając otrzymane świadczenie na zaspokojenie potrzeb szkolnych córki. Podkreślono, że ekwiwalent ten ma zaspokoić wydatki przez cały rok szkolny, a żądanie powódki było przedwczesne, gdyż pozwany miał jeszcze możliwość wydatkowania pozostałej kwoty. Sąd oddalił powództwo jako bezzasadne, wskazując również na brak porozumienia między stronami, który prowadzi do dublowania zakupów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, rodzic nie jest zobowiązany do automatycznego przekazania ekwiwalentu drugiemu rodzicowi, jeśli sam przeznacza otrzymane środki na zaspokojenie potrzeb szkolnych dziecka.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe jest faktyczne zaspokojenie potrzeb dziecka, a nie to, który z rodziców fizycznie wydał pieniądze. Ekwiwalent ma pokryć wydatki szkolne w ciągu całego roku, a żądanie matki było przedwczesne, gdyż ojciec miał jeszcze możliwość wydatkowania pozostałej kwoty.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

pozwany

Strony

NazwaTypRola
M. T. (1)osoba_fizycznapowódka (działająca w imieniu małoletniej)
N. T.osoba_fizycznamałoletnia powódka
M. T. (2)osoba_fizycznapozwany

Przepisy (2)

Główne

krio art. 128

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Sąd powołał się na ogólny obowiązek dostarczania dziecku środków utrzymania, podkreślając, że nie ma znaczenia, który z rodziców faktycznie wydaje pieniądze na zaspokojenie potrzeb dziecka.

Pomocnicze

k.c. art. 405

Kodeks cywilny

Sąd odwołał się do przepisu dotyczącego bezpodstawnego wzbogacenia, jednak uznał, że sytuacja ta nie miała miejsca w niniejszej sprawie, gdyż pozwany uzyskał świadczenie w celu zaspokojenia potrzeb dziecka i faktycznie je zaspokoił.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwany przeznaczył otrzymany ekwiwalent na zaspokojenie potrzeb szkolnych dziecka. Pozwany wydał znaczną część otrzymanej kwoty na zakup artykułów szkolnych, odzieży i butów dla córki. Żądanie matki było przedwczesne, ponieważ pozwany miał jeszcze możliwość wydatkowania pozostałej kwoty do końca roku szkolnego.

Odrzucone argumenty

Pozwany powinien automatycznie przekazać otrzymany ekwiwalent pieniężny do rąk matki małoletniej.

Godne uwagi sformułowania

Bez znaczenia bowiem jest – w kontekście obowiązku dostarczania dziecku środków utrzymania ( art. 128 krio ) – które z rodziców faktycznie wyda pieniądze zaspokajając w tym zakresie materialne potrzeby dziecka w wieku szkolnym. Co z drugiej strony nie przeszkadza jej w kierowaniu do Sądu pozwu o zapłatę.

Skład orzekający

Joanna Nierzewska-Sosa

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązku alimentacyjnego rodziców w kontekście ekwiwalentów na wydatki szkolne i podziału obowiązków między rodzicami."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji otrzymania ekwiwalentu od pracodawcy i braku porozumienia między rodzicami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje praktyczne problemy związane z alimentacją i podziałem obowiązków rodzicielskich, szczególnie w kontekście wydatków szkolnych i braku porozumienia między rodzicami.

Czy ojciec musi oddać matce pieniądze na szkołę? Sąd rozstrzyga.

Dane finansowe

WPS: 2300 PLN

Sektor

rodzina

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: III RC 144/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Złotoryi III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym : Przewodniczący: SSR Joanna Nierzewska-Sosa Protokolant : Barbara Jasińska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 roku w Z ł o t o r y i na rozprawie sprawy z powództwa M. T. (1) działającej w imieniu małoletniej N. T. przeciwko M. T. (2) o zapłatę powództwo oddala. Sygn. akt III RC 144/17 UZASADNIENIE M. T. (1) , działająca w imieniu małoletniej powódki N. T. , w dniu 21 lipca 2017 roku złożyła pozew przeciwko M. T. (2) o zobowiązanie pozwanego do złożenia w zakładzie pracy (...) S.A. Zakłady (...) oświadczeń i wniosków wymaganych do wypłaty na rzecz małoletniej córki ekwiwalentu na pokrycie wydatków szkolnych w kwocie 2.300,00 zł brutto i przekazania tej kwoty do rąk matki małoletniej. Pozwany M. T. (2) wniósł o oddalenie powództwa zarzucając, że otrzymał z zakładu pracy tzw. „ołówkowe” i zamierza przeznaczyć je w całości na potrzeby córki w ciągu bieżącego roku szkolnego. Wskazał, że do tej pory kupił córce tornister za 150 zł i buty za 130 zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany złożył w zakładzie pracy (...) S.A. Oddział Zakłady (...) stosowny wniosek, a następnie w dniu 10 sierpnia 2017 roku pobrał ekwiwalent pieniężny w wysokości netto 2.079,44 zł, przeznaczony na pokrycie wydatków szkolnych za rok 2017/2018 małoletniego dziecka N. T. . Dowody: - zaświadczenie z 31.10.2017 r. – k. 13, Pozwany w okresie od 27 września do 29 października 2017 roku za uzyskane środki nabył dla dziecka odzież, buty, elementy wyposażenia pokoju, plecak i artykuły szkolne za łączna kwotę 1.218,76 zł. Dowody: - dowody zakupów pozwanego – k. 10, 14-18, - wyjaśnienia pozwanego – k. 45v., - wyjaśnienia powódki –k.45v. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, że roszczenie powódki nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 405 k.c. osoba, która bez podstawy prawnej uzyskała korzyść majątkową kosztem innej osoby, zobowiązana jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. W realiach niniejszej sprawy omawiana sytuacja nie miała miejsca. Pozwany wystąpił do pracodawcy z wnioskiem o przyznanie świadczenia, a następnie otrzymane świadczenie w znacznej części przeznaczył na cele określone w regulaminie tj. zaspokojenie potrzeb dziecka związanych z wydatkami szkolnymi. Niesłusznie przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki domaga się, aby pozwany automatycznie przekazywał otrzymany ekwiwalent pieniężny do rąk matki małoletniej, której powierzono sprawowanie władzy rodzicielskiej. Bez znaczenia bowiem jest – w kontekście obowiązku dostarczania dziecku środków utrzymania ( art. 128 krio ) – które z rodziców faktycznie wyda pieniądze zaspakajając w tym zakresie materialne potrzeby dziecka w wieku szkolnym. Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że pozwany obowiązek ten wypełnił wydatkując w przeciągu 2 miesięcy znaczną część otrzymanej kwoty. Godzi się przy tym zauważyć, że ekwiwalent ten choć wypłacany przez pracodawcę przed rozpoczęciem roku szkolnego w istocie ma zaspokoić wydatki szkolne, które pojawią się w ciągu całego roku szkolnego, a więc jest przeznaczony na okres od 1 września jednego roku do 24 czerwca kolejnego roku. W tym kontekście żądanie powódki należało uznać za przedwczesne, bowiem pozwany ma jeszcze możliwość pozostałą kwotę 860,68 zł wydatkować na szkolne potrzeby córki do końca roku szkolnego 2017/2018. Zupełnie drugorzędną sprawą jest brak porozumienia pomiędzy stronami. Powoduje to niemożność rozsądnego wydatkowania pieniędzy pozwanego i prowadzi do dublowania zakupów np. tornistrów. Trudno jednak winą za taki stan rzeczy obarczać pozwanego, skoro przedstawicielka małoletniej nie jest w stanie ustalić z nim listy potrzebnych rzeczy, bo jak oświadczyła w swoich wyjaśnieniach „nie ma zamiaru prosić.” Co z drugiej strony nie przeszkadza jej w kierowaniu do Sądu pozwu o zapłatę. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 405 k.c. , powództwo oddalił jako bezzasadne.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI