Orzeczenie · 2025-03-18

III PSKP 49/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2025-03-18
SNPracyprawo pracyWysokanajwyższy
dodatek covidowyprawo pracywynagrodzenieSąd NajwyższyCOVID-19polecenie ministrarówność traktowaniaodpowiedzialność kontraktowa

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną pozwanego Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we Wrocławiu od wyroku Sądu Okręgowego, który zasądził na rzecz powódki M.S. wynagrodzenie za pracę, w tym tzw. dodatek covidowy. Sądy niższych instancji uznały, że dodatek covidowy powinien zostać wypłacony powódce, opierając się na różnych podstawach prawnych, w tym na zasadzie równego traktowania w zatrudnieniu (art. 18³ᵈ k.p.) oraz na konstrukcji umowy na rzecz osoby trzeciej (art. 393 § 1 k.c.). Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, stwierdzając, że sądy obu instancji błędnie zinterpretowały przepisy prawa pracy i cywilnego. W szczególności, Sąd Najwyższy zakwestionował uznanie Polecenia Ministra Zdrowia z 4 września 2020 r. za źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p., wskazując, że jest to akt wewnętrzny, który nie kształtuje treści stosunku pracy. Ponadto, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na brak analizy charakteru prawnego świadczenia oraz na nieadekwatność przywołanych przepisów i orzecznictwa do stanu faktycznego sprawy. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wykładnia przepisów dotyczących źródeł prawa pracy, charakteru prawnego poleceń ministra oraz stosowania przepisów o równej płacy i umowie na rzecz osoby trzeciej w kontekście świadczeń związanych z COVID-19.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dodatkiem covidowym i interpretacji przepisów w kontekście pandemii.

Zagadnienia prawne (3)

Czy Polecenie Ministra Zdrowia z 4 września 2020 r. stanowi źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p. kształtujące treść stosunku pracy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Polecenie Ministra Zdrowia nie stanowi źródła prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że Polecenie Ministra Zdrowia jest aktem wewnętrznym, który nie kształtuje treści stosunku pracy, a jego wykładnia, orzecznictwo SN i doktryna nie uzasadniają twierdzenia, że jest to źródło prawa pracy. Nie spełnia ono kryteriów aktu wykonawczego ani autonomicznego źródła prawa pracy.

Czy zasada równego traktowania w zatrudnieniu (art. 18³ᵈ k.p.) może stanowić podstawę do dochodzenia dodatku covidowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Kwalifikacja prawna dodatku covidowego jako wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia związanego z pracą wymaga analizy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że art. 18³ᵈ k.p. służy do dochodzenia szkody wykraczającej poza należność przysługującą pracownikowi z postanowień umownych, a art. 18³ᶜ k.p. statuuje prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub pracę o jednakowej wartości, przy czym wynagrodzenie obejmuje wszystkie składniki i inne świadczenia związane z pracą.

Czy umowa między szpitalem a NFZ może stanowić podstawę do żądania przez pracownika świadczenia na podstawie art. 393 § 1 k.c. (umowa na rzecz osoby trzeciej)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Konstrukcja umowy na rzecz osoby trzeciej wymaga wykazania zastrzeżenia w umowie, że dłużnik spełni świadczenie na rzecz osoby trzeciej, która może tego żądać bezpośrednio od niego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że dla przyjęcia konstrukcji porozumienia o świadczenie na rzecz osoby trzeciej wymagane jest wykazanie, że w umowie między wierzycielem a dłużnikiem dokonano zastrzeżenia, że dłużnik spełni świadczenie na rzecz osoby trzeciej, która może tego żądać bezpośrednio od niego. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku brak jest ustaleń co do okoliczności zawarcia takiej umowy ani jej treści.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznapowódka
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiuinstytucjapozwany

Przepisy (16)

Główne

k.p. art. 9 § § 1

Kodeks pracy

Definicja prawa pracy, obejmująca przepisy Kodeksu pracy oraz inne ustawy i akty wykonawcze, układy zbiorowe pracy, porozumienia zbiorowe, regulaminy i statuty określające prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Sąd Najwyższy uznał, że Polecenie Ministra Zdrowia nie jest źródłem prawa pracy w tym rozumieniu.

k.p. art. 18³ᵈ

Kodeks pracy

Zasada równego traktowania w zatrudnieniu. Osoba, wobec której pracodawca naruszył tę zasadę, ma prawo do odszkodowania. Służy do dochodzenia szkody wykraczającej poza należność przysługującą pracownikowi z postanowień umownych.

k.p. art. 18³ᶜ

Kodeks pracy

Prawo pracowników do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości. Definicja wynagrodzenia obejmuje wszystkie składniki i inne świadczenia związane z pracą.

k.c. art. 393 § § 1

Kodeks cywilny

Umowa o świadczenie na rzecz osoby trzeciej. Wymaga zastrzeżenia w umowie, że dłużnik spełni świadczenie na rzecz osoby trzeciej, która może tego żądać bezpośrednio od niego.

Pomocnicze

k.c. art. 471

Kodeks cywilny

Odpowiedzialność kontraktowa za nienależyte wykonanie zobowiązania.

ustawa covidowa art. 10a § ust. 1

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Umożliwiała ministrowi właściwemu do spraw zdrowia podejmowanie innych działań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19.

ustawa covidowa art. 10

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Umożliwiała ministrowi właściwemu do spraw zdrowia nałożenie obowiązku wykonania określonego zadania m.in. na podmiot leczniczy będący SPZOZ.

Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia funkcjonowania ochrony zdrowia w związku z epidemią COVID-19 oraz po jej ustaniu art. 42

Regulowała wykonywanie i finansowanie obowiązków lub poleceń nałożonych na podstawie art. 10, 10a lub 11 ustawy covidowej.

k.p.c. art. 398¹⁵ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

k.p.c. art. 108 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego.

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów k.p.c. o postępowaniu apelacyjnym do postępowania przed Sądem Najwyższym.

Konstytucja RP art. 93

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Reguluje akty prawa wewnętrznego.

Ustawa o działalności leczniczej art. 2 § ust. 1 pkt 2

Definicja osoby wykonującej zawód medyczny.

k.p. art. 77³

Kodeks pracy

Dotyczy warunków wynagradzania pracowników zatrudnionych w państwowych jednostkach sfery budżetowej.

k.p. art. 77¹

Kodeks pracy

Warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą ustalają układy zbiorowego pracy.

k.p. art. 77²

Kodeks pracy

Regulamin wynagradzania ustalany przez pracodawcę niebędącego jednostką sfery budżetowej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Polecenie Ministra Zdrowia nie jest źródłem prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p. • Sądy niższych instancji błędnie zinterpretowały przepisy prawa pracy i cywilnego. • Brak analizy charakteru prawnego Polecenia Ministra Zdrowia. • Nieadekwatność przywołanych przepisów i orzecznictwa do stanu faktycznego sprawy.

Godne uwagi sformułowania

Polecenie Ministra Zdrowia z 4 września 2020 r. nie było źródłem prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p. • Sądy obu instancji uznały Polecenie Ministra Zdrowia za źródło prawa pracy - w rozumieniu art. 9 § 1 k.p. - nie przeprowadzając jednak żadnej analizy charakteru prawnego świadczenia wprowadzonego tym Poleceniem. • Akt prawa wewnętrznego, o którym mowa w art. 93 Konstytucji RP, to akt o charakterze wewnętrznym, obowiązujący tylko jednostki organizacje podległe organowi wydającemu akt. • Polecenie nie było aktem wykonawczym - w rozumieniu art. 9 § 1 k.p., kształtującym treść stosunku pracy, jaki łączył pozwanego z powódką.

Skład orzekający

Jarosław Sobutka

przewodniczący-sprawozdawca

Leszek Bielecki

członek

Agnieszka Żywicka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących źródeł prawa pracy, charakteru prawnego poleceń ministra oraz stosowania przepisów o równej płacy i umowie na rzecz osoby trzeciej w kontekście świadczeń związanych z COVID-19."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dodatkiem covidowym i interpretacji przepisów w kontekście pandemii.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu dodatków covidowych i ich podstawy prawnej, co może być interesujące dla szerokiego grona odbiorców, nie tylko prawników.

Czy dodatek covidowy był należny? Sąd Najwyższy wyjaśnia podstawy prawne świadczeń z czasów pandemii.

Dane finansowe

wynagrodzenie za pracę: 22 329,24 PLN

wynagrodzenie za pracę: 813,75 PLN

Sektor

medycyna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst