Sygn. akt III PK 11/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Halina Kiryło SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa M. M. przeciwko Publicznemu Gimnazjum w S. o przywrócenie do pracy w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę z dnia 29 maja 2012 roku i z dnia 13 czerwca 2012 roku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 listopada 2014 r., skarg kasacyjnych powódki i strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 23 września 2013 r., oddala obie skargi kasacyjne i znosi między stronami koszty postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 marca 2013 r., S ą d Rejonowy - S ą d Pracy i Ubezpiecze ń Spo ł ecznych w Z.: 1) zas ą dzi ł od strony pozwanej Publicznego Gimnazjum w S. na rzecz powódki M. M. kwot ę 11.796,18 z ł z odsetkami od dnia 12 wrze ś nia 2012 r. tytu ł em odszkodowania za niezgodne z prawem rozwi ą zanie umowy o prac ę za wypowiedzeniem z dnia 29 maja 2012 r.; 2) oddali ł roszczenie o przywrócenie powódki do pracy w zwi ą zku z wypowiedzeniem umowy o prac ę z dnia 29 maja 2012 r.; 3) oddali ł roszczenie o przywrócenie powódki do pracy w zwi ą zku z wypowiedzeniem umowy o prac ę z dnia 13 czerwca 2012 r.; 4) orzek ł o kosztach procesu i rygorze natychmiastowej wykonalno ś ci. S ą d pierwszej instancji ustali ł , ż e powódka pracowa ł a w pozwanym Gimnazjum na stanowisku nauczyciela, pocz ą tkowo na czas okre ś lony, a od 1 wrze ś nia 2000 r. na czas nieokre ś lony. Powódka posiada uprawnienia do nauczania j ę zyka polskiego oraz bibliotekoznawstwa. W dniu 29 maja 2000 r. powódka otrzyma ł a stopie ń nauczyciela mianowanego. W roku szkolnym 2011/12 dla pozwanego Gimnazjum przydzielono 33 godziny nauczania j ę zyka polskiego i 7 godzin bibliotecznych tygodniowo, przy czym powódka mia ł a przydzielonych 10 godzin nauczania j ę zyka polskiego, 1 godzin ę wychowawcz ą i 7 godzin bibliotecznych. W maju 2012 r. opracowano nowy projekt arkusza organizacyjnego Gimnazjum, w którym na rok szkolny 2012/13 przewidziano 21 godzin nauczania j ę zyka polskiego i nie przewidziano ani jednej godziny bibliotecznej. W tym arkuszu powódce nie przydzielono ż adnych godzin. Oprócz powódki nauczaniem j ę zyka polskiego w pozwanym Gimnazjum zajmowa ł a si ę B. P., której w roku szkolnym 2012/13 przydzielono wszystkie godziny nauczania j ę zyka polskiego (w liczbie 21). B. P. jest nauczycielem dyplomowanym zatrudnionym na podstawie mianowania i legitymuje si ę 32-letnim sta ż em zawodowym. Z kolei powódka do dnia 17 maja 2012 r. posiada ł a 22-letni sta ż pracy. W zwi ą zku ze zmianami organizacyjnymi zaplanowanymi na rok szkolny 2012/13 (mi ę dzy innymi ograniczeniem liczby godzin nauczania j ę zyka polskiego) dyrekcja Gimnazjum w maju 2012 r. podj ęł a decyzj ę o wytypowaniu powódki do zwolnienia z pracy - spo ś ród dwóch nauczycielek j ę zyka polskiego - z tej przyczyny, ż e B. P. w tym czasie podlega ł a szczególnej ochronie przedemerytalnej. S ą d pierwszej instancji ustali ł ponadto, ż e powódka jest wdow ą i jako jedyny ż ywiciel rodziny zamieszkuje wspólnie ze studiuj ą cym synem. Pismem z dnia 29 maja 2012 r., które powódce zosta ł o dor ę czone 4 czerwca 2012 r., pozwane Gimnazjum na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (aktualnie jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 191) rozwi ą za ł o z powódk ą stosunek pracy z zachowaniem trzymiesi ę cznego okresu wypowiedzenia. Jako przyczyn ę wypowiedzenia pracodawca wskaza ł zmiany organizacyjne uniemo ż liwiaj ą ce dalsze zatrudnienie powódki w nowym roku szkolnym na dotychczasowym stanowisku w pe ł nym wymiarze zaj ęć . Kiedy pracodawca zorientowa ł si ę , ż e to o ś wiadczenie zosta ł o powódce dor ę czone dopiero w dniu 4 czerwca 2012 r. (a wi ę c z rozwi ą zaniem stosunku pracy po dniu 31 sierpnia 2012 r.), z ł o ż y ł powódce kolejne o ś wiadczenie (w dniu 13 czerwca 2012 r.), w którym, powo ł uj ą c si ę na podstaw ę prawn ą z art. 20 ust. 1 pkt 2 w zwi ą zku z art. 20 ust. 5 Karty Nauczyciela, rozwi ą za ł z powódk ą stosunek pracy z zachowaniem okresu wypowiedzenia skróconego do dwóch miesi ę cy, który mia ł up ł yn ąć z dniem 31 sierpnia 2012 r. W o ś wiadczeniu z dnia 13 czerwca 2012 r. pracodawca poda ł t ę sam ą przyczyn ę wypowiedzenia, co w pi ś mie dor ę czonym powódce w dniu 4 czerwca 2012 r. Powódka w dniach 18 maja - 7 czerwca 2012 r. przebywa ł a na zwolnieniu chorobowym i nie wyrazi ł a zgody na cofni ę cie przez pozwane Gimnazjum o ś wiadczenia o wypowiedzeniu stosunku pracy z dnia 29 maja 2012 r. Od obydwu wypowiedze ń powódka odwo ł a ł a si ę w terminie ustawowym do s ą du pracy. Na podstawie takich ustale ń faktycznych S ą d Rejonowy doszed ł do wniosku, ż e powództwo nale ż y uwzgl ę dni ć jedynie cz ęś ciowo, w zakresie roszczenia o odszkodowanie za wadliwe rozwi ą zanie stosunku pracy dokonane pismem z dnia 29 maja 2012 r., bowiem przywrócenie powódki do pracy w pozwanym Gimnazjum by ł oby "niemo ż liwe". S ą d pierwszej instancji przyj ął , ż e przyczyny wypowiedzenia wskazane w obydwu pismach rozwi ą zuj ą cych stosunek pracy za wypowiedzeniem by ł y uzasadnione (prawdziwe oraz dostatecznie skonkretyzowane). W ocenie S ą du Rejonowego, pozwany pracodawca nie by ł zobowi ą zany do wskazywania w pi ś mie wypowiadaj ą cym stosunek pracy kryteriów, jakie bra ł pod uwag ę przy wyborze powódki do zwolnienia. Tym niemniej pierwsze z dwóch o ś wiadcze ń z ł o ż onych powódce przez Gimnazjum okaza ł o si ę wadliwe, bo powodowa ł o rozwi ą zanie stosunku pracy z powódk ą dopiero w dniu 30 wrze ś nia 2012 r., zamiast z ko ń cem roku szkolnego 2011/12 (31 sierpnia 2012 r.), jak tego wymaga art. 20 ust. 3 Karty Nauczyciela. Wypowiedzenie z dnia 29 maja 2012 r. by ł o zasadne, bo w pozwanym Gimnazjum rzeczywi ś cie dosz ł o do zmian organizacyjnych a pracodawca - decyduj ą c si ę na zwolnienie powódki zamiast drugiej nauczycielki j ę zyka polskiego, która legitymowa ł a si ę d ł u ż szym sta ż em i by ł a obj ę ta szczególn ą ochron ą przedemerytaln ą - kierowa ł si ę usprawiedliwionymi wzgl ę dami. Jednak wypowiedzenie narusza ł o przepisy prawa pracy o rozwi ą zywaniu nauczycielskich stosunków pracy. W tej sytuacji S ą d pierwszej instancji uzna ł , ż e celowe jest zas ą dzenie od strony pozwanej na rzecz powódki odszkodowania, gdy ż przywrócenie jej do pracy w Gimnazjum na dotychczasowych warunkach zatrudnienia by ł oby "niemo ż liwe" (art. 45 § 2 k.p.). W konsekwencji S ą d oddali ł roszczenie o przywrócenie do pracy w zwi ą zku z wadliwym wypowiedzeniem dokonanym w pi ś mie pozwanego Gimnazjum z dnia 29 maja 2012 r. Wed ł ug S ą du pierwszej instancji, o ś wiadczenie datowane na 29 maja 2012 r., a dor ę czone powódce w dniu 4 czerwca 2012 r., doprowadzi ł o do skutecznego rozwi ą zania z powódk ą stosunku pracy po up ł ywie okresu trzymiesi ę cznego, czyli z dniem 30 wrze ś nia 2012 r. Pó ź niejsza "korekta" tego o ś wiadczenia, dokonana pismem z dnia 13 czerwca 2012 r., polegaj ą ca na skróceniu okresu wypowiedzenia do dwóch miesi ę cy nie wywo ł a ł a ż adnych skutków prawnych, bowiem pozwany pracodawca nie dokona ł prawid ł owego (skutecznego) cofni ę cia pierwszego o ś wiadczenia o wypowiedzeniu stosunku pracy. Cofni ę cie tego o ś wiadczenia by ł o mo ż liwe wy łą cznie za zgod ą powódki (art. 61 k.c.), a tej powódka nie udzieli ł a. Skoro pismo pracodawcy z dnia 13 czerwca 2012 r. nie wywo ł a ł o ż adnych skutków prawnych, to roszczenie o przywrócenie powódki do pracy w zwi ą zku z wypowiedzeniem dokonanym w tym pi ś mie podlega ł o oddaleniu. Od wyroku S ą du pierwszej instancji obie strony wnios ł y apelacje. Wyrokiem z dnia 23 wrze ś nia 2013 r., S ą d Okr ę gowy - S ą d Pracy i Ubezpiecze ń Spo ł ecznych w Z. oddali ł obie apelacje. S ą d odwo ł awczy podzieli ł ustalenia faktyczne oraz rozwa ż ania prawne S ą du pierwszej instancji i uzna ł je za w ł asne. Tytu ł em uzupe ł nienia wywiód ł , ż e w pozwanym Gimnazjum nast ą pi ł y zmiany organizacyjne powoduj ą ce zmniejszenie w roku szkolnym 2012/13 liczby godzin nauczania j ę zyka polskiego i z tej przyczyny dalsze zatrudnienie powódki w pe ł nym wymiarze na stanowisku nauczyciela j ę zyka polskiego sta ł o si ę niemo ż liwe. Ponadto, w nowym roku szkolnym w Gimnazjum ju ż nie funkcjonowa ł a biblioteka, wobec czego nie by ł o mo ż liwe przydzielenie powódce godzin bibliotecznych. Pracodawca stan ął przed konieczno ś ci ą zwolnienia jednej z dwóch pracownic (nauczycielek j ę zyka polskiego). Wybór powódki do zwolnienia z pracy zosta ł poprzedzony porównaniem kwalifikacji obu nauczycielek (powódki oraz B. P.). Z tego porównania wynika ł o, ż e powódka posiada krótszy sta ż pracy i ma kwalifikacje tylko do nauczania j ę zyka polskiego, natomiast B. P. podlega ł a wówczas szczególnej ochronie trwa ł o ś ci stosunku pracy. W sytuacji, w której pozwane Gimnazjum naruszy ł o art. 20 ust. 3 Karty Nauczyciela, ale przyczyny wypowiedzenia stosunku pracy wskazane w obu pismach pracodawcy (z dnia 29 maja i 13 czerwca 2012 r.) by ł y prawdziwe i uzasadnione, to usprawiedliwiona by ł a odmowa uwzgl ę dnienia przez S ą d Rejonowy żą dania w zakresie orzeczenia o restytucji stosunku pracy i zas ą dzenie na rzecz powódki stosownego odszkodowania. Od wyroku S ą du Okr ę gowego obie strony wnios ł y skargi kasacyjne. Powódka zarzuci ł a naruszenie art. 378 § 1 k.p.c. w wyniku nierozpoznania sprawy w granicach apelacji, w szczególno ś ci przez nierozpoznanie zarzutów dotycz ą cych naruszenia: 1) art. 316, art. 233 § 1 w zwi ą zku z art. 227 i art. 328 § 2 k.p.c. - przez pomini ę cie, ż e w zwi ą zku z brakiem uchwa ł y o cz ęś ciowej likwidacji szko ł y w pozwanym Gimnazjum nie nast ą pi ł y ż adne zmiany organizacyjne w roku szkolnym 2012/13, w szkole jest prowadzona biblioteka za ś D. O. nie móg ł pe ł ni ć obowi ą zków dyrektora Gimnazjum, wobec czego nie by ł uprawniony do sk ł adania o ś wiadczenia woli w imieniu pracodawcy, 2) art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela - w wyniku uznania, ż e "bezwzgl ę dnie niewa ż ne z prawem" zmiany organizacyjne szko ł y uzasadniaj ą rozwi ą zanie z nauczycielem umowy o prac ę a s ą d pracy nie ma obowi ą zku ani prawa badania ich legalno ś ci, 3) art. 45 § 2 k.p. - przez jego zastosowanie, mimo ż e istnieje mo ż liwo ść dalszego zatrudnienia powódki w pozwanym Gimnazjum. W uzasadnieniu podstawy kasacyjnej powódka wywiod ł a, ż e S ą d Okr ę gowy "w ż aden sposób nie odniós ł si ę do zdecydowanej cz ęś ci zarzutów apelacyjnych" i "zupe ł nie pomin ął kluczowe zagadnienia dla sprawy". W szczególno ś ci nie dokona ł oceny legalno ś ci reformy o ś wiatowej na terenie gminy L. "w kontek ś cie skuteczno ś ci decyzji personalnych". Wed ł ug powódki zmiany organizacyjne, które stanowi ł y podstaw ę wypowiedzenia stosunku pracy by ł y "bezwzgl ę dnie niewa ż ne", skoro "pomimo braku stosownej uchwa ł y rozpocz ę to likwidacj ę jedynego Gimnazjum Publicznego istniej ą cego na terenie gminy L." (tym samym naruszono art. 59 ust. 1 ustawy o systemie o ś wiaty). Wed ł ug skar żą cej, przepisy prawa wymagaj ą , by w ka ż dej szkole funkcjonowa ł a biblioteka szkolna. To oznacza, ż e biblioteka w dalszym ci ą gu stanowi "cz ęść sk ł adow ą " pozwanego Gimnazjum, a kwalifikacje do jej prowadzenia posiada powódka. Wobec tego nale ż y przyj ąć , ż e w pozwanym Gimnazjum nie zasz ł y ż adne legalne zmiany organizacyjne, które uzasadnia ł yby wypowiedzenie powódce stosunku pracy. Tymczasem S ą d Okr ę gowy, nie analizuj ą c w ogóle powy ż szego problemu, zaakceptowa ł sytuacj ę , w której dochodzi do obej ś cia prawa (likwidacji szko ł y bez przeprowadzenia stosownej procedury). Jego obowi ą zkiem by ł o uzna ć te czynno ś ci za niewa ż ne i stwierdzi ć , ż e przyczyny wskazane powódce w wypowiedzeniu w ogóle nie mia ł y miejsca. W sytuacji, gdy zmiany organizacyjne w Gimnazjum okaza ł y si ę niewa ż ne, to nie by ł o przeszkód, aby powódka zosta ł a przywrócona do pracy. W zwi ą zku z powy ż szym skar żą ca wnios ł a o rozpoznanie skargi na rozprawie, a nast ę pnie o uchylenie zaskar ż onego wyroku w ca ł o ś ci i przekazanie S ą dowi Okr ę gowemu sprawy do ponownego rozpoznania. Strona pozwana - zaskar ż aj ą c orzeczenie S ą du drugiej instancji w cz ęś ci oddaj ą cej jej apelacj ę od wyroku S ą du pierwszej instancji - zarzuci ł a obraz ę : 1) art. 45 k.p. przez zas ą dzenie na rzecz powódki odszkodowania, mimo ustalenia zasadno ś ci (prawdziwo ś ci) przyczyn wypowiedzenia stosunku pracy dokonanego przez pracodawc ę ; 2) art. 65 k.c. w zwi ą zku z art. 300 k.p. i w zwi ą zku z art. 91c Karty Nauczyciela polegaj ą c ą na pomini ę ciu, ż e pracodawca w pi ś mie z dnia 13 czerwca 2012 r. z ł o ż y ł powódce o ś wiadczenie o skróceniu okresu wypowiedzenia, do czego by ł uprawniony na podstawie art. 20 ust. 5 Karty Nauczyciela; 3) art. 61 k.c. w zwi ą zku z art. 300 k.p. oraz w zwi ą zku z art. 91c Karty Nauczyciela wskutek przyj ę cia, ż e pismo z dnia 13 czerwca 2012 r. zawieraj ą ce o ś wiadczenie pracodawcy o skróconym okresie wypowiedzenia wymaga ł o uprzedniego cofni ę cia, za zgod ą powódki, o ś wiadczenia z ł o ż onego w pi ś mie z dnia 29 maja 2012 r. W uzasadnieniu podstaw kasacyjnych strona pozwana wywiod ł a, ż e o ś wiadczenie pracodawcy o skróceniu okresu wypowiedzenia nauczycielskiego stosunku pracy sk ł adane w trybie art. 20 ust. 5 Karty Nauczyciela jest o ś wiadczeniem woli skierowanym do pracownika, w zwi ą zku z czym zostaje dokonane z chwil ą , w której dosz ł o do pracownika w taki sposób, ż e adresat móg ł zapozna ć si ę z jego tre ś ci ą . Pozwane Gimnazjum z ł o ż y ł o powódce w dniu 13 czerwca 2013 r. pisemne o ś wiadczenie o skróceniu okresu wypowiedzenia. Kieruj ą c si ę regu ł ami wyk ł adni o ś wiadcze ń woli (art. 65 k.c.), nale ż y przyj ąć , ż e o ś wiadczenie o skróceniu okresu wypowiedzenia zosta ł o powódce skutecznie zakomunikowane. Wed ł ug Gimnazjum, dopóki trwa stosunek pracy, to ka ż da czynno ść pracodawcy zmierzaj ą ca do jego rozwi ą zania wywo ł uje skutek prawny bez potrzeby uzyskiwania w tym przedmiocie jakiejkolwiek zgody ze strony pracownika. Ponowne wypowiedzenie stosunku pracy (skrócenie okresu wypowiedzenia) mo ż e wynika ć z potrzeby wyeliminowania z obrotu prawnego (skorygowania) poprzedniego (wadliwego) o ś wiadczenia woli pracodawcy o rozwi ą zaniu stosunku pracy. Pozwana wnios ł a o uchylenie wyroku w zaskar ż onej cz ęś ci i przekazanie w tym zakresie sprawy S ą dowi Okr ę gowemu do ponownego rozpoznania, a ponadto o zas ą dzenie kosztów procesu. W odpowiedzi na skarg ę kasacyjn ą powódki strona pozwana wnios ł a o nieprzyj ę cie skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie w ca ł o ś ci, a tak ż e o zas ą dzenie kosztów post ę powania kasacyjnego. W odpowiedzi na skarg ę kasacyjn ą strony pozwanej powódka wnios ł a o odmow ę przyj ę cia skargi do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zas ą dzenie na rzecz powódki kosztów post ę powania kasacyjnego. S ą d Najwy ż szy wzi ął pod uwag ę , co nast ę puje: Skarga kasacyjna powódki jest niezasadna przede wszystkim dlatego, ż e zosta ł a oparta wy łą cznie na zarzucie naruszenia art. 378 § 1 k.p.c. Powódka zarzuci ł a S ą dowi odwo ł awczemu "nierozpoznanie sprawy w granicach apelacji", w szczególno ś ci przez nierozpoznanie wskazanych przez ni ą trzech zarzutów apelacyjnych. Przytoczenie przez skar żą c ą przepisów prawa materialnego (art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela oraz art. 45 § 2 k.p.) s ł u ż y jedynie wyja ś nieniu, które zarzuty apelacji - w ocenie powódki - zosta ł y pomini ę te przez S ą d drugiej instancji. Podstaw skargi kasacyjnej powódki nie stanowi ą wi ę c zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 398 3 § 1 pkt 1 k.p.c.), a wy łą cznie zarzut naruszenia prawa procesowego (art. 398 3 § 1 pkt 2 k.p.c.), którego zasadno ść zale ż y od wykazania, ż e naruszenie to mia ł o istotny wp ł yw na wynik sprawy. W utrwalonym orzecznictwie przyjmuje si ę , ż e wynikaj ą cy z art. 378 § 1 k.p.c. obowi ą zek rozpoznania sprawy w granicach apelacji oznacza nakaz rozwa ż enia wszystkich podniesionych w niej zarzutów i wniosków (wyroki S ą du Najwy ż szego z dnia 15 listopada 2002 r., V CKN 1348/00, LEX nr 77047; z dnia 21 sierpnia 2003 r., III CKN 392/01, OSNC 2004 nr 10, poz. 161; z dnia 13 stycznia 2006 r., III CSK 5/05, LEX nr 191157; z dnia 11 grudnia 2008 r., IV CSK 331/08, LEX nr 487529; z dnia 17 lipca 2009 r., IV CSK 110/09, LEX nr 518138; z dnia 2 pa ź dziernika 2009 r., II PK 97/09, LEX nr 559941; z dnia 9 czerwca 2009 r., II CSK 55/09, LEX nr 677890; z dnia 10 sierpnia 2010 r., I PK 41/10, LEX nr 667488; z dnia 13 maja 2011 r., V CSK 349/10, LEX nr 864024 oraz postanowienie S ą du Najwy ż szego z dnia 17 stycznia 2007 r., II CSK 321/06, LEX nr 428715). Jednak ż e zarzut naruszenia art. 378 § 1 k.p.c. (jako podstawa skargi kasacyjnej) jest uzasadniony dopiero wówczas, gdy s ą d drugiej instancji nie rozwa ż y wszystkich (lub wi ę kszo ś ci) istotnych zarzutów zg ł oszonych przez stron ę apeluj ą c ą (wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 9 lutego 2007 r., I PK 222/06, OSNP 2008 nr 11-12, poz. 159), a wi ę c przypadku, gdy s ą d drugiej instancji "pomija milczeniem" istotne zarzuty i wnioski apelacyjne (wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 3 lutego 2012 r., II PK 134/11, LEX nr 1167467). Z tej przyczyny rozpoznanie wszystkich - nawet "nieistotnych" - zarzutów apelacyjnych w okoliczno ś ciach konkretnej sprawy mo ż e okaza ć si ę zbyteczne (postanowienie S ą du Najwy ż szego z dnia 11 pa ź dziernika 2005 r., V CK 507/04, LEX nr 604063). Prowadzi to do wniosku, ż e obowi ą zek na ł o ż ony na s ą d drugiej instancji w art. 378 § 1 k.p.c. nie ma charakteru kategorycznego (bezwzgl ę dnego) w tym sensie, ż e nie oznacza konieczno ś ci szczegó ł owego odniesienia si ę do wszystkich (bez wyj ą tku) argumentów przytoczonych przez apeluj ą cego (wyroki S ą du Najwy ż szego z dnia 30 listopada 2007 r., IV CSK 313/07, LEX nr 623819 i z dnia 24 lipca 2009 r., I PK 38/09, LEX nr 523541). Zarzut obrazy art. 378 § 1 k.p.c. nie stanowi wi ę c usprawiedliwionej podstawy skargi kasacyjnej, gdy s ą d drugiej instancji - dokonuj ą c merytorycznej oceny zg ł oszonych zarzutów apelacji - uznaje je za nieuzasadnione, a także, gdy pomija niektóre nieistotne argumenty apeluj ą cego. W rozpoznawanej sprawie S ą d odwo ł awczy podzieli ł ustalenia faktyczne i rozwa ż ania prawne S ą du Rejonowego i przyj ął je za w ł asne, po uprzednim ich zreferowaniu. Oznacza to, ż e zaaprobowa ł rozstrzygni ę cie S ą du pierwszej instancji w zakresie, w jakim - w miejsce żą danego przywrócenia do pracy - zas ą dzono na rzecz powódki zrycza ł towane odszkodowanie za wadliwe rozwi ą zanie stosunku pracy. Tej aprobacie S ą d odwo ł awczy da ł jednoznaczny wyraz w uzasadnieniu swego wyroku. Wobec powy ż szego nie zachodzi ł a konieczno ść , aby S ą d Okr ę gowy drobiazgowo odnosi ł si ę do wszystkich zarzutów apelacyjnych (argumentów), w tym wymienionych przez powódk ę w uzasadnieniu podstawy kasacyjnej. Skoro wypowiedzenie powódce stosunku pracy zosta ł o uznane za niezgodne z prawem jako naruszaj ą ce okre ś lone przepisy o wypowiadaniu, to traci ł y na znaczeniu zarzuty (argumenty) dotycz ą ce naruszenia jeszcze innych (dalszych) przepisów. S ą d Okr ę gowy - wbrew temu, co twierdzi powódka - rozpozna ł wi ę c spraw ę "w granicach apelacji" i da ł temu wyraz w pisemnych motywach swego rozstrzygni ę cia, gdy ż ustosunkowa ł si ę do wszystkich istotnych zarzutów apelacji. Natomiast ocena, czy dokonana przez ten S ą d analiza by ł a merytorycznie prawid ł owa w ś wietle przepisów prawa materialnego, nie mie ś ci si ę w granicach kasacyjnego zarzutu naruszenia art. 378 § 1 k.p.c. Podstaw ę faktyczn ą zaskar ż onego wyroku stanowi ustalenie, ż e w pozwanym Gimnazjum w roku szkolnym 2012/13 przewidziano 21 godzin nauczania j ę zyka polskiego i nie przewidziano ani jednej godziny bibliotecznej. Powódce nie przydzielono ż adnych godzin a wszystkie godziny nauczania j ę zyka polskiego przydzielono drugiej z nauczycielek, która legitymowa ł a si ę d ł u ż szym sta ż em i by ł a obj ę ta szczególn ą ochron ą przedemerytaln ą . Przy wyborze powódki do zwolnienia z pracy pracodawca kierowa ł si ę wi ę c usprawiedliwionymi wzgl ę dami. S ą dy obu instancji uzna ł y, ż e dokonane powódce wypowiedzenie narusza ł o przepisy prawa pracy, ale przywrócenie jej do pracy na dotychczasowych warunkach by ł oby "niemo ż liwe" (art. 45 § 2 k.p.) i dlatego zosta ł o zas ą dzone na rzecz powódki odszkodowanie. S ą d drugiej instancji oceni ł , ż e zosta ł a spe ł niona przes ł anka wypowiedzenia z art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela polegaj ą ca na zmianie organizacyjnej w szkole, powoduj ą cej zmian ę planu nauczania uniemo ż liwiaj ą c ą dalsze zatrudnianie nauczyciela (powódki) w pe ł nym wymiarze zaj ęć . Taka kwalifikacja prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawid ł owa, skoro po uzasadnionym przydzieleniu wszystkich godzin nauczania j ę zyka polskiego drugiej z nauczycielek, nie pozosta ł y ż adne godziny nauczania, które mo ż na by przydzieli ć powódce. Oznacza to równocze ś nie trafno ść oceny, ż e przywrócenie powódki do pracy by ł oby niecelowe (art. 45 § 2 k.p. w zwi ą zku z art. 91c Karty Nauczyciela), skoro po takim przywróceniu szko ł a nie mog ł aby przydzieli ć powódce ż adnych godzin nauczania. Jedynie tytu ł em nawi ą zania do podniesionej w skardze powódki argumentacji zmierzaj ą cej do wykazania wadliwo ś ci prawnych zmian organizacyjnych dotycz ą cych Gimnazjum, S ą d Najwy ż szy zwraca uwag ę , ż e przes ł ank ą stosowania art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela jest faktyczne (rzeczywiste) dokonanie zmiany organizacyjnej w szkole, powoduj ą cej zmian ę planu nauczania uniemo ż liwiaj ą c ą dalsze zatrudnianie nauczyciela w pe ł nym wymiarze zaj ęć . Czynno ś ci, na podstawie których dochodzi do takich zmian, powinny by ć zgodne z prawem (legalne), a wi ę c dokonane w ramach obowi ą zuj ą cego porz ą dku prawnego. Nie oznacza to jednak, ż e s ą d pracy, który rozpoznaje spór mi ę dzy pracownikiem a pracodawc ą samorz ą dowym oparty na zmianach organizacyjnych pracodawcy, powinien ocenia ć we w ł asnym zakresie, czy czynno ś ci le żą ce u podstaw tych zmian (w szczególno ś ci uchwa ł a w ł a ś ciwego organu gminy o likwidacji publicznej placówki o ś wiatowej) by ł y zgodne z odpowiednimi przepisami i merytorycznie uzasadnione. Ocena, czy uchwa ł a rady gminy dotycz ą ca likwidacji gminnych placówek o ś wiatowych (maj ą ca charakter publicznoprawny) jest zgodna z prawem oraz dokonywana jest we w ł a ś ciwym trybie, nale ż y do kognicji s ą dów administracyjnych (por. wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 23 marca 2009 r., I PK 205/08, OSNP 2010 nr 23-24, poz. 282). Z tej przyczyny podnoszone przez powódk ę twierdzenia na temat rzekomej sprzeczno ś ci z prawem decyzji podj ę tych przez w ł adze samorz ą dowe co do zmian organizacyjnych w pozwanym Gimnazjum, nie mog ą by ć przedmiotem oceny s ą du pracy. Z punktu widzenia zasadno ś ci powództwa o przywrócenie do pracy znaczenie mia ł jedynie stan faktyczny polegaj ą cy na dokonaniu (w ramach obowi ą zuj ą cego porz ą dku prawnego) zmian organizacyjnych w pozwanym Gimnazjum jako nast ę pstwo decyzji (uchwa ł ) podj ę tych przez organy samorz ą dowe. Tak wi ę c rzekome nieprawid ł owo ś ci w podejmowaniu przez organy gminy L. decyzji (uchwa ł ) w zakresie ograniczenia w roku szkolnym 2012/13 liczby godzin nauczania j ę zyka polskiego i likwidacji biblioteki w pozwanym Gimnazjum nie podlega ł y kontroli s ą du pracy a istotne by ł o, ż e takie zmiany organizacyjne w rzeczywisto ś ci mia ł y miejsce. Co si ę tyczy skargi kasacyjnej pozwanego Gimnazjum, to zasadne s ą podniesione w niej zarzuty naruszenia art. 65 k.c. w zwi ą zku z art. 300 k.p. i art. 91c Karty Nauczyciela oraz art. 61 k.c. w zwi ą zku z art. 300 k.p. i art. 91c Karty Nauczyciela. Taka ocena nie prowadzi jednak do uwzgl ę dnienia skargi kasacyjnej, bowiem wyrok S ą du drugiej instancji, mimo cz ęś ciowo wadliwego uzasadnienia, ostatecznie odpowiada prawu (art. 398 14 in fine k.p.c.). Odnosz ą c si ę szczegó ł owo do postawionych przez pozwane Gimnazjum zarzutów, nale ż y przypomnie ć , ż e rozwi ą zanie stosunku pracy z przyczyn okre ś lonych w art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, nast ę puje z ko ń cem roku szkolnego po uprzednim trzymiesi ę cznym wypowiedzeniu (art. 20 ust. 3 Karty Nauczyciela). Okres wypowiedzenia mo ż e by ć skrócony do jednego miesi ą ca i w takim wypadku nauczycielowi przys ł uguje odszkodowanie za pozosta łą cz ęść okresu wypowiedzenia w wysoko ś ci wynagrodzenia liczonego jak za okres urlopu wypoczynkowego, a okres, za który przys ł uguje odszkodowanie wlicza si ę nauczycielowi pozostaj ą cemu w tym okresie bez pracy do okresu zatrudnienia (art. 20 ust. 5 Karty Nauczyciela). Pozwane Gimnazjum mog ł o wi ę c rozwi ą za ć z powódk ą stosunek pracy ze skutkiem przypadaj ą cym na koniec roku szkolnego 2011/12 (z dniem 31 sierpnia 2012 r.) a powinno by ć ono - co do zasady - poprzedzone trzymiesi ę cznym okresem wypowiedzenia. Oznacza to, ż e wypowiedzenie powinno zosta ć powódce dokonane najpó ź niej 31 maja 2012 r. W oparciu o przepis art. 20 ust. 5 Karty Nauczyciela, pracodawca móg ł jednak zastosowa ć okres wypowiedzenia krótszy od trzymiesi ę cznego, z tym zastrze ż eniem, ż e musia ł on wynosi ć co najmniej 1 miesi ą c, a za pozosta łą (skrócon ą ) cz ęść okresu wypowiedzenia powódce nale ż a ł o si ę odszkodowanie. W tym przypadku strona pozwana mog ł a z ł o ż y ć powódce o ś wiadczenie wypowiadaj ą ce stosunek pracy w okresie przypadaj ą cym po dniu 31 maja 2012 r. a przed 31 lipca 2012 r. Pozwane Gimnazjum w pierwszej kolejno ś ci z ł o ż y ł o powódce w dniu 4 czerwca 2012 r. o ś wiadczenie z zastosowaniem trzymiesi ę cznego okresu wypowiedzenia, a gdy okaza ł o si ę , ż e nie b ę dzie ono mog ł o wywrze ć skutku w postaci rozwi ą zania stosunku pracy z dniem 31 sierpnia 2012 r., bez zgody powódki na cofni ę cie tego wypowiedzenia, z ł o ż y ł o powódce w dniu 13 czerwca 2012 r. drugie o ś wiadczenie o rozwi ą zaniu stosunku pracy, tym razem z zastosowaniem skróconego okresu wypowiedzenia, który mia ł up ł yn ąć 31 sierpnia 2012 r. Powódka odwo ł a ł a si ę od obu wypowiedze ń a kwesti ą sporn ą jest ocena, prawid ł owo ść którego z tych wypowiedze ń (z dnia 4 czerwca 2012 r., czy te ż z dnia 13 czerwca 2012 r.) decyduje o zgodno ś ci z prawem rozwi ą zania stosunku pracy. Ocena ta wyznacza te ż kolejno ść analizy prawnej takiego stanu faktycznego, a konkretnie, zgodno ść prawem którego z wypowiedze ń powinna by ć oceniana w pierwszej kolejno ś ci. S ą dy obu instancji podda ł y w pierwszej kolejno ś ci ocenie prawnej wcze ś niej dokonane wypowiedzenie (z ł o ż one w dniu 4 czerwca 2012 r.) i uzna ł y je za niezgodne z prawem, nie oceniaj ą c ju ż zgodno ś ci z prawem pó ź niej z ł o ż onego o ś wiadczenia o wypowiedzeniu (w dniu 13 czerwca 2012 r.). Powódka akceptuje to w odpowiedzi na skarg ę kasacyjn ą , powo ł uj ą c si ę na uchwa łę S ą du Najwy ż szego z dnia 23 pa ź dziernika 1986 r., III PZP 62/86 (OSNCP 1987 nr 10, poz. 156; OSPiKA 1987 nr 10, poz. 184, z glos ą T. Zieli ń skiego), wed ł ug której ponowne wypowiedzenie pracownikowi umowy o prac ę dokonane w okresie pierwszego wypowiedzenia przez zak ł ad pracy, b ę d ą c w b łę dnym przekonaniu, ż e wypowiedzenie wcze ś niejsze zosta ł o skutecznie cofni ę te, jest bezskuteczne, a w takiej sytuacji nale ż y bada ć zasadno ść pierwszego wypowiedzenia. W ocenie S ą du Najwy ż szego orzekaj ą cego w rozpoznawanej sprawie, wyk ł adnia ta jest nieaktualna, gdy ż zosta ł a podj ę ta w stanie prawnym, w którym nie obowi ą zywa ł y regulacje ustawowe (kodeksowe) uprawniaj ą ce pracodawc ę do jednostronnego skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o prac ę (art. 36 1 k.p. wszed ł w ż ycie dopiero z dniem 1 maja 1989 r.). Przed t ą zmian ą stanu prawnego wypowiedzenie dokonane wcze ś niej zawsze wywo ł ywa ł o skutek rozwi ą zuj ą cy stosunek pracy przed up ł ywem okresu wypowiedzenia dokonanego pó ź niej. W pó ź niejszym orzecznictwie S ą d Najwy ż szy wielokrotnie zwraca ł uwag ę , ż e pracodawca po dokonaniu pierwszego wypowiedzenia umowy o prac ę , mo ż e do czasu rozwi ą zania stosunku pracy dokona ć ponownego jej wypowiedzenia, bez potrzeby uzyskania zgody pracownika na cofni ę cie wcze ś niejszego wypowiedzenia, co oznacza w konsekwencji, ż e prawomocne zako ń czenie post ę powania w sprawie z odwo ł ania pracownika od wypowiedzenia umowy o prac ę nie jest warunkiem dopuszczalno ś ci ponownego jej wypowiedzenia (por. zw ł aszcza wyrok z dnia 18 grudnia 2002 r., I PK 49/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 220). W razie dokonania przez pracodawc ę wypowiedzenia umowy o prac ę a nast ę pnie dokonania kolejnego wypowiedzenia, o zgodno ś ci z prawem rozwi ą zania stosunku pracy decyduje prawid ł owo ść tego z wypowiedze ń , które wcze ś niej wywo ł a ł o skutek rozwi ą zuj ą cy. W pierwszej kolejno ś ci nale ż y wi ę c oceni ć zgodno ść z prawem tego z wypowiedze ń , wskutek którego wcze ś niej dosz ł o do rozwi ą zania umowy prac ę , a nie tego, które wcze ś niej zosta ł o z ł o ż one. Roszczenia o przywrócenie do pracy (odszkodowanie) przys ł uguj ą bowiem wtedy, gdy dosz ł o do rozwi ą zania umowy o prac ę wskutek niezgodnego z prawem (niezasadnego) wypowiedzenia. Inaczej mówi ą c, wypowiedzenie, które nie doprowadzi ł o do rozwi ą zania umowy o prac ę nie uzasadnia tych roszcze ń , gdy ż nie wynikaj ą one z samej wadliwo ś ci wypowiedzenia (poza roszczeniem o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne, które z istoty mo ż e by ć zrealizowane tylko przed rozwi ą zaniem umowy wskutek up ł ywu okresu wypowiedzenia). Je ż eli wypowiedzenie z ł o ż one pó ź niej wywo ł a ł o skutek rozwi ą zuj ą cy umow ę przed wypowiedzeniem z ł o ż onym wcze ś niej, to wcze ś niejsze wypowiedzenie staje si ę bezprzedmiotowe, gdy ż nie mo ż e doprowadzi ć do rozwi ą zania stosunku pracy, który ju ż nie istnieje, gdy ż uleg ł rozwi ą zaniu (por. wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 21 marca 2001 r., I PKN 317/00, OSNAPiUS 2002 nr 24, poz. 597). Podobnie jest w razie rozwi ą zania umowy o prac ę bez wypowiedzenia, w okresie wcze ś niej dokonanego wypowiedzenia (por. wyroki S ą du Najwy ż szego z dnia 28 czerwca 2005 r., III PK 44/05, OSNP 2006 nr 9-10, poz. 147; z dnia 8 maja 2007 r., II PK 277/06, OSNP 2008 nr 7-8, poz. 103; OSP 2009 nr 3, poz. 29, z glos ą K. Terpi ł owskiej; z dnia 10 lipca 2007 r., I PK 241/06, OSNP 2008 nr 17-18, poz. 254; z dnia 16 grudnia 2008 r., I PK 88/08, OSNP 2010 nr 11-12, poz. 137 oraz z dnia 4 marca 2009 r., II PK 202/08, OSNP 2010 nr 19-20, poz. 231; PiZS 2010 nr 8, s. 37, z glos ą W. Pude ł ko; Monitor Prawniczy 2010 nr 17, s. 975, z glos ą K. Andrejuk). S ą d Najwy ż szy w sk ł adzie orzekaj ą cym podtrzymuje zatem pogl ą d, ż e ponowne wypowiedzenie umowy o prac ę przez pracodawc ę jest mo ż liwe i dopuszczalne bez konieczno ś ci cofni ę cia poprzedniego wypowiedzenia (za zgod ą pracownika), bowiem takie zachowanie pracodawcy mo ż e by ć racjonalnie usprawiedliwione przyczynami natury faktycznej oraz prawnej. Mo ż liwo ść ponownego wypowiedzenia stosunku pracy nie ogranicza przy tym uprawnie ń pracownika wynikaj ą cych z przepisów chroni ą cych trwa ł o ść stosunku pracy, gdy ż ka ż de z wypowiedze ń " ż yje swoim w ł asnym ż yciem" i wywo ł uje odr ę bne skutki prawne. W szczególno ś ci ka ż de z nich mo ż e by ć z osobna kwestionowane przed s ą dem pracy, ale pracownikowi przys ł uguje tylko jedno odszkodowanie z tytu ł u wadliwego rozwi ą zania umowy o prac ę (47 1 k.p.), cho ć by pracodawca kilkakrotnie sk ł ada ł mu o ś wiadczenie o wypowiedzeniu tej samej umowy (wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 6 lipca 2011 r., II PK 12/11, OSNP 2012 nr 17-18, poz. 217). Na podstawie przedstawionej wyk ł adni nale ż y przyj ąć , ż e z ł o ż one powódce ponowne o ś wiadczenie o rozwi ą zaniu stosunku pracy (z zastosowaniem skróconego okresu wypowiedzenia) by ł o skuteczne, mimo ż e zosta ł o dokonane w czasie, gdy rozpocz ął bieg okres wypowiedzenia przewidziany w pierwszym wypowiedzeniu. Skuteczno ść tego pó ź niejszego wypowiedzenia polega na tym, ż e rozwi ą zanie stosunku pracy z powódk ą nast ą pi ł o w dniu 31 sierpnia 2012 r. (kiedy up ł yn ął skrócony okres wypowiedzenia), a wi ę c wcze ś niej ni ż nast ą pi ł oby to na podstawie pierwszego wypowiedzenia. Nale ż a ł o wi ę c w pierwszej kolejno ś ci oceni ć zgodno ść z prawem wypowiedzenia dokonanego pó ź niej, gdyż spowodowa ł o ono rozwi ą zanie stosunku pracy powódki przed up ł ywem okresu wypowiedzenia dokonanego (z ł o ż onego) wcze ś niej. O ś wiadczenie o wypowiedzeniu powódce stosunku pracy z ł o ż one powódce w dniu 13 czerwca 2012 r. by ł o zgodne z prawem (art. 20 ust. 5 Karty Nauczyciela). Wskutek tego (zgodnego z prawem) wypowiedzenia dosz ł o do rozwi ą zania stosunku pracy powódki z dniem 31 sierpnia 2012 r., a tym samym wypowiedzenie z ł o ż one w dniu 4 czerwca 2012 r. sta ł o si ę bezprzedmiotowe. Skarga kasacyjna strony pozwanej (mimo jej zasadno ś ci) podlega ł a jednak oddaleniu, gdy ż wyrok S ą du drugiej instancji odpowiada prawu. S ą d Okr ę gowy - w ś lad za S ą dem Rejonowym - uzna ł bowiem b łę dnie, ż e wskazanie powódce przyczyny wypowiedzenia w obydwu pismach o rozwi ą zaniu stosunku pracy by ł o prawid ł owe (zgodne z art. 30 § 4 k.p. w zwi ą zku z art. 91c Karty Nauczyciela). Tymczasem okre ś lenie przyczyny wypowiedzenia stosunku pracy jako "zmian organizacyjnych uniemo ż liwiaj ą cych dalsze zatrudnienie powódki na zajmowanym stanowisku w pe ł nym wymiarze zaj ęć " stanowi powtórzenie zwrotu ustawowego i nie spe ł nia wymagania kompletno ś ci (zupe ł no ś ci), bo pozwane Gimnazjum nie przedstawi ł o przes ł anek (kryteriów) wytypowania powódki do zwolnienia z pracy. Co prawda w wyroku S ą du Najwy ż szego z dnia 7 kwietnia 2011 r., I PK 238/10 (OSNP 2012 nr 17-18, poz. 214) wyra ż ono pogl ą d, ż e "zastosowane kryteria wyboru pracownika do zwolnienia nie s ą obj ę te obowi ą zkow ą tre ś ci ą o ś wiadczenia woli pracodawcy okre ś lon ą w art. 30 § 4 k.p.c., a te okoliczno ś ci (kryteria) podlegaj ą badaniu przez s ą d w ramach kontroli zasadno ś ci wypowiedzenia (art. 45 § 1 k.p.)", ale tak ą wyk ł adni ę nale ż y uzna ć za nieaktualn ą . W pó ź niejszym orzecznictwie S ą du Najwy ż szego dosz ł o bowiem do utrwalenia stanowiska (które sk ł ad orzekaj ą cy podziela), zgodnie z którym kryteria wyboru do zwolnienia z pracy powinny by ć wskazane zwalnianemu pracownikowi w pi ś mie wypowiadaj ą cym umow ę o prac ę (art. 30 § 4 k.p.), a nie dopiero ujawniane lub poznawane w s ą dowym post ę powaniu odwo ł awczym (por. wyroki z dnia 16 grudnia 2008 r., I PK 86/08, LEX nr 497682; z dnia 25 stycznia 2013 r., I PK 172/12, OSNP 2014 nr 4, poz. 52; z dnia 10 wrze ś nia 2013 r., I PK 61/13, LEX nr 1427709 i z dnia 18 wrze ś nia 2013 r., II PK 5/13, LEX nr 1376065). Pozbawienie pracownika mo ż liwo ś ci dokonania oceny w zakresie, czy zastosowane wzgl ę dem niego kryteria doboru do zwolnienia, by ł y s ł uszne (w ł a ś ciwe) (nieujawnienie w tre ś ci wypowiedzenia kryteriów doboru do zwolnienia) wymusza na nim wszcz ę cie s ą dowej procedury odwo ł awczej w celu poznania konkretnej i rzeczywistej przyczyny, która potencjalnie uzasadnia ł a dokonanie wypowiedzenia umowy o prac ę . Dlatego pracodawca, decyduj ą c si ę na wypowiedzenie umowy konkretnemu pracownikowi - w razie konieczno ś ci wyboru spo ś ród wi ę kszej liczby pracowników - ma obowi ą zek wskaza ć w o ś wiadczeniu o wypowiedzeniu tak ż e przyczyn ę wyboru pracownika do zwolnienia z pracy (kryteria doboru). Przyczyny (kryteria) wyboru powódki do zwolnienia z pracy (spo ś ród dwóch nauczycielek j ę zyka polskiego), nie zosta ł y jej zakomunikowane w tre ś ci o ś wiadcze ń rozwi ą zuj ą cych stosunek pracy a zosta ł y ujawnione dopiero w toku post ę powania s ą dowego. Wypowiedzenie powódce stosunku pracy narusza ł o tym samym art. 30 § 4 k.p., co uzasadnia ł o zas ą dzenie na jej rzecz odszkodowania na podstawie art. 45 § 2 k.p. w zwi ą zku z art. 91c ust. 1 Karty Nauczyciela. Skarga kasacyjna powódki (tylko w tej skardze z ł o ż ono odpowiedni wniosek) zosta ł a rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, a nie na rozprawie, bowiem nie wyst ą pi ł y ż adne okoliczno ś ci przemawiaj ą ce za wyznaczeniem rozprawy kasacyjnej. W my ś l art. 398 11 § 1 k.p.c. zasad ą jest rozpoznanie skargi przez S ą d Najwy ż szy na posiedzeniu niejawnym, chyba ż e w sprawie wyst ę puje istotne zagadnienie prawne (a skar żą cy z ł o ż y ł w skardze kasacyjnej wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie). Jak ju ż wy ż ej przedstawiono, w skardze kasacyjnej powódki nie sformu ł owano ż adnego istotnego zagadnienia prawnego, którego rozstrzygni ę cie by ł oby niezb ę dne do rozpoznania skargi. W tym stanie rzeczy S ą d Najwy ż szy oddali ł obie skargi kasacyjne na podstawie art. 398 14 k.p.c. i orzek ł o kosztach post ę powania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 100 zdanie pierwsze k.p.c.
Pełny tekst orzeczenia
III PK 11/14
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.