III PZP 4/16

Sąd Najwyższy rozstrzygnął zagadnienie prawne dotyczące procedury stosowanej w postępowaniu sądowym wszczynanym przez odwołanie funkcjonariusza Służby Więziennej od orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Sąd Okręgowy w G. przedstawił Sądowi Najwyższemu pytanie, czy w takich sprawach stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, czy Kodeksu postępowania karnego, wskazując na lukę prawną w ustawie o Służbie Więziennej. Analizując dotychczasowe orzecznictwo, w tym uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2013 r. (I KZP 18/12), która w podobnej sprawie dotyczącej biegłych rewidentów opowiedziała się za stosowaniem Kodeksu postępowania karnego, Sąd Najwyższy w obecnym składzie doszedł do odmiennych wniosków. Podkreślono, że odpowiedzialność dyscyplinarna, choć ma charakter represyjny, jest ściśle związana ze statusem zatrudnienia funkcjonariusza, co uzasadnia stosowanie procedury cywilnej właściwej dla spraw pracowniczych. Przywołano również orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (m.in. wyrok z dnia 29 stycznia 2013 r., SK 28/11), które potwierdza, że stosowanie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji do kontroli orzeczeń organów dyscyplinarnych jest zgodne z Konstytucją i zapewnia wystarczający standard ochrony prawnej. Sąd Najwyższy uznał, że odmienne sformułowanie art. 259 ust. 1 ustawy o SW, odsyłające do Kodeksu postępowania karnego jedynie w postępowaniu dyscyplinarnym, a nie w sprawach dotyczących postępowania dyscyplinarnego, dodatkowo przemawia za niestosowaniem procedury karnej w postępowaniu sądowym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że do postępowania sądowego wszczynanego przez wniesienie odwołania od orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający