Orzeczenie · 2022-11-16

III PSK 247/21

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2022-11-16
SNPracyochrona pracyŚrednianajwyższy
rozwiązanie umowy o pracęniezdolność do pracyświadczenie rehabilitacyjnezasady współżycia społecznegoskarga kasacyjnaSąd Najwyższyprawo pracy

Sprawa dotyczyła pracownicy J. P., która została zwolniona z pracy w trybie natychmiastowym na podstawie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. z powodu długotrwałej niezdolności do pracy, która przekroczyła okres pobierania wynagrodzenia i zasiłku chorobowego, a pracownica nie uzyskała świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd Rejonowy w Radomiu oddalił jej powództwo o przywrócenie do pracy, a Sąd Okręgowy w Radomiu utrzymał ten wyrok w mocy. Powódka wniosła skargę kasacyjną, podnosząc, że rozwiązanie umowy o pracę było niezgodne z zasadami współżycia społecznego, gdyż nastąpiło w okresie, gdy ubiegała się o świadczenia rentowe, a pracodawca działał stronniczo. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdził, że przedstawione zagadnienie prawne nie jest istotne w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ dotyczy zwykłej wykładni i stosowania prawa. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. jest dopuszczalne, gdy pracownik jest nadal niezdolny do pracy, a ochrona stosunku pracy obejmuje okres pobierania zasiłku chorobowego i pierwsze 3 miesiące świadczenia rehabilitacyjnego. Podkreślono, że rozwiązanie umowy w okresie między wyczerpaniem prawa do zasiłku a ostateczną decyzją organu rentowego jest zgodne z prawem, chyba że z decyzji wynika prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Sąd Najwyższy uznał, że działania pracodawcy nie nosiły znamion nadużycia prawa i odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. w kontekście długotrwałej niezdolności do pracy i postępowania rentowego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika, który wyczerpał okres zasiłkowy, ale nie uzyskał świadczenia rehabilitacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. jest zgodne z zasadami współżycia społecznego w rozumieniu art. 8 k.p. w sytuacji, gdy zostało przeprowadzone, gdy powódka ubiegała się o rentę i świadczenie rehabilitacyjne, a wnioski te nie zostały jeszcze rozpoznane przez organ rentowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. jest prawidłowe, jeśli pracownik jest nadal niezdolny do pracy, a jego działania nie noszą znamion nadużycia prawa.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że ochrona stosunku pracy pracownika niezdolnego do pracy z powodu choroby obejmuje okres pobierania zasiłku chorobowego i pierwsze 3 miesiące świadczenia rehabilitacyjnego. Rozwiązanie umowy w okresie między wyczerpaniem prawa do zasiłku a ostateczną decyzją organu rentowego jest zgodne z prawem, chyba że z decyzji wynika prawo do świadczenia rehabilitacyjnego. Działania pracodawcy nie były ukierunkowane na nadużycie prawa.

Czy skarga kasacyjna przedstawia istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przedstawione zagadnienie prawne nie jest istotne, ponieważ ogranicza się do zwykłej wykładni i stosowania prawa.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie realizuje dyspozycji art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ ogranicza się do zbudowania samego pytania i nie wykracza poza zwykłą wykładnię i stosowanie prawa. Zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa, nie zostało przedstawione.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Publiczne Przedszkole w B.

Strony

NazwaTypRola
J. P.osoba_fizycznapowódka
Publiczne Przedszkole w B.instytucjapozwany
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Radomiuinstytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

k.p. art. 53 § § 1 pkt 1 lit. b

Kodeks pracy

Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące.

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w Rzeczypospolitej Polskiej istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów i w uchwałach sądów najwyższych lub w innych aktach powszechnie obowiązującego prawa.

Pomocnicze

k.p. art. 8

Kodeks pracy

Nie można czynić ze swego podmiotowego prawa użytku, który byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego lub zagrażał porządkowi publicznemu.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli nie ma uzasadnionego interesu w jej rozpoznaniu lub jeżeli przepisy prawne budzą wątpliwości w świetle przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ratyfikowanych umów międzynarodowych lub ustawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów przyjęcia do rozpoznania z uwagi na brak istotnego zagadnienia prawnego. • Rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. jest dopuszczalne, gdy pracownik jest nadal niezdolny do pracy i nie ma znamion nadużycia prawa.

Odrzucone argumenty

Rozwiązanie umowy o pracę było niezgodne z zasadami współżycia społecznego. • Istniało istotne zagadnienie prawne wymagające wykładni Sądu Najwyższego.

Godne uwagi sformułowania

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie realizuje dyspozycji art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c., bowiem ogranicza się do zbudowania samego pytania i nie wykracza poza zwykłą wykładnię i stosowanie prawa. • Wyrażenie „w okresie pobierania zasiłku” należy, co do zasady, rozumieć jako okres faktycznego pobierania (wypłacania przez organ rentowy) zasiłku chorobowego. • Trudno zatem przyjąć twierdzenie skarżącej, że w powyższej sytuacji następuje naruszenie zasad współżycia społecznego po stronie pracodawcy, ponieważ jego działania nie są ukierunkowane na nadużycie prawa.

Skład orzekający

Bohdan Bieniek

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. w kontekście długotrwałej niezdolności do pracy i postępowania rentowego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika, który wyczerpał okres zasiłkowy, ale nie uzyskał świadczenia rehabilitacyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy - zwolnienia z powodu choroby, ale rozstrzygnięcie SN jest rutynowe w kontekście przyjęcia skargi kasacyjnej.

Czy pracodawca może zwolnić pracownika chorego, gdy ten ubiega się o rentę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst