III PZP 1/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów rozpoznał wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego dotyczący wykładni art. 231 § 1 Kodeksu pracy w kontekście reorganizacji administracji publicznej. Pytanie prawne dotyczyło tego, czy zniesienie jednostki organizacyjnej administracji publicznej i przekazanie jej zadań innej jednostce, posiadającej własne zasoby kadrowe, stanowi przejście zakładu pracy na innego pracodawcę. Sąd Najwyższy, analizując orzecznictwo krajowe i unijne (w tym dyrektywę 2001/23/WE oraz orzecznictwo TSUE), doszedł do wniosku, że samo przejęcie zadań i kompetencji nie jest wystarczające do uznania przejścia zakładu pracy. Konieczne jest również przejęcie istotnych składników majątkowych lub większości pracowników, którzy dotychczas wykonywali te zadania. W przypadku administracji publicznej, jeśli przejmująca jednostka dysponuje własnymi zasobami kadrowymi wystarczającymi do wykonania przekazanych zadań, nie dochodzi do transferu pracowników w rozumieniu art. 231 k.p. Uchwała podkreśla, że celem takich reorganizacji często jest ograniczenie zatrudnienia w sferze publicznej, a nie kontynuacja działalności w niezmienionej formie przez nowego pracodawcę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 231 k.p. w kontekście reorganizacji administracji publicznej, zwłaszcza gdy jednostka przejmująca posiada własne zasoby kadrowe.
Dotyczy specyficznej sytuacji reorganizacji administracji publicznej, gdzie kluczowe jest posiadanie przez przejmującą jednostkę wystarczających zasobów kadrowych.
Zagadnienia prawne (1)
Czy zniesienie jednostki organizacyjnej administracji publicznej i przekazanie jej zadań innej jednostce, posiadającej własne zasoby kadrowe wystarczające do wykonania przekazanych zadań, stanowi przejście zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 § 1 k.p.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie stanowi.
Uzasadnienie
Samo przejęcie zadań i kompetencji przez inną jednostkę administracji publicznej, która dysponuje własnymi zasobami kadrowymi, nie jest wystarczające do uznania przejścia zakładu pracy. Konieczne jest również przejęcie istotnych składników majątkowych lub większości pracowników.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego | instytucja | wnioskodawca |
| Prokuratura Generalna | instytucja | uczestnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p. art. 231 § § 1
Kodeks pracy
Przejście zakładu pracy na innego pracodawcę nie następuje, gdy jednostka administracji publicznej przejmuje zadania innej jednostki, która została zniesiona, a przejmująca jednostka posiada własne zasoby kadrowe wystarczające do wykonania tych zadań.
Pomocnicze
k.p. art. 411
Kodeks pracy
Przepis ten nie może być stosowany, gdy dochodzi do przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę.
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 60 § § 1
Ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników
Ustawa o pracownikach samorządowych art. 55 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o służbie cywilnej art. 71 § ust. 1 pkt 4
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przejęcie samych zadań i kompetencji przez inną jednostkę administracji publicznej, posiadającą własne zasoby kadrowe, nie stanowi przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 § 1 k.p. • Kluczowe dla stwierdzenia transferu jest przejęcie istotnych składników majątkowych lub większości pracowników, a nie tylko zadań. • Dyrektywa 2001/23/WE wyłącza reorganizację administracji publicznej, ale nie ogranicza ochrony pracowników na gruncie prawa krajowego. • W przypadku administracji publicznej, jeśli przejmująca jednostka dysponuje wystarczającymi zasobami kadrowymi, nie ma obowiązku przejmowania pracowników likwidowanej jednostki.
Godne uwagi sformułowania
Zniesienie jednostki organizacyjnej wykonującej zadania z zakresu administracji publicznej i przekazanie tych zadań innej jednostce, posiadającej własne zasoby kadrowe wystarczające do ich wykonania, nie stanowi przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 § 1 k.p. • Przejęcie samych zadań i kompetencji nie może stanowić o przejściu zakładu pracy na nowego pracodawcę. • Sama tylko okoliczność, że dwa podmioty wykonują podobną, a wręcz tę samą działalność, nie pozwala uznać, że zachowana została tożsamość jednostki gospodarczej.
Skład orzekający
Walerian Sanetra
przewodniczący
Bogusław Cudowski
członek
Teresa Flemming-Kulesza
członek
Katarzyna Gonera
sprawozdawca
Józef Iwulski
członek
Kazimierz Jaśkowski
sprawozdawca
Zbigniew Myszka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 231 k.p. w kontekście reorganizacji administracji publicznej, zwłaszcza gdy jednostka przejmująca posiada własne zasoby kadrowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji reorganizacji administracji publicznej, gdzie kluczowe jest posiadanie przez przejmującą jednostkę wystarczających zasobów kadrowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Rozstrzyga ważną kwestię prawną dotyczącą praw pracowników w sektorze publicznym podczas reorganizacji, co jest częstym zjawiskiem.
“Reorganizacja urzędu: czy pracownicy tracą ochronę? Sąd Najwyższy wyjaśnia art. 231 k.p.”
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.