III PZP 21/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzed Sądem Najwyższym stanęło zagadnienie prawne dotyczące składu sądu pierwszej instancji właściwego do rozpoznania sprawy, w której twórca wynalazku dochodzi roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z jego wynalazku. Sąd Apelacyjny w Gdańsku przedstawił dwa przeciwstawne poglądy: pierwszy zakładał skład z ławnikami (na podstawie analogii do spraw pracowniczych), drugi – skład jednoosobowy. Sąd Najwyższy, analizując przepisy ustawy o wynalazczości oraz prawa własności przemysłowej, a także Kodeksu postępowania cywilnego, doszedł do wniosku, że sprawy te nie są sprawami z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 KPC. Wskazał, że choć przepisy te nakazują odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących postępowania w sprawach o roszczenia pracowników, nie oznacza to automatycznego stosowania art. 47 § 1 KPC dotyczącego składu sądu w sprawach pracowniczych. Podkreślono cywilnoprawny charakter roszczenia twórcy i jego odrębność od stosunku pracy. W konsekwencji Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że sprawy o wynagrodzenie za korzystanie z wynalazku rozpoznaje sąd okręgowy w składzie jednego sędziego zawodowego (art. 47 § 3 KPC).
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie właściwego składu sądu w sprawach o wynagrodzenie za korzystanie z wynalazków.
Dotyczy spraw o wynagrodzenie za wynalazki i projekty wynalazcze, nie innych spraw z zakresu prawa własności przemysłowej.
Zagadnienia prawne (1)
W jakim składzie powinien być rozpoznany przez Sąd Okręgowy pozew o wynagrodzenie za korzystanie z wynalazku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sprawę, w której twórca dochodzi wynagrodzenia za korzystanie z jego wynalazku, rozpoznaje Sąd Okręgowy w składzie jednego sędziego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sprawy o wynagrodzenie za korzystanie z wynalazku mają charakter cywilny i nie są sprawami z zakresu prawa pracy, w związku z czym powinny być rozpoznawane w składzie jednego sędziego zgodnie z art. 47 § 3 KPC, a nie w składzie z ławnikami.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ryszard H. | osoba_fizyczna | powód |
| Bronisław M. | osoba_fizyczna | powód |
| Katarzyna N. | osoba_fizyczna | powód |
| Beata K. | osoba_fizyczna | powód |
| Cukrownia „M.” Spółka Akcyjna w M. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
KPC art. 47 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Sprawy inne niż określone w § 1 sąd w pierwszej instancji rozpoznaje w składzie jednego sędziego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Pomocnicze
KPC art. 47 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
u.o.w. art. 110 § 2
Ustawa o wynalazczości
W przypadku dochodzenia przez twórcę projektu wynalazczego roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z jego projektu stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania w sprawach o roszczenia pracowników.
u.p.w.p. art. 294 § 2
Ustawa Prawo własności przemysłowej
W przypadku dochodzenia przez twórcę wynalazku wynagrodzenia za korzystanie z jego wynalazku stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania w sprawach o roszczenia pracowników.
KPC art. 379 § 4
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 390 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 476 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 367 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawy o wynagrodzenie za korzystanie z wynalazku nie są sprawami z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 KPC. • Wyrażenie „sprawy o roszczenia pracowników” w ustawach o wynalazczości i prawie własności przemysłowej nie jest tożsame z „sprawami z zakresu prawa pracy” z art. 47 § 1 KPC. • Charakter spraw o wynagrodzenie za wynalazek opiera się na dowodach z opinii biegłych i dokumentów, co nie wymaga udziału ławników. • Cywilnoprawny charakter roszczenia twórcy wynalazku.
Odrzucone argumenty
Stosowanie art. 47 § 1 KPC (skład z ławnikami) ze względu na analogię do spraw pracowniczych.
Godne uwagi sformułowania
„W jakim składzie - jednego sędziego zawodowego, określonym przepisem art. 47 § 3 kpc, czy też jednego sędziego jako przewodniczącego i dwóch ławników, określonym przepisem art. 47 § 1 kpc w związku z treścią przepisu art. 294 § 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (...) - powinna być rozpoznana przez Sąd Okręgowy sprawa...?” • „Sprawę, w której twórca dochodzi wynagrodzenia za korzystanie z jego wynalazku, rozpoznaje Sąd Okręgowy w składzie jednego sędziego” • „Sprawa o wynagrodzenie twórcy wynalazku nie jest jednak sprawą z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 KPC, lecz sprawą cywilną” • „Żaden z przytoczonych wyżej przepisów nie odwołuje się do pojęcia “sprawy z zakresu prawa pracy” zdefiniowanej w art. 476 § 1 KPC, stanowiąc ogólnie o “sprawach o roszczenia pracowników”.
Skład orzekający
Jadwiga Skibińska-Adamowicz
przewodniczący
Katarzyna Gonera
sprawozdawca
Andrzej Kijowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwego składu sądu w sprawach o wynagrodzenie za korzystanie z wynalazków."
Ograniczenia: Dotyczy spraw o wynagrodzenie za wynalazki i projekty wynalazcze, nie innych spraw z zakresu prawa własności przemysłowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Rozstrzyga istotną kwestię proceduralną dotyczącą składu sądu w specyficznej kategorii spraw, co jest ważne dla praktyków prawa własności intelektualnej.
“Jednoosobowy skład sądu w sprawach o wynalazki – Sąd Najwyższy wyjaśnia!”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.