III OZ 721/25

III OZ 721/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 55 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt II SO/Wa 30/25 w sprawie z wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy dotyczącej postanowienia z dnia 26 lutego 2025 r. o odmowie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt II SO/Wa 30/25, oddalił wniosek K.J. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy dotyczącej postanowienia tego organu z dnia 26 litego 2025 r. o odmowie wydania zaświadczenia.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Powołane regulacje przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi administracyjnemu na wymierzenie organowi grzywny: stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny.
Z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 525/25 wynika, że skarga wnioskodawcy z dnia 9 marca 2025 r. została wniesiona poprzez platformę ePUAP za pośrednictwem KGP, w tej samej dacie (tj. 9 marca 2025 r.). Zatem zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami upływał organowi w dniu 8 kwietnia 2025 r. Organ przestał skargę do Sądu w dniu 31 marca 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. W ślad za nadesłaną skargą, w dniu 1 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego przekazał odpowiedź na skargę wraz z kompletnymi aktami sprawy. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje zatem na uwzględnienie, bowiem organ dochował ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., przesyłając Sądowi w dniu 31 marca 2025 r. skargę, a w dniu 1 kwietnia 2025 r. - odpowiedź na nią wraz z kompletnymi aktami sprawy. Polemika wnioskodawcy z materialno-techniczną stroną odpowiedzi na skargę, nie pozbawia jej waloru jaki jej nadano - jako formalnej odpowiedzi na skargę. Z tych względów, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny.
Z powyższym postanowieniem nie zgodził się wnioskodawca, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia w całości poprzez wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązku działania zgodnie, na podstawie i w zakresie wiążących norm prawa, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą do wymierzenia organowi grzywny w myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. jest uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. Należy do nich przekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania oraz wniosek o wymierzenie grzywny, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji w swoim uzasadnieniu. Sąd administracyjny, rozpoznając zatem wniosek o wymierzenie grzywny, bada jedynie terminowość przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. Tym samym okoliczność czy odpowiedź na skargę spełnia bądź nie spełnia wymogów pisma procesowego nie ma znaczenia w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Tak samo znaczenia w postępowaniu o wymierzenie grzywny nie ma okoliczność, czy przed przekazaniem sądowi skargi, organ winien był skorzystać z instytucji samokontroli.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że organ w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. przekazał skargę oraz odpowiedź na nią wraz z aktami sprawy. Akta administracyjne wraz z odpowiedzią na skargę zostały nadane do Sądu w dniu 1 kwietnia 2025 r. Ze sprawy II SA/Wa 525/25 wynika, że skarga z dnia 9 marca 2025 r. została wniesiona do organu w tej samej dacie (tj. 9 marca 2025 r.). Zatem, zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami upływał organowi w dniu 8 kwietnia 2025 r. Organ przestał skargę za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 31 marca 2025 r., natomiast w dniu 1 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego przekazał odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy. Z zestawienia dat wynika bezspornie, że organ dochował obowiązkom wynikającym z treści art. 54 § 2 P.p.s.a. Brak było zatem podstaw do wymierzenia organowi grzywny.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.