Orzeczenie · 2003-01-10

III PZP 23/02

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2003-01-10
SAOSPracywynagrodzenie za pracęWysokanajwyższy
wynagrodzeniegodziny nadliczbowedyżury lekarskiewymagalność roszczeniaodsetkiTrybunał KonstytucyjnyKodeks pracyKodeks cywilnySąd Najwyższy

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 10 stycznia 2003 r. rozstrzygnął zagadnienie prawne dotyczące daty wymagalności roszczenia o wyrównanie wynagrodzenia za pracę lekarza w godzinach nadliczbowych (dyżury zakładowe) za okres poprzedzający orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 maja 1999 r. Sąd uznał, że odsetki od takiego świadczenia należą się za czas opóźnienia liczonego od wezwania dłużnika do zapłaty określonej kwoty. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że pozew, który nie zawiera dokładnie oznaczonej kwoty dochodzonego wynagrodzenia (zgodnie z art. 187 § 1 pkt 1 KPC), nie stanowi wezwania do zapłaty w rozumieniu art. 455 KC w związku z art. 300 KP. Sąd wyjaśnił, że do momentu ogłoszenia wyroku TK, pracodawcy stosowali niekonstytucyjne przepisy, co uniemożliwiało prawidłowe ustalenie wynagrodzenia. Dopiero po wyeliminowaniu tych przepisów stało się możliwe sprecyzowanie roszczenia. Sąd odrzucił możliwość stosowania art. 85 § 2 KP (termin płatności wynagrodzenia) do ustalenia daty wymagalności w tej specyficznej sytuacji. Podkreślono, że opóźnienie dłużnika jest pojęciem obiektywnym, a odsetki należą się niezależnie od winy. W konsekwencji, dopiero sprecyzowanie przez wierzyciela wysokości żądanej kwoty i wezwanie dłużnika do jej zapłaty powoduje, że dłużnik popada w opóźnienie i powstaje obowiązek zapłaty odsetek.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalanie daty wymagalności roszczeń o wynagrodzenie, gdy pozew nie jest kwotowo określony, a także kwestia naliczania odsetek w takich przypadkach.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji sprzed orzeczenia TK z 1999 r. dotyczącego dyżurów lekarskich, ale zasada dotycząca wezwania do zapłaty jest uniwersalna.

Zagadnienia prawne (2)

Jaka jest data wymagalności roszczenia o wynagrodzenie za pracę świadczoną w ramach pełnienia dyżurów lekarskich za okres poprzedzający wydanie przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia z dnia 17 maja 1999 r., w sytuacji gdy pozew nie został kwotowo określony?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Datę wymagalności roszczenia o wyrównanie wynagrodzenia za dyżury lekarskie za okres przed orzeczeniem TK z 1999 r. stanowi data wezwania dłużnika do zapłaty określonej kwoty. Pozew niezawierający kwotowo określonego żądania nie jest takim wezwaniem.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że pozew bez sprecyzowanej kwoty nie jest wezwaniem do zapłaty w rozumieniu art. 455 KC. Odsetki należą się od momentu, gdy dłużnik popada w opóźnienie, co następuje po wezwaniu do zapłaty konkretnej sumy. Brak możliwości ustalenia wynagrodzenia przed orzeczeniem TK uniemożliwiał zastosowanie art. 85 § 2 KP.

Czy pozew niezawierający dokładnie oznaczonej kwoty dochodzonego wynagrodzenia stanowi wezwanie do zapłaty w rozumieniu art. 455 KC w związku z art. 300 KP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, pozew niezawierający dokładnie oznaczonej kwoty dochodzonego wynagrodzenia nie stanowi wezwania do zapłaty w rozumieniu art. 455 KC w związku z art. 300 KP.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że dla skutecznego wezwania do zapłaty konieczne jest określenie przez wierzyciela konkretnej kwoty. Doręczenie pozwu bez sprecyzowanego żądania nie powoduje powstania opóźnienia dłużnika.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
Olga Z.osoba_fizycznapowódka
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny [...] w Ł.instytucjapozwany
Prokuratura Krajowaorgan_państwowyudział w postępowaniu

Przepisy (5)

Główne

KPC art. 187 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pozew powinien zawierać dokładnie określone żądanie, w tym oznaczenie wartości przedmiotu sporu w sprawach o prawa majątkowe. Brak takiego oznaczenia uniemożliwia uznanie pozwu za wezwanie do zapłaty.

KC art. 455

Kodeks cywilny

Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.

KC art. 481 § 1

Kodeks cywilny

Jeżeli dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.

Pomocnicze

KP art. 300

Kodeks pracy

W sprawach nieuregulowanych przez przepisy prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, o ile nie są sprzeczne z zasadami prawa pracy.

KP art. 85 § 2

Kodeks pracy

Wynagrodzenie za pracę płatne raz w miesiącu wypłaca się z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego. Przepis ten nie miał zastosowania w tej sprawie ze względu na brak możliwości ustalenia pełnej wysokości wynagrodzenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozew niezawierający kwotowo określonego żądania nie jest wezwaniem do zapłaty. • Odsetki należą się od wezwania do zapłaty określonej kwoty. • Brak możliwości ustalenia wynagrodzenia za dyżury przed orzeczeniem TK uniemożliwiał zastosowanie art. 85 § 2 KP.

Odrzucone argumenty

Pozew z dnia X stanowił wezwanie do zapłaty. • Roszczenie stało się wymagalne z dniem doręczenia odpisu pozwu. • Roszczenie stało się wymagalne z dniem wydania wyroku.

Godne uwagi sformułowania

Odsetki od świadczenia pracodawcy z tytułu wyrównania wynagrodzenia lekarza za pełnienie dyżurów zakładowych [...] należą się za czas opóźnienia liczony od wezwania dłużnika do zapłaty określonej kwoty. • Pozew niezawierający dokładnie oznaczonej kwoty docho- dzonego wynagrodzenia [...] nie stanowi wezwania do za- płaty w rozumieniu art. 455 KC w związku z art. 300 KP. • Świadczenie winno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. • Doręczenie pozwu, z treści którego nie wynika żą- danie, nie może być uznane za dokonanie wezwania dłużnika do spełnienia świad- czenia.

Skład orzekający

Teresa Flemming-Kulesza

przewodniczący-sprawozdawca

Zbigniew Myszka

członek

Jadwiga Skibińska-Adamowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie daty wymagalności roszczeń o wynagrodzenie, gdy pozew nie jest kwotowo określony, a także kwestia naliczania odsetek w takich przypadkach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sprzed orzeczenia TK z 1999 r. dotyczącego dyżurów lekarskich, ale zasada dotycząca wezwania do zapłaty jest uniwersalna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii praktycznej dla prawników procesowych – jak precyzyjnie formułować pozwy, aby skutecznie dochodzić roszczeń i naliczać odsetki. Wyjaśnia fundamentalne zasady prawa cywilnego i pracy.

Pozew bez kwoty? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy zaczniesz naliczać odsetki!

Dane finansowe

WPS: 11 408,23 PLN

wyrównanie wynagrodzenia: 11 408,23 PLN

Sektor

medycyna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst