III OZ 76/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi na bezczynność organu, uznając, że sprawa została już prawomocnie osądzona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, powołując się na powagę rzeczy osądzonej (res iudicata), gdyż sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem WSA z 2021 r. Skarżący w zażaleniu kwestionował tożsamość przedmiotową sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że tożsamość podmiotowa i przedmiotowa została zachowana, a skarga była niedopuszczalna z powodu prawomocnego osądzenia sprawy, w związku z czym oddalił zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 89/24, którym odrzucono skargę skarżącego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 czerwca 2021 r. o wydanie zaświadczenia. Sąd I instancji odrzucił skargę, stwierdzając, że sprawa pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/21, co stanowiło podstawę do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). W zażaleniu skarżący zarzucił Sądowi I instancji błędne przyjęcie powagi rzeczy osądzonej, argumentując, że wcześniejsze postępowanie dotyczyło innego zakresu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podkreślając, że warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest tożsamość spraw pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie obie te tożsamości wystąpiły, a prawomocny wyrok z 2021 r. definitywnie ukształtował sytuację prawną stron. W związku z tym, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem jest tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych sprawy. Prawomocne osądzenie sprawy wyklucza możliwość ponownego jej rozpoznania przez sąd administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/21, pomiędzy tymi samymi stronami i w tym samym przedmiocie. Występuje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy, co uzasadnia zastosowanie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego kwestionująca tożsamość przedmiotową sprawy poprzez odwoływanie się do merytorycznych kwestii działań organu.
Godne uwagi sformułowania
powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych prawomocnie ukształtował sytuację prawną stron
Skład orzekający
Ewa Kwiecińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) w postępowaniu sądowoadministracyjnym i kryteriów tożsamości sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku odrzucenia skargi na bezczynność organu, ale zasada jest ogólna dla wszelkich skarg w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej (res iudicata), ale jej faktyczny stan jest rutynowy i proceduralny, bez elementów zaskoczenia.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 76/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-03-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-12 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji 658 Hasła tematyczne Policja Sygn. powiązane III SAB/Kr 89/24 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2024-11-25 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 89/24 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 czerwca 2021 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 25 listopada 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 89/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę K. J. (dalej: "skarżący") na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie (dalej: "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 czerwca 2021 r. o wydanie zaświadczenia. U podstaw odrzucenia skargi legło ustalenie Sądu, że tożsama sprawa pomiędzy tymi stronami (skarżącym i Komendantem Wojewódzkim Policji w Krakowie) została już prawomocnie osądzona. Oto bowiem w sprawie ze skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie polegającej na niezałatwieniu wniosku skarżącego z dnia 6 czerwca 2021 r., WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/21, oddalił skargę. Wyrok ten stał się prawomocny Z tego powodu Sąd I instancji uznał, że w sprawie zaszła przyczyna niedopuszczalności skargi określona w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwana dalej "p.p.s.a.". W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Sądu, zgodnie z którym w sprawie występuje powaga rzeczy osądzonej, ponieważ, w jego ocenie, wcześniejsze orzekanie Sądu odnosiło się do innego zakresu sprawy niż w sprawie z odrzuconej skargi z dnia 4 października 2024 r. Zdaniem skarżącego, Sąd I instancji, orzekając wcześniej, uznał, że czynność materialno-techniczna przerwała bezczynność organu w załatwieniu wniosku o wydanie zaświadczenia "wobec podjęcia tej czynności w uznaniu się za niewłaściwego w wydaniu jakiegokolwiek zaświadczenia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Sprawa objęta skargą w niniejszej sprawie została prawomocnie osądzona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/21, wydanym pomiędzy tym samymi stronami i w tym samym przedmiocie. To z kolei oznacza, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że czyni to skargę niedopuszczalną z powodu prawomocnego osądzenia sprawy, czyli stanu określanego jako powaga rzeczy osądzonej (res iudicata). Sąd I instancji zobowiązany był zatem skargę odrzucić. Skarżący w zażaleniu usiłuje podważyć tożsamość przedmiotową sprawy kwestiami merytorycznymi, który dotyczyły działań organu właśnie w ramach kontroli tej działalności dokonanej uprzednio przez Sąd I instancji w sprawie rozstrzygniętej ww. prawomocnym wyrokiem. Tego rodzaju zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku skoro skarga w sprawie III SAB/Kr 89/24 została wniesiona w tym samym przedmiocie i wobec tego samego organu jak w sprawie III SAB/Kr 90/21, a wydany wyrok prawomocnie ukształtował sytuację prawną stron postępowania. Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI