III RC 1106/13

sygn. akt III RC 1106/13 UZASADNIENIE Powódka E. Ł. ( początkowo, w czasie gdy była jeszcze małoletnia, reprezentowana przez matkę A. Ł. ) wniosła o zasądzenie od pozwanego M. Ł. alimentów w wysokości 2000 zł miesięcznie. Wskazała przy tym na wydatki związane z nauką powódki i jej stanem zdrowia. Pozwany początkowo wniósł o oddalenie powództwa. Powołał się na sytuację rodzinną to jest fakt, że to on utrzymuje i wychowuje małoletniego syna P. Ł. . Wspiera powódkę opłacając jej wypoczynek i wycieczki. Wysokość dochodów nie pozwala na większe zaangażowanie w jej utrzymywanie. W trakcie rozprawy, po podjęciu postępowania zawieszonego pozwany podał, że nie jest w stanie płacić alimentów wyższych niż zasądzone w postanowieniu o zabezpieczeniu to jest w wysokości 500 zł miesięcznie. Sąd ustalił co następuje : E. Ł. jest córkę M. Ł. i A. G. (dawniej Ł. ) urodzoną (...) Rodzice powódki są po rozwodzie orzeczonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 14 grudnia 2015r w sprawie VI RC 107/14. W wyroku rozwodowym Sąd I instancji zasądził od pozwanego na rzecz powódki alimenty w wysokości 500 zł miesięcznie. Wobec faktu złożenia apelacji od wyroku i osiągnięcia przez powódkę pełnoletności w czasie postępowania odwoławczego Sąd II instancji – Sąd Apelacyjny w Białymstoku umorzył postępowanie w przedmiocie alimentów na rzecz E. Ł. . Jednocześnie podwyższył alimenty zasądzone od jej matki na rzecz małoletniego P. Ł. do kwoty 400 zł miesięcznie ( dowód : orzeczenia w sprawie VI RC 107/14 Sądu Okręgowego w Olsztynie i I ACa 280/16 Sądu Apelacyjnego w Białymstoku). Obecnie E. Ł. ma 18 lat i uczy się w klasie maturalnej Liceum Ogólnokształcącego. Pozostaje na utrzymaniu matki, która pracuje i zarabia około 2400 zł miesięcznie. Zamieszkują w wynajmowanym mieszkaniu, za która matka powódki płaci 1250 zł miesięcznie tytułem czynszu i opłat. Powódka bierze dodatkowe lekcje angielskiego co kosztuje około 320 zł miesięcznie. Planowała podjęcie studiów w Anglii. Choruje na tarczycę, został u niej wykryty guz piersi. Cierpi także na depresję , przebywała z tego powodu w szpitalu. Pozwany pracuje w M. O. jako ślusarz i zarabia około 2500 zł miesięcznie. Jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z zaleceniami do wykonywania pracy w warunkach chronionych. Zamieszkuje razem z matką i synem, młodszym bratem powódki. Na jego rzecz zostały zasądzone alimenty od jego matki w wysokości 400 zł miesięcznie. Koszty mieszkaniowe pozwanego to około 1000 zł miesięcznie. Spłaca ona kredyt za samochód zaciągnięty w trakcie trwania małżeństwa w wysokości 1300 zł miesięcznie. Pozwany zajmuje mieszkanie na podstawie lokatorskiego prawa spółdzielczego . Razem z byłą żoną a matką powódki są współwłaścicielami innego mieszkania położonego w O. , które zajmuje dziadek macierzysty powódki ( dowód : zawiadomienie o wysokości opłat k 301 , orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k 303, 348 , zaświadczenie lekarskie k 305 , zaświadczenie z banku Millennium k 347 , przesłuchanie pozwanego k 357 ). Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o dołączone do akt sprawy dokumenty oraz oświadczenia stron. Pozostawał on w zasadniczej mierze bezsporny. Sąd zważył co następuje : Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia są w pierwszej kolejności art. 133 § 1 i 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego . Wspomniane przepisy stanowią, że rodzice są obowiązani do alimentacji tak długo jak dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie oraz że mogą się oni uchylić od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego , jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. W zakresie wysokości należnych alimentów zastosowanie znajduje zaś art. 135 § 1 kro stanowiący, iż zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Należy także pamiętać o treści art.135 § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgodnie z którym wykonywanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego ; w takich wypadkach świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Powódka uczy się w systemie dziennym i nie ma opóźnień w edukacji. Nie ma własnego majątku przynoszącego dochody. Jej potrzeby są na pewno znaczne co wiąże się z nauką, chorobami jak też potrzebami w zakresie życia społecznego czy rozwoju osobistego. Należy też podkreślić, że powódka jest osobą zdolną, pracowitą i zaradną co przedkłada się na jej wyniki w nauce jak też i aspiracje. Znajduje się w bardzo ważnym momencie swojego życia przygotowując się do matury i podjęcia dalszej edukacji. Dlatego też sąd doszedł do przekonania, że rodzice powinni udzielić jej wszelkiej możliwej pomocy, także kosztem maksymalnego wysiłku finansowego. Dotyczy to w szczególności pozwanego, który nie ma dobrych relacji osobistych z córką. Stąd też sąd doszedł do przekonania, że w konkretnym szczególnym momencie życia, w którym znajduję się powódka udział finansowy pozwanego można i trzeba zwiększyć ponad ten określony dotychczas postanowieniem o zabezpieczeniu. Inną okolicznością było to, że sąd uznał, że różnica jedynie 100 zł miesięcznie w alimentach na powódkę i jej znacznie młodszego brata, jest zbyt mała, jeśli się uwzględni skalę potrzeb typowych dla danego wieku. W rezultacie sąd zasądził alimenty w wysokości po 500 zł miesięcznie za czas trwania postępowania zaś na przyszłość w wysokości 600 zł miesięcznie. Kwota ta nie odpowiada wszystkim potrzebom powódki niemniej jednak zarobki i sytuacja pozwanego nie pozwalają żadną miarą na jej podwyższenie. Stąd też oddalenie powództwa w części przekraczającej kwoty wskazane powyżej. O zaliczeniu na poczet zasądzonych alimentów kwot uiszczonych tytułem zabezpieczenia sąd orzekł w oparciu o tezy wyrażone w Uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 1977r w sprawie III CZP 46/77 oraz w glosie do powyższego orzeczenia autorstwa F. Z. . Sąd uznał za niewłaściwą praktykę pomijania w orzekaniu kwestii czy wierzyciel został zaspokojony z tytułu postanowienia o zabezpieczeniu. Szczegółową analizę zagadnienia przedstawił J. I. w Komentarzu do Spraw Rodzinnych ( LexisNexis Warszawa 2014r str.635-640 ). O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 100 kpc mając na względzie wynik postępowania to jest częściowe uwzględnienie stanowisk obu stron. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono po myśli art. art. 113 pkt 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 102 kpc mając na uwadze brak dochodów i majątku powódki oraz fakt , że pozwany powinna przeznaczyć środki będące w jej dyspozycji przede wszystkim na potrzeby dzieci i własne utrzymanie.