III PSK 200/21

Sąd Najwyższy2022-04-13
SNPracyubezpieczenia społeczneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższyzadośćuczynieniepostępowanie cywilneocena dowodówpomoc prawna z urzędu

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku oczywistej zasadności i nie wykazania przez skarżącego istotnych uchybień procesowych lub materialnych.

Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznał skargę kasacyjną pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok zasądzający od pozwanego na rzecz powoda kwotę 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Pozwany zarzucał sądowi drugiej instancji nierozważenie kwestii opinii biegłych i nieodniesienie się do jego zarzutów apelacyjnych. Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie spełnia przesłanek do przyjęcia jej do rozpoznania, w szczególności nie wykazano oczywistej zasadności ani istotnych uchybień, a skarżący w istocie kwestionował ocenę dowodów.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną pozwanego Z. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), który oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w L. zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda M. G. kwotę 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Pozwany w skardze kasacyjnej zarzucał Sądowi Apelacyjnemu nierozważenie kwestii związanych z niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości co do opinii biegłych, w szczególności opinii sądowo-psychologicznej, a także brak odniesienia się do zarzutów apelacyjnych i niedokonanie głębszej analizy prawnej. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnił to tym, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności oczywistej zasadności skargi. Podkreślono, że dla przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów, a nie tylko sam zarzut naruszenia. Sąd Najwyższy zaznaczył, że skarżący zmierzał do podważenia oceny materiału dowodowego, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym, gdyż Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi sądu niższej instancji. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., orzeczono o odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania. Zasądzono również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona, a skarżący nie wykazał istnienia kwalifikowanej postaci naruszenia prawa, które spowodowałoby wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że dla przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania konieczne jest wykazanie oczywistości naruszenia prawa lub oczywistej wadliwości orzeczenia, a nie tylko sam zarzut naruszenia. Skarżący w istocie kwestionował ocenę dowodów i ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
M. G.osoba_fizycznapowód
Z. W.osoba_fizycznapozwany
K. K. L.inneadwokat (pomoc prawna z urzędu)

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania: istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania, oczywista uzasadniona skarga.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje orzekanie o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^3 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Wyłącza zarzuty dotyczące ustalania faktów lub oceny dowodów jako podstawę skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 398^13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Potwierdza, że Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi sądu niższej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wykazania przez skarżącego istnienia przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c. do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie wykazał oczywistej zasadności skargi ani oczywistego naruszenia prawa. Skarżący w istocie kwestionował ocenę materiału dowodowego i ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.

Odrzucone argumenty

Sąd Apelacyjny nie rozważył kwestii związanych z niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości co do opinii biegłych. Sąd Apelacyjny nie odniósł się do zarzutów podniesionych w apelacji. Sąd Apelacyjny nie dokonał głębszej analizy prawnej kwestii niejasności w opinii biegłych.

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. O ile dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia. Skarżący zmierza w istocie do podważenia suwerennej i niepoddającej się kontroli kasacyjnej sędziowskiej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Skład orzekający

Leszek Bielecki

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Procedura przyjmowania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, w szczególności przesłanki oczywistej zasadności i związanie sądu kasacyjnego ustaleniami faktycznymi sądów niższych instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i nie stanowi merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie o zadośćuczynienie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest interesujące dla prawników ze względu na szczegółowe omówienie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy i przypomnienie o związaniu sądu kasacyjnego ustaleniami faktycznymi.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki i pułapki proceduralne.

Dane finansowe

WPS: 100 000 PLN

zadośćuczynienie: 100 000 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt III PSK 200/21
POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bielecki
w sprawie z powództwa M. G.
‎
przeciwko Z. W.
‎
o zadoścuczynienie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 kwietnia 2022 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt III APa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza na rzecz adwokata K. K. L.  od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym,
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 5 listopada 2020 r., III APa (…),
oddalił apelację pozwanego Z. W. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z 11 grudnia 2019 r., VIII P (…), zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda M. G.  kwotę 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia, oddalając powództwo w pozostałej części.
Pozwany
zaskarżył powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że jest ona oczywiście uzasadniona ponieważ „
Sąd Apelacyjny w żaden sposób nie rozważył kwestii związanych z niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości co do treści opinii biegłych, a w szczególności opinii sądowo-psychologicznej w sytuacji, gdy pozwany w zarzutach do opinii oraz w apelacji kwestionował prawidłowość wniosków w nich zawartych”. Dalej skarżący wskazał, że sąd drugiej instancji nie odniósł się do jego zarzutów podniesionych w apelacji oraz wskazał na brak ustosunkowania się Sądu do kwestii niejasności w opinii biegłych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oraz niedokonania w tym zakresie głębszej analizy prawnej. Powyższe, w ocenie skarżącego, stanowi uchybienie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.
Stosownie do art. 398
9
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).
Co do przesłanki przedsądu, jaką jest oczywista zasadność skargi kasacyjnej, należy w motywach wniosku zawrzeć wywód prawny wyjaśniający, w czym wyraża się owa oczywistość i przedstawić argumenty na poparcie tego twierdzenia (postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, LEX nr 198531; z 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035; z 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205; z 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z 5 września 2008 r., I CZ 64/08, LEX nr 512050). O ile dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej
prima facie
, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274; z 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616; z 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, LEX nr 453107; z 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364; z 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134). W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230; z 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743; z 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133).
S
karżący nie wykazał jednak, że Sąd drugiej instancji dopuścił się oczywistego naruszenia prawa w powyższym rozumieniu, ani że zaskarżony wyrok jest oczywiście wadliwy.
Skarżący zmierza w istocie do podważenia suwerennej i niepoddającej się kontroli kasacyjnej sędziowskiej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2010 r.,
II PK 248/09
, LEX nr 1663571). Dokonana przez Sąd odwoławczy ocena okoliczności faktycznych i związana z tym wykładnia (wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku) mieszczą się w granicach uznania sędziowskiego. Podnoszone natomiast przez skarżącego w tym zakresie argumenty stanowią polemikę z oceną dowodów i wynikającymi z niej ustaleniami faktycznymi, podczas gdy zgodnie z art. 398
3
§ 3 k.p.c. oraz
art. 398
13
§ 2
k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalania faktów lub oceny dowodów, a Sąd Najwyższy związany jest ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia.
Tym samym wobec niewykazania przez skarżącego istnienia powołanej przesłanki przedsądu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
9
§ 2 k.p.c. orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI