III PK 28/15

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^4 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Określenie wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w tym wniosku o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia.

k.p.c. art. 398^9

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Rozporządzenie art. 9 § ust. 2

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju

Zastosowanie i uznanie, że powodowi należy się „rekompensata w wysokości wynikającej z przepisów ogólnie obowiązujących” z uwagi na niezapewnienie kierowcy bezpłatnego noclegu, podczas gdy powyższa norma prawna nie ma zastosowania do okresu sprzed dnia 3 kwietnia 2010 r. (data wejścia w życie nowelizacji ustawy o czasie pracy kierowców), a rekompensata z tytułu podróży odbywanej przez Powoda została określona w jego umowie o pracę (§ 5).

k.p. art. 77^5 § § 1, 2 i 5

Kodeks pracy

W związku z § 9 ust. 2 Rozporządzenia.

u.c.p.k. art. 21a

Ustawa o czasie pracy kierowców

W związku z art. 77^5 § 1, 2 i 5 k.p.

Rozporządzenie art. 9 § ust. 4

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju

Niezastosowanie w sytuacji, gdyby Sąd Najwyższy przyjął, że powód odbywał w spornym okresie podróże służbowe.

k.p. art. 77^5 § § 1, 2 i 5

Kodeks pracy

W związku z § 9 ust. 4 Rozporządzenia.

k.c. art. 358 § § 2

Kodeks cywilny

W związku z § 13 ust. 3 Rozporządzenia, przez jego niezastosowanie i uznanie, że pozwany winien zapłacić należności z tytułu ryczałtów za noclegi pracownika w czasie podróży służbowej w walucie polskiej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski najprawdopodobniej z dnia 2 marca 2011 r. lub z poszczególnych dni, za które w ocenie Sądu Okręgowego powodowi należą się te ryczałty.

Rozporządzenie art. 13 § ust. 3

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju

W związku z art. 358 § 2 k.c.

k.c. art. 481 § § 1

Kodeks cywilny

W związku z § 13 ust. 3 Rozporządzenia, przez jego niezastosowanie i uznanie, że pozwana powinna zapłacić odsetki od kwot zasądzonych w pkt I wyroku Sądu Okręgowego od 11 dnia miesiąca, zamiast od 15 dnia, po każdorazowym zakończeniu podróży przez powoda.

Rozporządzenie art. 13 § ust. 3

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju

W związku z art. 481 § 1 k.c.

k.p. art. 135

Kodeks pracy

W związku z art. 65 k.c. w związku z art. 300 k.p., przez jego niezastosowanie do stosunku prawnego łączącego strony na podstawie umowy o pracę z dnia 17 grudnia 2007 r. i błędne uznanie, iż powoda nie obowiązywał równoważny system czasu pracy, podczas gdy prawidłowa wykładnia oświadczeń woli stron zawartych w wyżej wymienionej umowie o pracę, dokonana z uwzględnieniem zarówno okoliczności, w których oświadczenia zostały złożone, jak też zasad współżycia społecznego oraz ustalonych zwyczajów, a nadto zgodnego zamiaru stron i celu umowy, wskazuje, iż taki system czasu pracy obowiązywał powoda od początku jego zatrudnienia.

k.c. art. 65

Kodeks cywilny

W związku z art. 135 k.p. i art. 300 k.p.

k.p. art. 300

Kodeks pracy

W związku z art. 135 k.p. i art. 65 k.c.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przez jego niezastosowanie i uznanie, że powodowi należna jest rekompensata w wysokości wynikającej z przepisów ogólnie obowiązujących z uwagi na niezapewnienie kierowcy bezpłatnego noclegu, w obliczu istnienia niejednolitej wykładni przyjmowanej przez sądy w procesie stosowania § 9 Rozporządzenia, wydanego na podstawie art. 77^5 § 2 k.p.

rozporządzenie harmonizacyjne art. 8 § ust. 8

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

Przez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie przy analizie obowiązujących w Polsce przepisów i tym samym niedokonanie „prounijnej” wykładni przepisów prawa.

AETR art. 8 § ust. 7

Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR)

Przez jego niezastosowanie.

u.c.p.k. art. 14 § ust. 1

Ustawa o czasie pracy kierowców

Przez jego niezastosowanie.

k.c. art. 65

Kodeks cywilny

W związku z art. 300 k.p., przez zignorowanie zgodnego zamiaru stron co do sposobu ustalenia kosztów podróży.

k.p. art. 8

Kodeks pracy

Przez jego niezastosowanie.

k.p.c. art. 316

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 391 § 1 k.p.c., polegające na oparciu wyroku przez Sąd drugiej instancji na poglądzie Sądu Najwyższego wyrażonym w uchwale z dnia 12 czerwca 2014 r. (II PZP 1/14), a nie na przepisach powszechnie obowiązującego prawa.

Konstytucja RP art. 87 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

W związku z art. 316 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 316 k.p.c.

k.p.c. art. 316

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców sprzed nowelizacji w 2010 r. w związku z art. 300 k.p. w związku z art. 3 k.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., przez jego niezastosowanie oraz art. 316 k.p.c. w związku z art. 2 pkt 7 oraz art. 21a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców po wyżej wymienionej nowelizacji, w związku z art. 391 § 1 k.p.c., przez jego zastosowanie, pomimo że spór pomiędzy stronami dotyczył stanu faktycznego i prawnego sprzed nowelizacji ustawy o czasie pracy kierowców, a ustawa wówczas nie regulowała instytucji podróży służbowej, wobec czego Sąd Okręgowy podczas wyrokowania naruszył podstawową zasadę porządku prawnego lex retro non agit.

u.c.p.k. art. 4

Ustawa o czasie pracy kierowców

Sprzed nowelizacji w 2010 r.

k.p. art. 300

Kodeks pracy

W związku z art. 316 k.p.c. w związku z art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców sprzed nowelizacji w 2010 r. w związku z art. 3 k.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

k.c. art. 3

Kodeks cywilny

W związku z art. 316 k.p.c. w związku z art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców sprzed nowelizacji w 2010 r. w związku z art. 300 k.p. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

u.c.p.k. art. 2 § pkt 7

Ustawa o czasie pracy kierowców

Po nowelizacji w 2010 r.

u.c.p.k. art. 21a

Ustawa o czasie pracy kierowców

Po nowelizacji w 2010 r.

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 391 § 1 k.p.c., przez sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu drugiej instancji w sposób uniemożliwiający dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia, albowiem Sąd drugiej instancji nie wskazał przepisów prawnych, na których oparł swoje rozstrzygnięcie, a jedynie lakonicznie powołał się na „powszechnie obowiązujące przepisy”, uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2014 r. oraz opinię biegłego, ponadto uzasadnienie zawiera w sobie wzajemnie sprzeczne twierdzenia (dotyczące podstawy rekompensaty) a jednocześnie nie zawiera dostatecznego wyjaśnienia podstawy faktycznej m.in. dotyczącego okoliczności uznania przez Sąd drugiej instancji, iż powód „ponosił zwiększone koszty związane z regularnymi przejazdami w transporcie międzynarodowym, które powinny być zrekompensowane (...)”, podczas gdy w toku procesu nie przedłożono żadnych dowodów na powyższą okoliczność.

k.p.c. art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 316 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., przez ich błędną wykładnię i uznanie, że Sąd Okręgowy jest związany opinią biegłego, wobec czego zasądził na rzecz powoda kwotę 18.938,10 zł wynikającą w części wprost z opinii biegłego, przyjętej bezkrytycznie przez ten Sąd, z pominięciem zasady określania wartości waluty obcej ustanowionej w art. 358 § 2 k.c., a także przez zasądzenie kwoty 18.938,10 zł, na którą składają się poszczególne należności, których wysokość nie wynika ani z żądania pozwu, ani z opinii biegłego, ani z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego.

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 382 k.p.c. oraz art. 316 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

k.p.c. art. 378 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 380 k.p.c., przez rozpoznanie sprawy poza granicami apelacji, albowiem Sąd Okręgowy wskazał na „słuszność zarzutu oparcia wyroku na błędnej opinii biegłego” i w ocenie tego Sądu zarzut powoda podniesiony w trybie art. 162 k.p.c. „był zasadny”, podczas gdy zarzuty apelacji powoda nie odnoszą się w ogóle do sporządzonej opinii przez biegłego Z. T. i nie zgłoszono wniosku w trybie art. 380 k.p.c. o rozpoznanie postanowienia Sądu Rejonowego, wobec którego powód zgłosił zarzut na podstawie art. 162 k.p.c.

k.p.c. art. 380

Kodeks postępowania cywilnego

W związku z art. 378 § 1 k.p.c.

k.p.c. art. 162

Kodeks postępowania cywilnego

Zarzut zgłoszony przez powoda.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość odmowy przez Sąd Najwyższy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^4 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowany odpowiednio w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Wymóg powiązania zarzutu naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. z tym przepisem.