III RC 101/22

Sygn. akt III RC 101/22 1)WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2022 r. a.a.Sąd Rejonowy w Brodnicy Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: a.b.Przewodniczący: Sędzia Renata Antkowiak Protokolant: st.sekr.sądowy Karolina Klufczyńska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2022r w Brodnicy na rozprawie sprawy z powództwa małoletnich B. i D. rodz. S. zastąpionych przez matkę M. S. (1) p-ko M. S. (2) o podwyższenie alimentów 1) podwyższa rentę alimentacyjną należną od pozwanego M. S. (2) na rzecz małoletniej powódki B. S. z kwoty po 600 zł (sześćset złotych) miesięcznie zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 4 czerwca 2018r. w sprawie I C 256/18 do kwoty po 650 zł (sześćset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatną z góry do dnia 15-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki - M. S. (1) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 lipca 2022r.; przy czym termin płatności wyrównania alimentów za okres od 1 lipca 2022r. do 31 października 2022r. ustala na dzień 15 grudnia 2022r., 2) podwyższa rentę alimentacyjną należną od pozwanego M. S. (2) na rzecz małoletniej powódki D. S. z kwoty po 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 4 czerwca 2018r. w sprawie I C 256/18 do kwoty po 550 zł (pięćset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatną z góry do dnia 15-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki - M. S. (1) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 lipca 2022r.; przy czym termin płatności wyrównania alimentów za okres od 1 lipca 2022r. do 31 października 2022r. ustala na dzień 15 grudnia 2022r., 3) oddala powództwo w pozostałym zakresie, 4) zwalnia pozwanego M. S. (2) od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, 5) wyrokowi w punktach 1) i 2) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność Kierownik sekretariatu III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich mgr K. J. Sygn. akt III RC 101/22 UZASADNIENIE M. S. (1) działając w imieniu małoletnich dzieci B. i D. rodz. S. w dniu 6 maja 2022r. wystąpiła do tut. Sądu z pozwem o podwyższenie alimentów należnych od pozwanego M. S. (2) . W pozwie domagała się podwyższenia alimentów od pozwanego na rzecz małoletniej B. S. z kwoty po 600 zł miesięcznie do kwoty po 1.000 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat poczynając od daty wniesienia pozwu oraz podwyższenia alimentów od pozwanego na rzecz małoletniej D. S. z kwoty po 450 zł miesięcznie do kwoty po 700 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat poczynając od daty wniesienia pozwu. Na rozprawie matka małoletnich powódek wnosiła jak w pozwie jednakże wskazała, że jest otwarta na zawarcie porozumienia z pozwanym i zgodziłaby się na podwyższenie alimentów na rzecz starszej córki do kwoty 900 zł miesięcznie, na rzecz młodszej córki do kwoty 600 zł miesięcznie. Pozwany M. S. (2) w odpowiedzi na pozew wnosił o oddalenie powództwa w całości. Na rozprawie wskazał, że również jest otwarty na porozumienie i jeśli chodzi o młodszą córkę zgodziłby płacić po 550 zł miesięcznie tytułem alimentów a na starszą proponował, by alimenty pozostały na tym samym poziomie z uwagi na to, że przy sprawie rozwodowej już zgodził się na wyższe alimenty na jej rzecz z uwagi na prowadzone wówczas kosztowne postępowanie odczulające, które zostało już zakończone. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany M. S. (2) oraz matka małoletnich powódek - M. S. (1) byli małżeństwem, jednakże małżeństwo to zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 4 czerwca 2018r., sygn. akt I C 256/18. Ze związku małżeńskiego mają oni dwie córki: B. S. ur. (...) i D. S. ur. (...) W wyroku rozwodowym wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi stron Sąd powierzył obojgu rodzicom i ustalił, że miejscem zamieszkania małoletnich dzieci będzie każdoczesne miejsce zamieszkania ich matki. W wyroku tym na obie strony nałożono obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletnich dzieci stron i tytułem udziału ojca w tych kosztach zasądzono od M. S. (2) alimenty na rzecz małoletniej B. S. w kwocie po 600 zł miesięcznie i na rzecz małoletniej D. S. w kwocie po 450 zł miesięcznie tj. łącznie po 1050 zł miesięcznie płatne z góry do dnia 15-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletnich poczynając od uprawomocnienia się wyroku z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku uchybienia terminom płatności a matkę małoletnich zobowiązano do ponoszenia pozostałych kosztów utrzymania dzieci i do osobistych starań o ich wychowanie. Wyrok ten uprawomocnił się dnia 25 czerwca 2018r. W tamtym czasie sytuacja stron przedstawiała się następująco: małoletnie dzieci stron prawidłowo się rozwijały i nie było z nimi kłopotów. Średni koszt utrzymania matka określiła na 2800 zł miesięcznie na obie dziewczynki, przy czym na starszą B. , która miała alergię całoroczną matka podała, że koszt ten jest większy tj. ok. 1600 zł w tym wyżywienie 600 zł, odzież i obuwie 200-300 zł, środki czystości 50 zł, rozrywka jak jazda konna średnio miesięcznie 300 zł, leki 5 razy do roku tj. 300 zł płaci za szczepionki i na pozostałe choroby zapada starsza córka tyle razy, że na leki wydaje w ciągu roku łącznie 300 zł, w wakacje starsza dziewczynka jeździła na obóz harcerski - koszt 500 zł, telefon tej małoletniej to 50 zł Młodsza córka stron D. miała torbiel na nerce i stąd wyjazdy na kontrolę z nią dwa razy do roku. Małoletnia ta chodziła do przedszkola, gdzie koszt z wyżywieniem wynosił 100 zł. Pozostałe koszty utrzymania tej małoletniej wynosiły wtedy: wyżywienie 500 zł, odzież, obuwie 200 zł, środki czystości 50 zł, rozrywka ok. 100 zł, leki dla niej to 300 zł na rok. Matka małoletnich powódek nie pracowała wówczas zawodowo, ponieważ młodsza córka chodziła do przedszkola jedynie na 5 godzin od 12 do 17. Matka planowała od września dać córkę do przedszkola na 8 godzin i wtedy miała sama iść do pracy. Na małoletnie dzieci przyznane było świadczenie wychowawcze w kwotach po 500 zł miesięcznie, ponadto zasiłek rodzinny w kwocie 95 zł miesięcznie na małoletnią D. S. oraz w kwocie 124 zł miesięcznie na małoletnią B. S. . Pozwany w tamtym czasie zarabiał najniższą krajową plus dodatki, w ostatnim miesiącu poprzedzającym orzekanie w sprawie o rozwód otrzymał 4700 zł netto łącznie z delegacjami. Dowód: zeznania matki małoletnich powódek - M. S. (1) k.98v i 99- 99v, zeznania pozwanego M. S. (2) k. 98v-99v, dowody z dokumentu : 15 akt przedmiotowej sprawy; ponadto dowód z akt sprawy I C 256/18 Sądu Okręgowego w Toruniu (k. 10-12, 18-19 i 63-65). Dotychczasowa wysokość alimentów ustalona została wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 4 czerwca (...) ., sygn. akt I C 256/18, przy czym wyrok ten uprawomocnił się dnia 25 czerwca 2018r. Aktualnie sytuacja stron przedstawia się jak poniżej. Małoletnie powódki zamieszkują wraz z matką M. S. (1) , która ma lat 39, z zawodu jest technikiem ekonomista. W dalszym ciągu samotnie wychowuje ona córki, nie wyszła ponownie za mąż, obecnie pracuje na pół etatu w szkole muzycznej jako pracownik obsługi, przy czym ma szansę na zatrudnienie na cały etat. Uważa jednak, że sytuacja na razie nie pozwala na taki wymiar zatrudnienia, ponieważ młodsza córka ma 8 lat. Matka małoletnich powódek zarabia brutto 1500 zł, a na rękę 1140 zł miesięcznie, ponadto otrzymuje świadczenie wychowawcze 500 plus na dwoje dzieci, natomiast w tym roku odmówiono jej zasiłku rodzinnego na dzieci z uwagi na przekroczone kryterium dochodowe. Starsza córka B. ma obecnie 16 lat i chodzi do kl. II Liceum Plastycznego w R. dokąd dojeżdża z B. . Nadal nosi ona okulary, które okresowo trzeba zmieniać. Od 21 stycznia 2021r. jest pod opieką poradni psychologicznej - są to wizyty online u pani psycholog M. J. , wizyta kosztuje 130 zł i odbywa się raz w miesiącu. Młodsza córka D. , która ma obecnie 8 lat, rozpoczęła naukę w szkole podstawowej. Chodzi prywatnie do ortodonty, do okulisty. Ponadto chodzi do poradni alergologicznej bezpłatnie, ale kosztowne są preparaty do leczenia jej skóry - koszt ok. 50 zł miesięcznie. M. S. (1) mieszka wraz z córkami we własnym mieszkaniu, gdzie czynsz wynosi 500 zł miesięcznie bez prądu i opału. Obecnie średni koszt utrzymania córki B. matka określa na 2000 zł miesięcznie, natomiast córki D. na kwotę 1500 zł miesięcznie. Otrzymuje ona dużą pomoc finansową od rodziców w postaci zakupów spożywczych, które robi mama a w razie potrzeby również zakupów odzieżowych. Oboje jej rodzice są na emeryturach. Do tej pory mama pomagała jej również w opiece nad dziećmi, ale teraz czeka ona na operację. Pozwany M. S. (2) ma lat 37, z zawodu - ekspedient, obecnie zmienił miejsce zamieszkania i zamieszkuje w miejscowości Z. 1A; (...)-(...) O. . W jego sytuacji rodzinnej i majątkowej od czasu wydania wyroku orzekającego rozwód, kiedy to zostały zasądzone alimenty na rzecz dzieci, zaszły następujące zmiany: - po rozwodzie ponownie się ożenił i z nowego związku małżeńskiego ma dwoje małoletnich dzieci: jedno urodziło się w styczniu 2020r., a drugie w listopadzie 2020r. - pracuje jako kierowca, ale już w innym miejscu aniżeli poprzednio i od 2 lat pracuje na pół etatu - przy czym średnio zarabia między 5.500-6.500 zł miesięcznie. Podał, że pracuje na pół etatu, ponieważ buduje dom w tej nowej miejscowości, w której obecnie zamieszkuje z rodziną i w 90% sam wykonuje prace przy budowie domu. Na dzieci z obecnego związku małżeńskiego otrzymuje świadczenie wychowawcze 500 plus, jego żona na swoje dziecko również otrzymuje świadczenie wychowawcze 500 plus. Zasiłków rodzinnych na dzieci nie otrzymuje. Żona pozwanego nie pracuje, ponieważ zajmuje się dziećmi, które nie chodzą do żłobka. Żona pozwanego otrzymywała świadczenie z tytułu urodzenia dzieci, ale ostatnie wypłacane było w listopadzie 2022r. w kwocie 1 000 zł. Pozwany spłaca kredyt hipoteczny zaciągnięty na dom, który buduje. Kredyt jest wzięty na 30 lat, pozostało 28 lat, rata miesięczna wynosi 1400 zł, wcześniej była o 40 zł mniejsza. Pozwany stara się on mieć kontakt z dziećmi w co drugi weekend, ale obecnie koszt dojazdu jest większy, ponieważ nie mieszka on już w B. jak dotychczas, tylko dużo dalej od miejsca zamieszkania dzieci. Nieraz zabiera on dzieci do siebie 2 razy w miesiącu a nieraz tylko 1 raz w miesiącu. Pozwany określił, że 150 zł wynosi koszt zabrania dzieci na weekend do niego, jeśli chodzi o koszty dojazdu. Pozwany przyznał, że przez pewien czas córka B. nie jeździła do niego. Obecnie średnio dodatkowo na utrzymanie córek i jakieś atrakcje w czasie, kiedy są one u niego, pozwany przeznacza ok. 300 zł. Pomiędzy stronami bezsporne jest to, że obecnie odpadł koszt odczulania małoletniej córki B. a było to 300zł co drugi miesiąc a koszt ten brany był pod uwagę przy ustalaniu wysokości alimentów na jej rzecz już w sprawie o rozwód. To z tego względu wtedy pozwany płacił wyższe alimenty na tę córkę. Dowód: zeznania matki małoletnich powódek - M. S. (1) k .98v i 99- 99v, zeznania pozwanego M. S. (2) k. 98v-99v, dowody z dokumentu : 3-60 i 72-87 akt przedmiotowej sprawy. Sąd uznał za wiarygodne zeznania stron w zakresie, w jakim znajdują one odzwierciedlenie w dokonanych powyżej ustaleniach faktycznych, bowiem w tym zakresie są one przekonujące i nie pozostają w sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Spór pomiędzy stronami sprowadzał się głównie do kwestii zasadności żądania zgłoszonego w pozwie, natomiast ocena tej kwestii jest obowiązkiem Sądu. Co do dowodów z dokumentów wskazanych wyżej - strony ich nie kwestionowały. Sąd nie dopatrzył się okoliczności mogących budzić wątpliwości co do ich prawdziwości. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis art. 135 § 1 kro stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W myśl paragrafu 2 tego artykułu wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Natomiast zgodnie z przepisem art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany umowy bądź orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego. Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że zawarte w pozwie żądanie podwyższenia alimentów od pozwanego na rzecz każdej z małoletnich powódek jedynie częściowo zasługuje na uwzględnienie. Od czasu ustalenia dotychczasowej wysokości alimentów na rzecz małoletnich powódek minęły cztery lata. Starsza córka obecnie chodzi do szkoły średniej a młodsza rozpoczęła naukę w szkole podstawowej. Matka małoletnich powódek wykazywała, że średni miesięczny koszt utrzymania starszej córki od czasu sprawy o rozwód wzrósł z kwoty 1600 zł miesięcznie do kwoty 2000 zł miesięcznie, natomiast koszt utrzymania młodszej córki z kwoty 1200 zł w tamtym czasie wzrósł do kwoty 1500 zł miesięcznie. Oczywiście możliwe jest przeznaczanie takich kwot miesięcznych na utrzymanie dzieci, jeśli rodzic tak uzna i dysponuje takimi środkami, jednakże nie oznacza to - zdaniem Sądu - że takie kwoty są niezbędne na zaspokojenie podstawowych potrzeb małoletnich dzieci w wieku powódek. Sama matka małoletnich powódek wskazywała, że pracując na pół etatu zarabia kwotę 1500 zł brutto miesięcznie a na rękę 1140 zł miesięcznie. Z tego wysnuć można wniosek, że taka kwota jest wystarczająca dla niej - osoby dorosłej na jej miesięczne utrzymanie. Matka małoletnich powódek nie wskazuje bowiem, by miała dodatkowe źródło dochodu poza pracą, którą podejmuje jedynie na pół etatu. Równocześnie mając możliwość podjęcia tej samej pracy na cały etat uważa, że nie jest to możliwe, ponieważ młodsza córka ma 8 lat. Z drugiej strony może to oznaczać, że jeżeli taki dochód miesięczny jest wystarczający dla utrzymania osoby dorosłej to powinien też wystarczyć na zaspokojenie podstawowych potrzeb małoletniego dziecka w wieku, w jakim jest młodsza bądź starsza z małoletnich powódek. Należy mieć też na uwadze to, że w wyroku rozwodowym rodziców małoletnich powódek w wyroku tym na obie strony nałożono obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletnich dzieci stron i tytułem udziału ojca w tych kosztach zasądzono od M. S. (2) alimenty na rzecz małoletniej B. S. w kwocie po 600 zł miesięcznie i na rzecz małoletniej D. S. w kwocie po 450 zł miesięcznie tj. łącznie po 1050 zł miesięcznie płatne z góry do dnia 15-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletnich poczynając od uprawomocnienia się wyroku z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku uchybienia terminom płatności a matkę małoletnich zobowiązano do ponoszenia pozostałych kosztów utrzymania dzieci i do osobistych starań o ich wychowanie. Z uwagi na to, że dzieci na co dzień zamieszkują z matką to matka małoletnich powódek czyni osobiste starania o ich wychowanie - wobec tego jej udział finansowy w kosztach utrzymania tych dzieci może być niższy aniżeli udział finansowy ich ojca w tych kosztach, jednakże nie oznacza to, że jedynie ojciec ma ponosić te koszty utrzymania córek. Ojciec bowiem zabiera córki okresowo do siebie na kontakty i w tym czasie też czyni osobiste starania o nie. Podobnie też z podejmowaniem przez oboje rodziców pracy na pół etatu. Wydaje się, że matka małoletnich oczekuje od ojca swoich dzieci, że on powinien pracować na cały etat a nie na pół etatu, choć przy tym wymiarze czasu pracy wykazał on osiągane wynagrodzenie miesięczne w kwocie między 5.500-6.500 zł miesięcznie, gdzie inna osoba może uzyskać w takiej kwocie bądź nawet niższej wynagrodzenie za cały miesiąc pracy. Przekonujące jest dla Sądu, że w pozostałym czasie pozwany wykonuje prace przy budowie i wykończeniu swojego domu, w którym mieszka z rodziną. Równocześnie znajduje też czas i środki na to, by przyjechać po dzieci i zabrać je do siebie, zapewnić im w tym czasie utrzymanie i jakieś atrakcje, a następnie po kontakcie odwieźć je do domu do matki. W ocenie Sądu to też jest udział ojca w kosztach utrzymania tych dzieci. Z drugiej strony matka małoletnich wskazując na możliwość wykonywania pracy w tym samym miejscu w pełnym wymiarze czasu pracy, poprzestaje na zatrudnieniu na pół etatu przy wynagrodzeniu w kwocie 1140 zł miesięcznie na rękę uzasadniając to tym, że młodsza córka ma dopiero 8 lat. Córka ta chodzi już do szkoły, gdzie przez określony czas ma zapewnioną opiekę, w szkole niewątpliwie jest możliwość korzystania ze świetlicy szkolnej po zajęciach lekcyjnych, ponadto dziadkowie ze strony matki udzielają pomocy nie tylko finansowej, ale również w opiece nad dziećmi. Z drugiej strony trzeba mieć na uwadze, że pozwany poza dziećmi z małżeństwa z M. S. (1) ma obecnie dwoje małoletnich dzieci w wieku 2 lat z drugiego związku małżeńskiego, natomiast matka małoletnich powódek poza tymi dziećmi nie ma nikogo więcej na utrzymaniu. Biorąc pod uwagę te wszystkie okoliczności - w ocenie Sądu podwyższenie alimentów od pozwanego na rzecz małoletniej córki B. S. do kwoty po 650 zł miesięcznie i na rzecz małoletniej córki D. S. do kwoty po 550 zł miesięcznie stanowić będzie zaspokojenie z jego strony podstawowych potrzeb tych małoletnich dzieci przy uzyskiwaniu ze strony ich matki okresowych świadczeń finansowych na te dzieci, jak również mieścić się będzie w granicach możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego. Reasumując - ocena tych wszystkich okoliczności wynikających z przeprowadzonego postępowania dowodowego, na które wskazano wyżej skłoniła Sąd do rozstrzygnięć znajdujących odzwierciedlenie w wyroku. I tak Sąd w punkcie 1) wyroku podwyższył rentę alimentacyjną należną od pozwanego M. S. (2) na rzecz małoletniej powódki B. S. z kwoty po 600 zł (sześćset złotych) miesięcznie zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 4 czerwca 2018r. w sprawie I C 256/18 do kwoty po 650 zł (sześćset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatną z góry do dnia 15-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki - M. S. (1) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 lipca 2022r.; przy czym termin płatności wyrównania alimentów za okres od 1 lipca 2022r. do 31 października 2022r. ustalono na dzień 15 grudnia 2022r. W punkcie 2) wyroku Sąd podwyższył rentę alimentacyjną należną od pozwanego M. S. (2) na rzecz małoletniej powódki D. S. z kwoty po 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 4 czerwca 2018r. w sprawie IC 256/18 do kwoty po 550 zł (pięćset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatną z góry do dnia 15-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki - M. S. (1) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 lipca 2022r.; przy czym termin płatności wyrównania alimentów za okres od 1 lipca 2022r. do 31 października 2022r. ustalono na dzień 15 grudnia 2022r. W punkcie 3) wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Powyższe dotyczyło żądanych kwot podwyżki alimentów przewyższających ustalone w punkcie 1) i 2) wyroku odpowiednio kwoty 650 zł miesięcznie i 550 zł miesięcznie, co nastąpiło ze względów wskazanych szczegółowo wyżej. Ponadto dotyczyło to okresu czasu poprzedzającego datę, od której dokonana została wskazana w pkt. 1) i 2) wyroku podwyżka alimentów na rzecz małoletnich powódek. Matka małoletnich powódek żądała podwyżki alimentów od daty wniesienia pozwu a pozew został wniesiony 6 maja 2022r. Sąd natomiast uznał, że dokonane podwyższenie alimentów winno nastąpić od dnia 1 lipca 2022r., bowiem lipiec 2022r. był pierwszym pełnym miesiącem po doręczeniu pozwanemu odpisu pozwu w tej sprawie. Mając na uwadze datę orzekania w tej sprawie - Sąd podwyższając alimenty na rzecz każdej z powódek ustalił na dzień 15 grudnia 2022r.termin płatności wyrównania alimentów na rzecz każdej z nich za okres od 1 lipca 2022r. do 31 października 2022r. - tak by pozwanego nie stawiać od razu w sytuacji zadłużenia, ale też uznając, że pozwany z chwilą doręczenia jemu odpisu pozwu winien liczyć się z tym, że nastąpi podwyższenie alimentów na rzecz córek i zgromadzić pieniądze na ten cel. W punkcie 4) wyroku Sąd orzekł o kosztach sądowych zwalniając pozwanego M. S. (2) od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa - przy orzekaniu o powyższym uwzględniono sytuacje rodzinna i majątkową pozwanego. O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w punkcie 5) wyroku - po myśli art. 333 § 1 pkt 1 kpc . Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność Kierownik sekretariatu III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich mgr K. J.