III OZ 75/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA w Krakowie, dopuszczając spółkę do udziału w postępowaniu dotyczącym informacji o środowisku, uznając jej interes prawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił spółce A. sp. z o.o. dopuszczenia do udziału w postępowaniu dotyczącym udostępnienia informacji o środowisku, uznając jej interes za faktyczny. Spółka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spółka posiada interes prawny, ponieważ informacja dotyczy jej działalności i została wyłączona z udostępnienia ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa, co znajduje podstawę w przepisach ustawy środowiskowej.
Sprawa dotyczyła zażalenia spółki A. sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odmówiło jej dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Postępowanie toczyło się ze skargi Fundacji B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, utrzymującą w mocy decyzję o odmowie udostępnienia informacji o środowisku. Wniosek o udostępnienie informacji dotyczył danych zastrzeżonych przez spółkę jako tajemnica przedsiębiorstwa. Sąd I instancji uznał, że spółka ma jedynie interes faktyczny, a nie prawny, ponieważ nie wykazała, aby jej interes wynikał bezpośrednio z normy prawa powszechnie obowiązującego. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że spółka posiada interes prawny. Sąd wskazał, że spółka ma indywidualny interes w sprawie, gdyż dotyczy ona jej działalności i informacji wyłączonych z udostępnienia na jej wniosek, a interes ten znajduje podstawę w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy środowiskowej. NSA uznał również, że Sąd I instancji błędnie zinterpretował przepisy ustawy środowiskowej oraz nie wyjaśnił znaczenia art. 11 ust. 8 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w kontekście sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, spółka posiada interes prawny do udziału w postępowaniu.
Uzasadnienie
Spółka ma indywidualny interes prawny, ponieważ informacja o środowisku dotyczy jej działalności i została wyłączona z udostępnienia na jej wniosek, co znajduje podstawę w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy środowiskowej. Sąd I instancji błędnie uznał ten interes za jedynie faktyczny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 33 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
ustawa środowiskowa art. 16 § ust. 1 pkt 7
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa są wyłączone z udostępnienia.
Pomocnicze
u.z.n.k. art. 11 § ust. 8
Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa może nastąpić w celu ochrony uzasadnionego interesu chronionego prawem lub ujawnienia nieprawidłowości dla ochrony interesu publicznego.
p.p.s.a. art. 188
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spółka posiada interes prawny do udziału w postępowaniu, gdyż informacja dotyczy jej działalności i została wyłączona z udostępnienia ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. Art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy środowiskowej stanowi podstawę prawną dla interesu spółki.
Odrzucone argumenty
Spółka posiada jedynie interes faktyczny, a nie prawny. Interes spółki nie jest bezpośredni i nie wynika z normy prawa powszechnie obowiązującego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji nie wyjaśnił, z jakiego powodu przyjął, że w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 8 i następnych ustawy środowiskowej występuje z jednej strony podmiot zainteresowany udzieleniem informacji, a z drugiej organ udzielający lub odmawiający udzielenia takiej informacji. Spółka dysponuje zatem indywidualnym interesem w tej sprawie (informacja o środowisku dotyczy jej własnej działalności i została wyłączona z udostępnienia na wniosek spółki), a ponadto interes ten znajduje swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego tj. art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy środowiskowej.
Skład orzekający
Jerzy Stelmasiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie interesu prawnego podmiotów w postępowaniach dotyczących informacji o środowisku, zwłaszcza gdy w grę wchodzi tajemnica przedsiębiorstwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o udostępnienie informacji o środowisku i zastrzeżenia jej jako tajemnicy przedsiębiorstwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu dostępu do informacji publicznej w kontekście ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, co jest istotne dla wielu firm.
“Tajemnica przedsiębiorstwa kontra prawo do informacji: Kto wygrał w sądzie?”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 75/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-03-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-12 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6133 Informacja o środowisku Hasła tematyczne Dopuszczenie do udziału w postępowaniu Sygn. powiązane II SA/Kr 1045/24 - Wyrok WSA w Krakowie z 2025-05-23 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie i dopuszczono do udziału w postępowaniu Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 33 par 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 26 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1045/24 o odmowie dopuszczenia A. sp. z o.o. z siedzibą w S. sprawie ze skargi Fundacji B. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 czerwca 2024 r., znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i dopuścić A. sp. z o.o. z siedzibą w S. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uzasadnienie Postanowieniem z 26 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił A. sp. z o. o. z siedzibą w S. (dalej: spółka) dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Fundacji B. z siedzibą w K. (dalej: fundacja) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 3 czerwca 2024 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 3 czerwca 2024 r., po rozpatrzeniu odwołania fundacji, utrzymało w mocy decyzję Starosty Krakowskiego z 15 września 2023 r. o odmowie udostępnienia informacji o środowisku. Wniosek o udostępnienie informacji o środowisku dotyczył pełnej treści decyzji Starosty Krakowskiego z 23 listopada 2021 r. w części zastrzeżonej przez spółkę, w związku z ochroną informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. Pismem z 18 listopada 2024 r spółka wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika. Odmawiając dopuszczenia spółki do udziału w postępowaniu Sąd I instancji wyjaśnił pojęcie interesu prawnego i stanął na stanowisku, że spółka dysponuje co najwyżej interesem faktycznym. W ocenie Sądu I instancji, podnoszone we wniosku okoliczności dotyczące potrzeby podjęcia polemiki i przedstawienia stanowiska, a także powoływanie się jedynie na możliwość naruszenia tajemnicy handlowej przedsiębiorstwa i potrzebę zabezpieczenia interesu spółki na przyszłość, świadczą jedynie o interesie faktycznym i zainteresowaniu wynikiem postępowania sądowego. Poza tym wskazywany interes nie jest bezpośredni, bowiem nie wykazano, że jego źródłem jest norma prawa powszechnie obowiązującego. W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 8 i następnych ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 ze zm. - dalej: ustawa środowiskowa) występuje z jednej strony podmiot zainteresowany udzieleniem informacji, a z drugiej organ udzielający lub odmawiający udzielenia takiej informacji. Organ przeprowadza postępowanie dotyczące wyłącznie przedmiotu informacji, a udział w tym postępowaniu spółki, która wniosła o wyłączenie informacji z udostępnienia, ponieważ określone informacje stanowią tajemnicę jej przedsiębiorstwa, nie znajduje uzasadnionej podstawy. Ponadto Sąd I instancji powołał się na art. 11 ust 8 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2022 r., poz. 1233 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka zarzucając naruszenie art. 33 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 33 § 2 in principio p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnicze znaczenie dla dopuszczenia osoby, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, do postępowania przed sądem administracyjnym ma ustalenie, czy osoba ta dysponuje interesem prawnym. Sąd I instancji prawidłowo przedstawił pojęcie interesu prawnego, który musi być interesem indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego. Stanowisko Sądu I instancji w zakresie braku interesu prawnego spółki nie jest jednak prawidłowe. W szczególności Sąd I instancji nie wyjaśnił, z jakiego powodu przyjął, że w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 8 i następnych ustawy środowiskowej występuje z jednej strony podmiot zainteresowany udzieleniem informacji, a z drugiej organ udzielający lub odmawiający udzielenia takiej informacji. Nie wynika to bowiem z przepisów ustawy środowiskowej. Ponadto, Sąd I instancji wskazał, że istotne znaczenie w tej sprawie art. 11 ust. 8 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, który stanowi, że "ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji, gdy nastąpiło w celu ochrony uzasadnionego interesu chronionego prawem, w ramach korzystania ze swobody wypowiedzi lub w celu ujawnienia nieprawidłowości, uchybienia, działania z naruszeniem prawa dla ochrony interesu publicznego, lub gdy ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa wobec przedstawicieli pracowników w związku z pełnieniem przez nich funkcji na podstawie przepisów prawa było niezbędne dla prawidłowego wykonywania tych funkcji". Sąd I instancji nie wyjaśnił jednak, z jakiego powodu przepis ten ma istotne znaczenie, mając na uwadze, że przedmiotem sprawy nie jest ocena, czy pozyskanie przez fundację informacji o środowisku będzie czynem nieuczciwej konkurencji. Natomiast niewątpliwie fundacja domaga się udostępnienia informacji wyłączonej z udostępnienia na wniosek spółki z uwagi na objęcie tajemnicą przedsiębiorstwa. Spółka dysponuje zatem indywidualnym interesem w tej sprawie (informacja o środowisku dotyczy jej własnej działalności i została wyłączona z udostępnienia na wniosek tej spółki), a ponadto interes ten znajduje swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego tj. art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy środowiskowej. Jedynie ubocznie zauważyć należy, że w sentencji zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji nieprawidłowo wskazał siedzibę fundacji, którą jest Kraków, a nie Warszawa. Uchybienie to ma charakter oczywistej omyłki, która nie podlegała jednak sprostowaniu wobec uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z tych względów i na podstawie art. 188 w związku z art. 33 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI