III OZ 69/24

III OZ 69/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SAB/Lu 2/23 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2023-03-21
III OZ 68/24 - Postanowienie NSA z 2024-02-20
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 194 § 1, art. 178, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt III SAB/Lu 2/23 odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2023 r. w sprawie ze skargi D.O. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zwrotu kosztów podróży postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 października 2023 r., wydanym w sprawie o sygnaturze III SAB/Lu 2/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako "p.p.s.a.") zażalenie D.O. (dalej jako "skarżący") na zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2023 r.
Powyższe orzeczenie zapadło w następujących okolicznościach:
Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania pisma skarżącego z 17 kwietnia 2023 r. oraz 18 kwietnia 2023 r. W uzasadnieniu wskazane zostało, że skarżący wzywany był do sprecyzowania treści ww. pism oraz ich wniosków, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia ich bez rozpoznania. Kierowane do niego w tym zakresie pismo zostało odebrane w dniu 2 maja 2023 r. Siedmiodniowy termin upłynął w dniu 9 maja 2023 r. Skarżący w terminie wezwań nie wykonał.
Pismem z 10 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Zarządzeniem z 17 sierpnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału nakazał wezwać skarżącego do uzupełnienia braków formalnych powyższego zażalenia, poprzez złożenie jednego egzemplarza jego odpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 września 2023 r.
Pismem z 15 września 2023 r. skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2023 r., wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu przywołanego na wstępie orzeczenia WSA w Lublinie podniósł, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Stosownie zaś do art. 198 p.p.s.a., przepisy o zażaleniach stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Podkreślono przy tym, że przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych. Zażalenie na takie zarządzenie należy uznać za niedopuszczalne.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł skarżący, zaskarżając to postanowienie w całości. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach wskazanych w tym przepisie oraz przepisach szczególnych. Z kolei, w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zarządzeniem z 17 sierpnia 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków zażalenia na zarządzenie z dnia 12 lipca 2023 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego pism z 17 kwietnia 2023 r. oraz 18 kwietnia 2023 r. Wniesione przez skarżącego zażalenie bowiem nie zawierało wymaganego odpisu dla strony przeciwnej. Skarżący pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków zażalenia i pouczenia o terminie i skutkach nieuzupełnienia tych braków nie nadesłał pisma, którym uzupełniłby te braki. Zamiast tego złożył on, pismem z 15 września 2023 r., zażalenie na zarządzenie z 17 sierpnia 2023 r., na podstawie którego Przewodniczący Wydziału wzywał go do uzupełnienia braków formalnych uprzednio złożonego zażalenia.
Podkreślić w tym miejscu należy, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie znalazło się w grupie zarządzeń, na które przysługuje zażalenie. Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności treść art. 194 § 1 p.p.s.a., określająca katalog orzeczeń Sądu, na które przysługuje zażalenie, nie przewiduje możliwości zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wydanego w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Oznacza to, że ewentualne zażalenie na takie zarządzenie należy uznać za niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 723/13). Skoro przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, to trafnie Sąd pierwszej instancji uznał zażalenie wniesione w tym przedmiocie za niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W świetle powyższych wywodów w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uchylenia bądź zmiany prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.