III PUNP 5/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie, wniesioną przez M. R. Pełnomocnik skarżącej cofnął skargę w piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2024 r. Jednocześnie pełnomocnik organu rentowego, powołując się na wydanie decyzji z dnia 9 lipca 2024 r. w całości zaspokajającej żądanie skarżącej w przedmiocie przywrócenia emerytury policyjnej, wniósł o umorzenie postępowania. Sąd Najwyższy, odwołując się do art. 424^12 k.p.c. i art. 398^21 k.p.c., zastosował odpowiednio art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., który stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd umarza postępowanie. Sąd podkreślił, że cofnięcie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest czynnością procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania, nawet w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, gdzie cofnięcie środków odwoławczych zazwyczaj podlega ocenie z punktu widzenia słusznego interesu ubezpieczonego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty cofnięcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w tym brak konieczności oceny interesu strony w sprawach ubezpieczeniowych.
Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i konkretnego rodzaju sprawy (ubezpieczenia społeczne).
Zagadnienia prawne (1)
Czy cofnięcie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez pełnomocnika skarżącego jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania, nawet w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, ponieważ nie podlega ono ocenie z punktu widzenia słusznego interesu strony.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na przepisy k.p.c. dotyczące skargi kasacyjnej i apelacji, w tym art. 391 § 2 k.p.c., który przewiduje umorzenie postępowania w przypadku cofnięcia apelacji. Podkreślono, że cofnięcie nadzwyczajnych środków zaskarżenia, w tym skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, nie podlega ocenie pod kątem interesu strony, w przeciwieństwie do cofnięcia zwykłych środków odwoławczych w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. R. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Dyrektor Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie | organ_państwowy | organ rentowy |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 391 § § 2 zdanie pierwsze
Kodeks postępowania cywilnego
W razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 424^12
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach nieuregulowanych przepisami działu dotyczącego postępowania w sprawach ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do postępowania wywołanego wniesieniem tej skargi stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
k.p.c. art. 469
Kodeks postępowania cywilnego
Cofnięcie środków odwoławczych w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie może być skuteczne, gdyby naruszało słuszny interes pracownika (ubezpieczonego).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącej. • Wydanie decyzji przez organ rentowy zaspokajającej żądanie skarżącej. • Zastosowanie art. 391 § 2 k.p.c. do postępowania w przedmiocie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Godne uwagi sformułowania
cofnięcie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania • cofnięcie nadzwyczajnych środków zaskarżenia nie podlega takiej ocenie [z punktu widzenia słusznego interesu pracownika/ubezpieczonego]
Skład orzekający
Maciej Pacuda
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w tym brak konieczności oceny interesu strony w sprawach ubezpieczeniowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i konkretnego rodzaju sprawy (ubezpieczenia społeczne).
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy umorzenia postępowania z powodu cofnięcia skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN III PUNP 5/23 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z odwołania M. R. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury policyjnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 lipca 2024 r., na skutek skargi odwołującej się o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. akt III AUa 723/21, umarza postępowanie wywołane wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2021 r., III AUa 723/21. UZASADNIENIE Ubezpieczona M. R. wniosła do Sądu Najwyższego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2021 r., III AUa 723/21. W piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącej cofnął jednak tę skargę. Z kolei pełnomocnik organu rentowego w piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2024 r., powołując się na wydanie decyzji z dnia 9 lipca 2024 r. w całości zaspokajającej żądanie skarżącej w przedmiocie przywrócenia emerytury policyjnej ustalonej w wysokości obowiązującej do dnia 30 września 2017 r. (z uwzględnieniem wszystkich przysługujących od tego dnia waloryzacji oraz ze stosownym wyrównaniem tego świadczenia), wniósł o umorzenie postępowania w sprawie i nieobciążanie organu rentowego kosztami postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 424 12 k.p.c. w wypadkach nieuregulowanych przepisami działu dotyczącego postępowania w sprawach ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do postępowania wywołanego wniesieniem tej skargi stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast w myśl art. 398 21 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Odpowiednie zastosowanie zarówno w postępowaniu kasacyjnym, jak i w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zastosowanie znajduje więc między innymi art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. , zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne (tu: postępowanie wywołane wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia) i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Wypada też zaznaczyć, że cofnięcie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania przed Sądem Najwyższym. Choć bowiem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych cofnięcie środków odwoławczych podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 469 k.p.c., a zatem nie może być skuteczne wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika (ubezpieczonego), to cofnięcie nadzwyczajnych środków zaskarżenia nie podlega takiej ocenie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 października 2021 r., I USK 486/21, LEX nr 3520343 z dnia 22 marca 2022 r., I PSK 11/22, LEX nr 3405597). Kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na podstawie art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 398 21 k.p.c. i art. 424 12 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. [SOP] [ał]