III OZ 99/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o uzupełnienie postanowienia o odrzuceniu skargi na odmowę wydania zaświadczenia.
NSA rozpoznał zażalenie K. J. na postanowienie WSA w Krakowie, które odmówiło uzupełnienia postanowienia o odrzuceniu skargi na odmowę wydania zaświadczenia. WSA uznał, że wniosek o uzupełnienie nie może służyć polemice z orzeczeniem ani stanowić dodatkowego środka zaskarżenia. NSA podzielił to stanowisko, uznając, że postanowienie o odrzuceniu skargi było kompletne i nie wymagało uzupełnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1953/24. WSA w Krakowie odmówił uzupełnienia swojego wcześniejszego postanowienia z dnia 30 grudnia 2024 r., którym odrzucono skargę K. J. na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 10 lipca 2009 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Sąd I instancji wyjaśnił, że uzupełnienie orzeczenia dotyczy sytuacji, gdy nie orzeczono o całości skargi lub nie zamieszczono obligatoryjnych rozstrzygnięć, a nie służy do polemiki z zapadłym orzeczeniem. W ocenie WSA, skarżący we wniosku o uzupełnienie podnosił merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, co nie mieści się w art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący zarzucił Sądowi I instancji naruszenie tego przepisu poprzez zbyt wąskie jego rozumienie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za nieuzasadnione. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., uzupełnienie orzeczenia jest możliwe, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego dodatkowego rozstrzygnięcia. NSA stwierdził, że postanowienie o odrzuceniu skargi było kompletne, gdyż Sąd I instancji orzekł o całości skargi, uznając ją za niedopuszczalną. Argumenty skarżącego stanowiły polemikę z rozstrzygnięciem, a wniosek o uzupełnienie nie jest środkiem zaskarżenia. W związku z tym NSA oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może stanowić dodatkowego środka zaskarżenia ani służyć polemice z zapadłym rozstrzygnięciem.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny może uzupełnić orzeczenie tylko w ściśle określonych przypadkach, gdy nie orzeczono o całości skargi lub nie zamieszczono obligatoryjnych rozstrzygnięć. Wniosek o uzupełnienie nie może być wykorzystywany do kwestionowania merytorycznej zasadności orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 157 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu m.in. gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy dotyczące zażaleń.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może służyć do polemiki z rozstrzygnięciem ani stanowić dodatkowego środka zaskarżenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi jest kompletne, jeśli sąd orzekł o całości skargi pod kątem dopuszczalności.
Odrzucone argumenty
Sąd I instancji naruszył art. 157 § 1 p.p.s.a. poprzez zbyt wąskie rozumienie zakresu normy dotyczącej uzupełnienia orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może stanowić dodatkowego środka jego zaskarżenia, czy też stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem.
Skład orzekający
Wojciech Jakimowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uzupełniania orzeczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz dopuszczalności wniosku o uzupełnienie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o uzupełnienie postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy proceduralnych aspektów postępowania sądowoadministracyjnego, a konkretnie interpretacji przepisów o uzupełnianiu orzeczeń. Jest to typowa sprawa dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesująca dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 99/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-03-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-27 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Jakimowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji 658 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SA/Kr 1953/24 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2024-12-30 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 157 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1953/24 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 10 lipca 2009 r., nr 1/09 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1953/24 odmówił uzupełnienia postanowienia Sądu I instancji z dnia 30 grudnia 2024 r. o odrzuceniu skargi K. J. (dalej także: skarżący) na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 10 lipca 2009 r., nr 1/09 o odmowie wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyjaśnił, że uzupełnienie orzeczenia dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. Natomiast w niniejszej sprawie Sąd I instancji w postanowieniu z dnia 30 grudnia 2024 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podnoszone przez skarżącego we wniosku o uzupełnienie postanowienia okoliczności stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza, a jak już wielokrotnie informowano skarżącego, wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić dodatkowego środka jego zaskarżenia, czy też stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem. W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, że zakres uzupełnienia postanowienia, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia skarżącego, który w piśmie z dnia 7 lutego 2025 r. wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie celem ponownego, zgodnego z ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoznania. Skarżący zarzucił Sądowi I instancji m.in. naruszenie art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez wąskie przyjęcie zakresu tej normy ustawowej, ograniczonej wyłącznie do zakresu określonego w uzasadnieniu orzeczenia, w sytuacji gdy z przedmiotowej normy ustawowej wynika szeroki zakres prawa strony i obowiązku sądu w przedmiocie orzekania uzupełniającego w nierozpoznanym zakresie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak wynika z treści art. 157 § 1 p.p.s.a., uzupełnienie orzeczenia może nastąpić, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Natomiast wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 30 grudnia 2024 r. o odrzuceniu skargi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest kompletne. Sąd I instancji uznał skargę K. J. za niedopuszczalną i na tej podstawie ją odrzucił. Sąd nie miał zatem obowiązku zawarcia w tym postanowieniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Zawarte we wniosku o uzupełnienie postanowienia oraz zażaleniu argumenty stanowią w oczywisty sposób polemikę strony z rozstrzygnięciem dokonanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym dodatkowe postępowanie kontrolne wobec wydanego orzeczenia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI