III OZ 746/22

III OZ 746/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 1932/21 o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 9 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 1932/21, odmówił podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi A. G. (dalej: "skarżący") na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 9 kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący wniósł skargę na ww. decyzję Komendanta Głównego Policji. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie z uwagi na wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 866/20 o zbadanie zgodności art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020r., poz. 1610, dalej: "specustawa") z art. 2, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 190 ust. 1, 3 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (sprawa oznaczona została w Trybunale Konstytucyjnym sygnaturą akt P 7/21). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 października 2021 r. sygn. akt III OZ 737/21 oddalił zażalenie Skarżącego na ww. postanowienie z dnia 10 czerwca 2021 r.
Pismem z dnia 2 sierpnia 2022 r. Skarżący złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o podjęcie zawieszonego postępowania. Uzasadniając wniosek przywołał stanowisko Prokuratora Generalnego, który wskazał, że art. 9 ust. 1 specustawy jest niezgodny z art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz stanowisko Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, z którego wynika, że organy Policji – odmawiając naliczenia i wypłaty ekwiwalentu pieniężnego według wskaźnika 1/21 – naruszyły art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r., poz. 1882, ze zm.) w związku z art. 9 ust. 1 specustawy, poprzez błędną wykładnię normy zrekonstruowanej w oparciu o ww. przepisy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że sprawa o sygn. akt P 7/21, w której zadane zostało pytanie prawne, i z powodu której zawieszone zostało przedmiotowe postępowanie, nadal oczekuje w Trybunale Konstytucyjnym na rozpoznanie. Udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie prawne ma znaczenie dla rozpoznawanej przez Sąd sprawy. Sąd meriti wyjaśnił również, że skoro zaskarżona decyzja wydana została już pod rządami ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. z uwzględnieniem jej art. 9 ust. 1, którego konstytucyjność została zakwestionowana, to sądy orzekające w sprawie są obowiązane do wstrzymania się z wydaniem orzeczenia kończącego sprawę do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 10 czerwca 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. P 7/21 dotyczącego pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (postanowienie z 21 stycznia 2021 r., sygn. II SA/Bk 866/20) co do konstytucyjności unormowania art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie przepisu art. 115a ustawy o Policji do spraw dotyczących ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych po 6 listopada 2018 r. w odniesieniu do policjantów zwolnionych ze służby przed 6 listopada 2018 r.
W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy zasadne jest stanowisko Sądu I instancji w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Skoro bowiem postępowanie toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym wszczęte pytaniem prawnym zadanym w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 866/2 nie zostało zakończone, brak było podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania. Zadane pytanie prawne odnosi się do sytuacji prawnej skarżącego i od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia objętego tym pytaniem, a więc przesądzenia kwestii konstytucyjności przepisu art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, zależy wynik niniejszej sprawy.
Tym samy nie doszło do naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a., gdyż aktualna pozostaje przesłanka zawieszenia postępowania sądowego z przyczyn wskazanych powyżej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.