III OZ 66/26

III OZ 66/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Sygn. powiązane
II SA/Ol 640/25 - Postanowienie WSA w Olsztynie z 2025-12-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia P. w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ol 640/25 o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia P. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2024 r. nr SKO.60.47.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 640/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Stowarzyszenia P. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 18 grudnia 2024 r. nr SKO.60.47.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 104/25, odrzucił skargę stowarzyszenia na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2024 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 30 kwietnia 2025 r. Zdaniem Sądu I instancji, w związku z tym, że powyższa sprawa została prawomocnie osądzona, sprawa objęta tożsamym przedmiotem i stronami nie może zostać rozstrzygnięta przez Sąd, albowiem jest niedopuszczalna.
Poza tym, stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez Sąd zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika akt administracyjnych tej sprawy, w tym obwieszczenia SKO w Olsztynie z 18 grudnia 2024 r. dotyczącego wydanej w dniu 18 grudnia 2024 r. decyzji – obwieszczenie zostało wywieszone w miejscu zwyczajowo przyjętym do publicznego ogłaszania na terenie Gminy O., w Biuletynie Informacji Publicznej od dnia 30 grudnia 2024 r. do 13 stycznia 2025 r. i - jak wynika ze znajdującej się w aktach jego kopii - zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości zapoznania się z wydaną decyzją oraz pozostałymi materiałami sprawy.
Stosownie zatem do art. 49 § 2 k.p.a. zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, czyli w rozpoznawanej sprawie z dniem 13 stycznia 2025 r. Podkreślone przez WSA zostało, że w realiach rozpoznawanej sprawy ten dzień stanowi doręczenie m.in. stowarzyszeniu skarżonej decyzji z 18 grudnia 2024 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął więc bieg w dniu 14 stycznia 2025 r. i upłynął w dniu 13 lutego 2025 r.
Skarżące stowarzyszenie po raz kolejny skargę do Sądu wniosło natomiast drogą elektroniczną, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w dniu 14 września 2025 r., czyli po trzydziestodniowym terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Pierwotnie bowiem skarga została wniesiona w dniu 20 stycznia 2025 r., lecz jak wskazano wyżej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ol 104/25 została odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi.
Pismem z 23 grudnia 2025 r. skarżące stowarzyszenie, wywiodło zażalenie na ww. postanowienie WSA w Olsztynie z 18 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 640/25 wnosząc o jego uchylenie. Z zarzutów zażalenia i jego uzasadnienia wynika, że naruszono prawo do sądu przez błędne przyjęcie powagi rzeczy osądzonej, wadliwe uznanie skuteczności doręczenia decyzji SKO przez obwieszczenie, pominięcie realnego dostępu do informacji o decyzji, zaniechanie zastosowania przez Sąd art. 134 § 1 p.p.s.a oraz naruszenie standardów udziału społeczeństwa w sprawach środowiskowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie, mimo w części błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie sytuacja, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Dopiero przystąpienie przez sąd do merytorycznej oceny skargi legitymuje sąd do odrzucenia później wniesionej, przez ten sam podmiot w tym samym przedmiocie skargi (zob. postanowienie NSA z 22.06.2012 r. sygn. akt II OSK 1509/12, LEX nr 1251818). W niniejszej sprawie nie zaistniała okoliczność, która uzasadniałaby zastosowanie omawianego przepisu, gdyż wcześniejsza skarga była badana jedynie pod kątem formalnym – zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ol 104/25. Nie można przyjąć, że sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona, jeżeli skarga została odrzucona prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego, ponieważ orzeczenie takie oznacza jedynie, że sąd sprawy nie rozpoznawał z powodu formalnej niedopuszczalności skargi (por. szerzej J.P. Tarno, PPSA. Komentarz, 2008, s. 204; post. NSA z 24.3.2005 r., OSK 1665/04, Legalis). W niniejszej sprawie uchybienie Sądu I instancji, polegające na wskazaniu w podstawie prawnej postanowienia art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, bowiem w każdym wypadku skarga Stowarzyszenia podlegała odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd I instancji jednoznacznie ustalił, że jak wynika z akt administracyjnych tej sprawy, w tym obwieszczenia SKO w Olsztynie z 18 grudnia 2024 r. dotyczącego wydanej w dniu 18 grudnia 2024 r. decyzji - obwieszczenie o wydanej decyzji zostało wywieszone w miejscu zwyczajowo przyjętym do publicznego ogłaszania na terenie Gminy O., w Biuletynie Informacji Publicznej od dnia 30 grudnia 2024 r. do 13 stycznia 2025 r. i - jak wynika ze znajdującej się w aktach jego kopii - zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości zapoznania się z wydaną decyzją oraz pozostałymi materiałami sprawy. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, czyli w rozpoznawanej sprawie z dniem 13 stycznia 2025 r. W realiach rozpoznawanej sprawy ten dzień stanowi doręczenie m.in. stowarzyszeniu skarżonej decyzji z 18 grudnia 2024 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął więc bieg w dniu 14 stycznia 2025 r. i upłynął w dniu 13 lutego 2025 r. Stowarzyszenie wniosło inicjującą niniejsze postępowanie skargę w dniu 14 września 2025 r., a zatem po trzydziestodniowym terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Pozostałe okoliczności podnoszone przez Stowarzyszenie w złożonym środku odwoławczym nie stanowią okoliczności posiadających znaczenie dla podstawy odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.