III RC 136/20

Sąd Rejonowy w Chełmnie rozpatrzył sprawę z powództwa P. C. przeciwko małoletniej A. W. o obniżenie alimentów. Powód domagał się zmniejszenia świadczenia z 400 zł do 250 zł miesięcznie, powołując się na odbywanie kary pozbawienia wolności i brak możliwości zarobkowych. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, ustalił, że powód przebywa w zakładzie karnym od lutego 2019 r. i nie pracuje. Jednakże, zgodnie z art. 136 k.r.o., sąd nie uwzględnia zmiany możliwości zarobkowych, jeśli została ona spowodowana bez ważnego powodu, np. przez popełnienie przestępstwa. Sąd uznał, że pozbawienie wolności powoda w wyniku popełnienia przestępstwa nie stanowi ważnego powodu do obniżenia alimentów. Podkreślono, że powód był już zobowiązany do alimentacji przed popełnieniem czynu, który doprowadził do jego osadzenia. Sąd powołał się również na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 1995 r. (III CZP 178/94), zgodnie z którą możliwości zarobkowe osoby odbywającej karę pozbawienia wolności ustala się według zasad określonych w art. 135 k.r.o., a sąd może nie uwzględnić niekorzystnej zmiany spowodowanej umieszczeniem w zakładzie karnym. Ponadto, sąd uznał, że żądanie obniżenia alimentów z tej przyczyny jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (art. 5 k.c.). Sąd stwierdził, że wysokość alimentów 400 zł miesięcznie nie przekracza możliwości zarobkowych powoda, a ich obniżenie byłoby krzywdzące dla małoletniej. W konsekwencji, powództwo zostało oddalone. Kosztami sądowymi obciążono Skarb Państwa, zgodnie z art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, gdyż powód był zwolniony od ich ponoszenia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający