III OZ 81/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy, uznając skargę za niedopuszczalną z uwagi na niewłaściwość sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy M.S. w sprawie dotyczącej sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS i zwrotu kosztów dojazdu, uznając skargę za oczywistą bezzasadność z powodu niewłaściwości sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie skarżącego, ponieważ sprawa nie należała do właściwości sądów administracyjnych, a skarga podlegała odrzuceniu.
Sprawa dotyczyła zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które odmówiło przyznania prawa pomocy. Sąd I instancji uzasadnił odmowę oczywistą bezzasadnością skargi, wskazując, że sprawy dotyczące sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS w przedmiocie dodatku pielęgnacyjnego nie należą do właściwości sądów administracyjnych, lecz sądów powszechnych. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko Sądu I instancji. Zgodnie z art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi, co zachodzi m.in. w sytuacji, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego). NSA stwierdził, że skarga skarżącego podlegała odrzuceniu, ponieważ nie mieściła się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, co potwierdziło wcześniejsze postanowienie WSA o odrzuceniu skargi. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sprawy te należą do właściwości sądów powszechnych, a nie administracyjnych.
Uzasadnienie
Sprawy zakończone decyzją Prezesa ZUS, w tym sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS w zakresie dodatku pielęgnacyjnego, nie należą do właściwości sądów administracyjnych, chyba że przepisy stanowią inaczej w ściśle określonych przypadkach, które nie miały tu zastosowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_zażalenie
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 247
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga nie należy do właściwości sądów administracyjnych, co uzasadnia jej odrzucenie i w konsekwencji odmowę przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności.
Godne uwagi sformułowania
Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi, gdy bez pogłębionej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Sąd I instancji prawidłowo orzekł, że zastosowanie art. 247 p.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacji, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a.
Skład orzekający
Jerzy Stelmasiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawach, które nie należą do właściwości sądów administracyjnych, a także interpretacja pojęcia oczywistej bezzasadności skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku właściwości sądu administracyjnego w kontekście prawa pomocy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy i właściwością sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 81/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2023-02-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-02-13 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 658 Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Oddalono zażalenie Sentencja Dnia 28 lutego 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 29 grudnia 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 153/22 o odmowie przyznania M. S. prawa pomocy w sprawie ze skargi M.S. na Inspektorat Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Głogowie w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia lekarza-orzecznika ZUS oraz zwrotu kosztów dojazdu postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 29 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek M.S. (dalej: skarżący) o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na Inspektorat Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Głogowie w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia lekarza-orzecznika ZUS oraz zwrotu kosztów dojazdu. Odmawiając przyznania prawa pomocy Sąd I instancji wskazał, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez potrzeby pogłębionej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia. Sprawa dotyczy sprzeciwu od orzeczenia lekarza-orzecznika ZUS oraz zwrotu kosztów w zakresie przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego z uwagi na nieuznanie skarżącego za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji. Jest to zatem sprawa emerytalno-rentowa, która ma charakter sprawy cywilnej i której przedmiot nie należy do właściwości sądów administracyjnych, lecz sądów powszechnych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy więc skargi niedopuszczalnej, co uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy z uwagi na bezzasadność skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 247 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi, gdy bez pogłębionej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Sąd I instancji prawidłowo orzekł, że zastosowanie art. 247 p.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacji, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. 6 wydanie, C.H. Beck 2019, s. 1141 oraz powołane tam orzecznictwo). Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wbrew twierdzeniom skarżącego, skarga wniesiona w tej sprawie podlegała odrzuceniu, ponieważ jak prawidłowo orzekł Sąd I instancji nie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Znalazło to potwierdzenie w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 30 grudnia 2022 r. w sprawie IV SAB/Wr 1048/22, którym odrzucono skargę skarżącego. Sprawy zakończone decyzją Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych tylko w wyjątkowych, ściśle określonych przypadkach podlegają kognicji sądów administracyjnych. Jedną z tych spraw nie jest sprawa sprzeciwu od orzeczenia lekarza-orzecznika ZUS oraz zwrotu kosztów w zakresie przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI