III PK 77/15

Sygn. akt III PK 77/15
POSTANOWIENIE
Dnia 25 stycznia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z powództwa W. J.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w R.
‎
o przywrócenie do pracy,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 stycznia 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R.
‎
z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt VI Pa [...],
1. odrzuca skargę kasacyjną.
2. nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 17 grudnia 2014 r., VI Pa [...] Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w R. z 24 czerwca 2014 r., IV P […] przez W. J. (powód) przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w R. (pozwany) w sprawie o przywrócenie do pracy i nie obciążył powoda kosztami procesu za drugą instancję.
Powód, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, zaskarżył w całości wyrok Sądu Okręgowego z 1 września 2014 r., sygnatura akt VI Pa [...] i wniósł o jego uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz o uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w R. i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania za wszystkie instancje, ewentualnie zaś o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w R. i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za wszystkie instancje.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej od nieistniejącego orzeczenia. Działając w imieniu Skarbu Państwa Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa w odpowiedzi na skargę kasacyjną powoda wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej i zasądzenie od powoda na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia.
W paragrafie pierwszym art. 398
4
k.p.c. ustawodawca skatalogował odrębnie w trzech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, podkreślając zarazem w ten sposób znaczenie wymienionych tam elementów. Brak któregokolwiek z nich nie podlega naprawieniu w trybie przepisów k.p.c., a skarga kasacyjna dotknięta takim nieusuwalnym brakiem podlega odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z 5 lutego 2014 r., V CZ 88/13).
Wniesiona przez powoda skarga kasacyjna zawiera błędne oznaczenie daty orzeczenie, od którego została wniesiona. W petitum skargi zaznaczono, że zaskarżeniu podlega wyrok Sądu Okręgowego w R. z 1 września 2014 r., podczas gdy wyrok w sprawie powoda, oznaczony prawidłowo wskazaną w skardze kasacyjnej sygnaturą, tj. VI Pa [...], został wydany 17 grudnia 2014 r. Zgodnie z art. 398
4
§ 1 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części. Jest to wymóg o charakterze konstrukcyjnym, którego brak lub wadliwość mają charakter nieusuwalny (postanowienie Sądu Najwyższego z 5 lipca 2012 r., IV CZ 43/12). Nieprawidłowe oznaczenie zaskarżonego orzeczenia nie może zatem  zostać uznane za oczywistą omyłkę, która nie ma wpływu na możliwość nadania skardze kasacyjnej prawidłowego biegu (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2012 r., IV CZ 146/11).
Mając na względzie powyższe rozważania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398
6
§ 3 w związku z art. 398
4
§ 1 pkt 1 k.p.c. jak w sentencji, postanawiając nie obciążać powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej.
l.n