III PUO 47/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił wniosek o stwierdzenie prawomocności uchwały dotyczącej ważności wyborów z 2001 roku, wskazując na brak legitymacji wnioskodawcy, charakter uchwały oraz jej publikację w Dzienniku Ustaw.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek B. W. o stwierdzenie prawomocności uchwały z dnia 5 grudnia 2001 r. (sygn. akt III SW 138-139/01), która stwierdzała ważność wyborów do Sejmu i Senatu RP z 2001 roku. Sąd odrzucił wniosek jako niedopuszczalny z trzech powodów: wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania, instytucja stwierdzenia prawomocności nie ma zastosowania do orzeczeń natychmiast skutecznych, a prawomocności nie stwierdza się uchwały opublikowanej w Dzienniku Ustaw.
Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznał wniosek B. W. o stwierdzenie prawomocności uchwały Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r. (sygn. akt III SW 138-139/01), która stwierdziła ważność wyborów do Sejmu i Senatu RP przeprowadzonych 23 września 2001 r. Uchwała ta została ogłoszona w Dzienniku Ustaw. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek jako niedopuszczalny. Po pierwsze, wskazano, że wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania w sprawie III SW 138-139/01, gdyż stronami byli wyłącznie Prokurator Generalny i przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej. Po drugie, podkreślono, że instytucja stwierdzenia prawomocności (art. 364 k.p.c.) dotyczy orzeczeń, których skuteczność zależy od uprawomocnienia, a nie orzeczeń natychmiast skutecznych z mocy prawa. Po trzecie, stwierdzono, że nie stwierdza się prawomocności uchwały, która została opublikowana w Dzienniku Ustaw. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł o odrzuceniu wniosku na podstawie art. 364 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, nie stwierdza się prawomocności uchwały, której treść została opublikowana w Dzienniku Ustaw.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że prawomocności nie stwierdza się uchwały opublikowanej w Dzienniku Ustaw, co jest jednym z powodów odrzucenia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
| przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 364
Kodeks postępowania cywilnego
Instytucja stwierdzenia prawomocności dotyczy przede wszystkim orzeczeń, które charakteryzują się skutecznością po uprawomocnieniu się. Nie wchodzi natomiast w rachubę w przypadku orzeczeń natychmiast skutecznych z mocy prawa.
Pomocnicze
Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm. art. 82 § ust. 5
Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania w sprawie III SW 138-139/01. Instytucja stwierdzenia prawomocności nie ma zastosowania do orzeczeń natychmiast skutecznych z mocy prawa. Nie stwierdza się prawomocności uchwały, której treść została opublikowana w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Godne uwagi sformułowania
wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania sens tej instytucji (art. 364 k.p.c.) dotyczy przede wszystkim orzeczeń, które charakteryzują się skutecznością po uprawomocnieniu się Nie wchodzi natomiast w rachubę w przypadku orzeczeń natychmiast skutecznych z mocy prawa nie stwierdza się prawomocności uchwały, której treść została opublikowana w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
Skład orzekający
Bohdan Bieniek
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 364 k.p.c. w kontekście orzeczeń natychmiast skutecznych, legitymacji procesowej w sprawach o stwierdzenie ważności wyborów oraz charakteru uchwał publikowanych w Dzienniku Ustaw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uchwały Sądu Najwyższego dotyczącej wyborów i wniosku o stwierdzenie prawomocności złożonego przez osobę niebędącą stroną pierwotnego postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest interesująca z perspektywy proceduralnej i interpretacji przepisów k.p.c. dotyczących prawomocności, jednak jej kontekst historyczny (wybory z 2001 r.) i brak szerszego wymiaru społecznego obniżają jej atrakcyjność dla szerszej publiczności.
“Czy można badać prawomocność uchwały o ważności wyborów sprzed lat? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III PUO 47/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z wniosku B. W. o stwierdzenie prawomocności orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r., sygn. akt III SW 138 - 139/01 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 sierpnia 2024 r., odrzuca wniosek [SOP] UZASADNIENIE Uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r. (III SW 138 - 139/01) w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą, stwierdzono ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzonych dnia 23 września 2001 r. Uchwała została ogłoszona w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (z 2001 r. Nr 140, poz. 151; zob. art. 82 ust. 5 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.). W dniu 8 maja 2024 r. B. W. złożył wniosek o stwierdzenie prawomocności orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2001 r. w sprawie III SW 138-139/01. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Po pierwsze, wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania w sprawie III SW 138-139/01, bowiem w takiej sprawie uczestnikami postępowania jest wyłącznie Prokurator Generalny i przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2010 r., I CO 37/10, OSNC-ZD 2011 nr 1, poz. 18). Stąd składane przez niego w tej sprawie wnioski są niedopuszczalne (zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2012 r., I CO 8/12, OSNC-ZD 2012 nr 3, poz. 67). Po wtóre, o ile wniosek o stwierdzenie prawomocności może być złożony w każdym czasie, o tyle sens tej instytucji (art. 364 k.p.c.) dotyczy przede wszystkim orzeczeń, które charakteryzują się skutecznością po uprawomocnieniu się. Nie wchodzi natomiast w rachubę w przypadku orzeczeń natychmiast skutecznych z mocy prawa (zob. J. Jagieła [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Koszty sądowe w sprawach cywilnych. Dochodzenie roszczeń w postępowaniu grupowym. Przepisy przejściowe. Komentarz do art. 364, (red) T. Zembrzuski, Warszawa 2020). Po trzecie, nie stwierdza się prawomocności uchwały, której treść została opublikowana w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia (art. 364 k.p.c.). [AGM] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI