III PZP 2/23
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy, uznając, że wyrażenie poglądu prawnego w innej sprawie nie stanowi podstawy do uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności.
Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy III PZP 2/23 został złożony z powodu ich wcześniejszego udziału w wydaniu wyroku w sprawie I PSKP 20/22, dotyczącej podobnej kwestii prawnej. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, stwierdzając, że wyrażenie poglądu prawnego w innej sprawie nie rodzi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego, a jest to nierozerwalnie związane z jego pracą.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu o wyłączenie sędziów SSN X.Y. i SSN X.Z. od rozpoznania sprawy III PZP 2/23. Wniosek oparty był na argumentacji, że wskazani sędziowie uczestniczyli w składzie orzekającym, który wydał wyrok w sprawie I PSKP 20/22, rozstrzygającej podobne zagadnienie prawne dotyczące odprawy dla funkcjonariuszy. Wnioskodawca podniósł, że fakt wyrażenia poglądu prawnego w innej sprawie, zanim zapadło postanowienie w niniejszej sprawie, może budzić wątpliwości co do bezstronności sędziów. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując, że zgodnie z art. 49 § 1 k.p.c. do wyłączenia sędziego konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek: obiektywnej i uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności. Sąd uznał, że samo wyrażenie poglądu prawnego w innej sprawie, nawet dotyczącej tej samej kwestii, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego. Podkreślono, że wykładnia przepisów i wyrażanie poglądów prawnych są podstawowymi obowiązkami sędziego, a wątpliwości co do bezstronności nie może wywołać dokonana przez niego wykładnia przepisów prawnych.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wyrażenie poglądu prawnego w innej sprawie nie stanowi podstawy do uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wyrażanie poglądów prawnych na tle przepisów jest nierozerwalnie związane z pracą sędziego, zwłaszcza sędziego Sądu Najwyższego. Wątpliwości co do bezstronności nie może wywołać dokonana przez niego wykładnia przepisów prawnych, a zaprezentowanie przy tej okazji poglądu w rozstrzyganej kwestii prawnej nie upoważnia do stawiania sędziemu zarzutu braku bezstronności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
Sędziowie SSN X.Y. i SSN X.Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B.U. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (1)
Główne
k.p.c. art. 49 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Wymaga to spełnienia dwóch przesłanek: obiektywnej i uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyrażenie poglądu prawnego w innej sprawie nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego. Wykładnia przepisów i wyrażanie poglądów prawnych są podstawowymi obowiązkami sędziego. Wątpliwości co do bezstronności nie może wywołać dokonana przez sędziego wykładnia przepisów prawnych.
Odrzucone argumenty
Sędziowie, którzy uczestniczyli w wydaniu wyroku w sprawie o podobnym charakterze prawnym, powinni zostać wyłączeni od rozpoznania sprawy III PZP 2/23 z powodu braku bezstronności.
Godne uwagi sformułowania
istotą zawodu sędziego i podstawowym obowiązkiem osoby wykonującej ten zawód jest rozstrzyganie sporów sądowych w drodze wykładni i stosowania przepisów prawa Sąd Najwyższy, będący wszak sądem prawa
Skład orzekający
Halina Kiryło
przewodniczący
X.Y.
członek
X.Z.
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o wyłączenie sędziego, interpretacja pojęcia bezstronności sędziego w kontekście wcześniejszych orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego w Sądzie Najwyższym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy fundamentalnej kwestii bezstronności sędziowskiej i może być ciekawa dla prawników zajmujących się procedurą cywilną i etyką sędziowską.
“Czy sędzia, który już wypowiedział się w podobnej sprawie, może być bezstronny?”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN PAGE \* MERGEFORMAT 2 Sygn. akt III PZP 2/23 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło w sprawie z powództwa B.U. przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w Poznaniu o odprawę i wydanie świadectwa służby, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 sierpnia 2023 r., wniosku Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu o wyłączenie SSN X.Y. od rozpoznania sprawy oddala wniosek. UZASADNIENIE W niniejszej sprawie, której przedmiotem jest rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Poznaniu zagadnienia prawnego, pełnomocnik pozwanego w piśmie procesowym z dnia 18 lipca 2023 r. zawarł wniosek o wyłączenie SSN X.Y. i SSN X.Z., wylosowanych do rozpoznania tego zagadnienia. W uzasadnieniu wniosku jego autor podniósł między innymi, że obaj wymienieni w nim sędziowie uczestniczyli w składzie orzekającym, który w dniu 17 maja 2023 r. wydał wyrok w sprawie I PSKP 20/22. W wyroku tym przyjęto, że w odniesieniu do odprawy dla „ucywilnionych” funkcjonariuszy nastąpiło pominięcie prawodawcze. Orzeczenie to zapadło zaś, gdy znany był termin rozprawy wyznaczonej w celu rozpoznania zagadnienia prawnego w sprawie III PZP 2/23. Zatem dwóch sędziów orzekło już w kwestii będącej przedmiotem zagadnienia prawnego, które ma być także przez nich rozpoznane. W tej sytuacji, zdaniem wnioskodawcy, zachodzi wątpliwość co do ich bezstronności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie autor wniosku nie powołuje podstawy prawnej swojego żądania, jednakże argumentacja, którą posługuje się, zdaje się wskazywać, że wniosek jest oparty na podstawie art. 49 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Z brzmienia art. 49 § 1 k.p.c. judykatura wywodzi istnienie dwóch przesłanek, których łączne spełnienie umożliwia uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego. Po pierwsze, może to nastąpić, gdy w okolicznościach konkretnej sprawy występuje obiektywna, a więc weryfikowalna, wątpliwość co do bezstronności sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 288/22, LEX nr 3343355 ). Po drugie, gdy wątpliwość ta ma charakter uzasadniony (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2019 r., II CO 208/19, LEX nr 2772528). W ocenie Sądu Najwyższego, oceniany w niniejszym postępowaniu wniosek nie spełnia jednak żadnej w tych przesłanek. Wypad podkreślić, że jedynym źródłem wątpliwości autora wniosku co do bezstronności SSN X.Y. w rozstrzyganiu przedstawionego Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego jest fakt wyrażenia przez sędziego poglądu prawnego w innej sprawie dotyczącej tej samej kwestii. Podzielenie argumentacji wnioskodawcy oznaczałoby, że sformułowanie w jednej sprawie określonego poglądu prawnego w ramach wykładni konkretnego przepisu pozbawia sędziego przymiotu bezstronności i wyklucza go od udziału w rozpoznawaniu wszystkich innych sprawach rozstrzyganych na podstawie tego samego przepisu prawnego. Tymczasem istotą zawodu sędziego i podstawowym obowiązkiem osoby wykonującej ten zawód jest rozstrzyganie sporów sądowych w drodze wykładni i stosowania przepisów prawa. Wyrażanie poglądów prawnych na tle przepisów stanowiących podstawę wydawanych orzeczeń jest zatem nierozerwalnie związane z pracą sędziego, zwłaszcza sędziego Sądu Najwyższego, będącego wszak sądem prawa. Wątpliwości co do bezstronności sędziego nie może więc wywołać dokonana przez niego w rozpoznawanej sprawie wykładnia przepisów prawnych. Zaprezentowanie przy tej okazji poglądu w rozstrzyganej kwestii prawnej nie upoważnia do stawiania sędziemu zarzutu braku bezstronności i żądania jego wyłączenia od udziału w rozpatrywaniu innej sprawy, w której występuje podobny, a nawet tożsamy problem prawny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2003 r., I CK 249/02, LEX nr 602352). Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia. (J.K.) [ms]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę