III PO 3/08

Sąd Najwyższy2008-07-03
SNPracystosunki służboweŚrednianajwyższy
prokuratorstan spoczynkuniezdolność do pracyZUSorzeczenie lekarskieodwołanieSąd Najwyższyprawo o ustroju sądów powszechnychustawa o prokuraturze

Sąd Najwyższy oddalił odwołanie prokuratora przeniesionego w stan spoczynku z powodu trwałej niezdolności do pracy, uznając, że decyzja opierała się na uzasadnionych przesłankach, mimo braków formalnych w uzasadnieniu.

Prokurator Andrzej B. odwołał się od decyzji Prokuratora Generalnego o przeniesieniu go w stan spoczynku ze względu na orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o trwałej niezdolności do pracy. Prokurator zarzucił brak uzasadnienia orzeczenia lekarskiego i powierzchowne badanie. Sąd Najwyższy, analizując akta osobowe i korespondencję, uznał, że decyzja opierała się na przesłankach wskazujących na zaburzenia psychiczne prokuratora, mimo formalnych braków w uzasadnieniu decyzji Prokuratora Generalnego, i oddalił odwołanie.

Sprawa dotyczyła odwołania prokuratora Andrzeja B. od decyzji Prokuratora Generalnego o przeniesieniu go w stan spoczynku z dniem 11 marca 2008 r. Podstawą decyzji było orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o trwałej niezdolności do pracy na stanowisku prokuratora. Prokurator B. wniósł odwołanie, zarzucając obrazę prawa procesowego i błąd w ustaleniach faktycznych. Twierdził, że orzeczenie lekarza orzecznika było nieuzasadnione, oparte na powierzchownym badaniu przez lekarza bez uprawnień biegłego i bez analizy dokumentacji medycznej, podczas gdy sam prokurator nie cierpiał na żadne choroby ani nie doznał urazów. Sąd Najwyższy przyznał, że uzasadnienie decyzji Prokuratora Generalnego było wadliwe, gdyż nie zawierało oceny orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Jednakże, analizując akta osobowe, Sąd stwierdził, że Prokurator Okręgowy W.-P. wystąpił do ZUS o ustalenie zdolności prokuratora do wykonywania obowiązków, wskazując na incydenty świadczące o zaburzeniach psychicznych. W świetle tych okoliczności, Sąd uznał, że decyzja nie opierała się wyłącznie na lakonicznym orzeczeniu ZUS, a zarzuty prokuratora okazały się niewiarygodne. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił odwołanie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja powinna wynikać z oceny orzeczenia lekarza orzecznika, a nie wyłącznie z faktu jego wydania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że mimo formalnych braków w uzasadnieniu decyzji Prokuratora Generalnego, akta sprawy i korespondencja między organami wskazywały na istnienie podstaw faktycznych (incydenty świadczące o zaburzeniach psychicznych) do wszczęcia procedury oceny zdolności prokuratora do pracy, co czyniło decyzję zasadną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Prokurator Generalny

Strony

NazwaTypRola
Andrzej B.osoba_fizycznaodwołujący
Prokurator Generalnyorgan_państwowyorgan wydający decyzję

Przepisy (2)

Główne

p.u.s.p. art. 70 § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów powszechnych

u.p. art. 62a § 1

Ustawa o prokuraturze

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istnienie incydentów wskazujących na zaburzenia psychiczne prokuratora, które uzasadniały wszczęcie procedury oceny jego zdolności do pracy. Akta osobowe i korespondencja między organami potwierdzają podstawy do podjęcia decyzji, mimo formalnych braków w uzasadnieniu.

Odrzucone argumenty

Orzeczenie lekarza orzecznika ZUS było lakoniczne, pozbawione uzasadnienia i oparte na powierzchownym badaniu. Decyzja Prokuratora Generalnego nie zawierała oceny orzeczenia lekarza orzecznika ZUS.

Godne uwagi sformułowania

Decyzja Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego o przeniesieniu prokuratora w stan spoczynku na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS o trwałej niezdolności do pracy powinna wynikać z oceny tego orzeczenia, a nie wyłącznie z faktu, że zostało wydane. Zaskarżona decyzja Prokuratora Generalnego istotnie nie zawiera innych ustaleń co do stanu zdrowia pana prokuratora Andrzeja B. i co do okoliczności poprzedzających zastosowaną procedurę sprawdzenia jego zdolności do wykonywania obowiązków prokuratora, poza ustaleniem formalnego rezultatu tej procedury.

Skład orzekający

Kazimierz Jaśkowski

przewodniczący

Zbigniew Hajn

sędzia

Jerzy Kwaśniewski

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przenoszenia prokuratorów w stan spoczynku z powodu niezdolności do pracy oraz wymogów formalnych uzasadnienia decyzji administracyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prokuratora i procedury związanej z orzeczeniem lekarskim ZUS.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy praw pracowniczych funkcjonariuszy publicznych i procedury administracyjnej związanej z oceną zdolności do pracy, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i administracyjnym.

Czy orzeczenie ZUS wystarczy, by stracić pracę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Wyrok z dnia 3 lipca 2008 r. 
III PO 3/08 
 
Decyzja Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego o przeniesie-
niu prokuratora w stan spoczynku na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika 
ZUS o trwałej niezdolności do pracy powinna wynikać z oceny tego orzeczenia, 
a nie wyłącznie z faktu, że zostało wydane. 
 
Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Zbigniew Hajn, 
Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca). 
 
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2008 r. sprawy z 
odwołania Andrzeja B. od decyzji Prokuratora Generalnego z dnia 28 marca 2008 r. 
[...] w przedmiocie przeniesienia w stan spoczynku z dniem 11 marca 2008 r., 
 
o d d a l i ł   odwołanie. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
Minister Sprawiedliwości Prokurator Generalny decyzją z dnia 28 marca 2008 
r. powołując się na art. 70 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów 
powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) w związku z art. 62a ust. 1 ustawy z 
dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39) przeniósł An-
drzeja B. - Prokuratora Prokuratury Okręgowej W.-P. w W. z dniem 11 marca 2008 r. 
w stan spoczynku ze względu na orzeczenie przez lekarza orzecznika Zakładu 
Ubezpieczeń Społecznych o trwałej niezdolności do pracy Andrzeja B. na stanowisku 
prokuratora. 
W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że w związku z treścią orzecze-
nia lekarza orzecznika ZUS wniosek o przeniesienie prokuratora Andrzeja B. w stan 
spoczynku wniósł Prokurator Okręgowy W.-P. i wniosek ten poparł Prokurator Apela-
cyjny w W.  
W odwołaniu od powyższej decyzji prokurator Andrzej B., powołując się na: „1) 
obrazę prawa procesowego, mającego istotny wpływ na treść merytorycznego roz-

 
2
strzygnięcia; 2) błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżone-
go rozstrzygnięcia procesowego,” wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekaza-
nie sprawy do ponownego rozpoznania. 
W uzasadnieniu odwołania Andrzej B. podniósł, że orzeczenie lekarza orzecz-
nika stwierdzające jego trwałą niezdolność do pełnienia obowiązków prokuratora, nie 
ma żadnego uzasadnienia. Nie wiadomo z czego wynika orzeczona trwała niezdol-
ność do pełnienia obowiązków prokuratora. Orzeczenie zostało wydane przez mło-
dego lekarza psychiatrę, który nie miał „nawet” uprawnień biegłego sądowego, po 20 
minutowym bardzo powierzchownym badaniu, bez uprzedniego przeprowadzenia 
kompleksowych badań. Nie dokonano także zgromadzenia i rzetelnej analizy dotych-
czas wytworzonej dokumentacji lekarskiej przez zespół doświadczonych lekarzy spe-
cjalistów. Tymczasem, zdaniem odwołującego „nie chorował na żadne choroby: psy-
chiczne, nerwowe lub somatyczne. Nie miał urazów głowy, ani urazów ciała, nie uległ 
żadnemu wypadkowi, nie utracił zdolności czytania i pisania oraz logicznego myśle-
nia, nie przechodził żadnych operacji, nie korzystał z leczeń specjalistycznych, kli-
nicznych lub szpitalnych (...) nie korzystał w okresie swej ponad 35 letniej nienagan-
nej pracy z żadnych urlopów chorobowych, zwolnień lekarskich, z urlopów bezpłat-
nych, czy z urlopów dla poratowania zdrowia etc.”. Jako dowód odwołujący wskazał 
między innymi akta osobowe. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Zaskarżona decyzja Prokuratora Generalnego istotnie nie zawiera innych 
ustaleń co do stanu zdrowia pana prokuratora Andrzeja B. i co do okoliczności po-
przedzających zastosowaną procedurę sprawdzenia jego zdolności do wykonywania 
obowiązków prokuratora, poza ustaleniem formalnego rezultatu tej procedury. Można 
się z tego powodu zgodzić z zarzutem odwołującego się, że zaskarżona przez niego 
decyzja nie zawiera wystarczającego uzasadnienia; nie ma w tym uzasadnieniu 
ustaleń, które ujawniałyby dokonanie przez Prokuratora Generalnego oceny (weryfi-
kacji) orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Uzasadnienie przyczyn oparcia się na 
orzeczeniu lekarza orzecznika było potrzebne ze względu na strukturę przedmioto-
wego orzeczenia lekarza orzecznika polegającą na zaznaczeniu na formularzu druku 
stwierdzenia trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków prokuratora, bez podania 
podstaw (okoliczności) takiej oceny orzeczniczej. 

 
3
Pomimo wskazanych braków uzasadnienia decyzji Prokuratora Generalnego 
Sąd Najwyższy uznał, że akta osobowe, na które powołał się odwołujący, umożli-
wiają wgląd w okoliczności, którymi musieli kierować się najpierw Prokuratorzy - 
Okręgowy i Apelacyjny, a wreszcie Prokurator Generalny akceptując (nie kwestionu-
jąc) orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Istotne jest w szczególności wystąpienie 
Prokuratora Okręgowego W.-P. do odpowiedniego organu ZUS, pismem z dnia 11 
lutego 2008 r., o ustalenie „orzecznicze” co do zdolności prokuratora Andrzeja B. do 
wykonywania obowiązków. W piśmie tym podane zostały powtarzające się incydenty 
ewidentnie wskazujące na to, że pan prokurator Andrzej B. podlegał zaburzeniom 
psychicznym uniemożliwiającym mu wykonywanie obowiązków prokuratora. Ze 
względu na treść powyższego pisma przedstawiającego przyczyny, które spowodo-
wały rozpoczęcie z urzędu procedury wyjaśnienia „lekarskiego” stanu zdrowia pana 
prokuratora Andrzeja B. nie można uznać, że zasadny jest jego zarzut jakoby za-
skarżona decyzja wynikała wyłącznie z niezwykle lakonicznego i pozbawionego ja-
kiegokolwiek oparcia w okolicznościach dotyczących stanu zdrowia i wykonywania 
obowiązków służbowych - orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Tak jednak nie jest, 
jak twierdzi skarżący, a jego twierdzenia, na których oparł podniesione w odwołaniu 
zarzuty okazały się niewiarygodne w świetle dokumentu, który - jak należy przyjąć 
stosownie do profesjonalnych sprawności prokuratora powołującego się na akta oso-
bowe - powinien być panu prokuratorowi Andrzejowi B. znany. 
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że niekwe-
stionowane w odwołaniu „formalne” zachowanie w zaskarżonej decyzji ustawowo 
ukształtowanych warunków (procedury) przeniesienia prokuratora w stan spoczynku 
ze względu na orzeczoną trwałą niezdolność do pracy na stanowisku prokuratora - 
nie nasuwa wątpliwości, na które powołał się skarżący.  
========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI