III OZ 656/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania, uznając, że stawka wynagrodzenia radcy prawnego powinna być ustalona według przepisów dotyczących spraw innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna.
Skarżący K.Z. złożył zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się wyższej kwoty wynagrodzenia dla swojego radcy prawnego. Skarżący argumentował, że skoro organ dochodził od niego odpowiedzialności za zaległości na kwotę ponad 2,9 mln zł, należało zasądzić 15 000 zł kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, a jedynie ustalenie odpowiedzialności likwidatora za zaległości, co uzasadnia zastosowanie niższej stawki wynagrodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2023 r. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie dotyczącą odpowiedzialności likwidatora spółki za zaległości z tytułu opłaty podwyższonej za składowanie odpadów oraz zasądził od SKO na rzecz skarżącego K.Z. kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył pismo zatytułowane jako skarga kasacyjna, w którym zaskarżył postanowienie o kosztach postępowania. Argumentował, że sąd pierwszej instancji powinien był zasądzić wyższe wynagrodzenie dla jego pełnomocnika (15 000 zł), powołując się na wysokość dochodzonych przez organ zaległości (2 962 845,00 zł) i stosując stawkę określoną w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając pismo jako zażalenie, oddalił je. Sąd wskazał, że środek zaskarżenia został błędnie oznaczony, jednak nie uniemożliwiło to jego rozpoznania. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna. NSA stwierdził, że decyzja SKO dotyczyła ustalenia odpowiedzialności likwidatora za zaległości, a nie samej należności pieniężnej, która była przedmiotem innej, wcześniejszej decyzji. W związku z tym, sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował stawkę wynagrodzenia radcy prawnego określoną w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, dotyczącą spraw innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Tym samym, koszty postępowania zostały zasądzone w prawidłowej wysokości.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Powinna być zastosowana stawka dla spraw, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, czyli niższa stawka niż w przypadku bezpośredniego zaskarżenia należności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja o odpowiedzialności likwidatora za zaległości nie jest decyzją ustalającą należność pieniężną, a jedynie przypisującą odpowiedzialność osobie trzeciej. Dlatego też, zastosowanie znalazł przepis dotyczący spraw innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_zażalenie
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozporządzenie ws. opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 194 § § 1 pkt 9
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozporządzenie ws. opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. a
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
rozporządzenie ws. opłat za czynności radców prawnych art. 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, lecz ustalenie odpowiedzialności likwidatora za zaległości. Zastosowanie stawki wynagrodzenia radcy prawnego dla spraw innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest prawidłowe.
Odrzucone argumenty
Należy zasądzić wyższe wynagrodzenie dla radcy prawnego (15 000 zł) ze względu na wysoką kwotę dochodzonych zaległości (2 962 845,00 zł).
Godne uwagi sformułowania
środek zaskarżenia, który przysługuje stronie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie występuje ze skargą kasacyjną, jest zażalenie to uchybienie nie uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpatrzenia tego zażalenia Użyte w tym przepisie sformułowanie 'jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna', jest wyrażeniem nieostrym i stanowi pewnego rodzaju uproszczenie. Przedmiotem orzekania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest bowiem należność pieniężna, lecz legalność aktów, w których należności takie zostały określone lub ustalone. Decyzja taka nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta pozostaje poza granicami sprawy.
Skład orzekający
Piotr Korzeniowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania wysokości kosztów zastępstwa procesowego w sprawach administracyjnych, w szczególności w kontekście rozróżnienia między zaskarżeniem należności pieniężnej a zaskarżeniem decyzji o odpowiedzialności za te należności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustalania odpowiedzialności likwidatora za zaległości, a nie bezpośredniego zaskarżenia samej należności. Interpretacja stawki wynagrodzenia radcy prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z kosztami postępowania, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego. Rozróżnienie między zaskarżeniem należności a odpowiedzialności za nią ma znaczenie dla ustalania stawek wynagrodzenia.
“Wysokie koszty zastępstwa procesowego – kiedy sąd zasądzi pełne wynagrodzenie radcy prawnego?”
Dane finansowe
WPS: 2 962 845 PLN
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 656/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-01-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-12-20 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6131 Opłaty za korzystanie ze środowiska Hasła tematyczne Koszty postępowania Sygn. powiązane IV SA/Wa 540/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-08-30 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.Z. na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w punkcie 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 540/21 w sprawie ze skargi K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2021 r., nr KOC/5542/Ni/19 w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności likwidatora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu opłaty podwyższonej za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wyrokiem z 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 540/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA w Warszawie") po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.Z. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "SKO") z 25 stycznia 2021 r., nr KOC/5542/Ni/19 w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności likwidatora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu opłaty podwyższonej za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym, w pkt 1. uchylił zaskarżoną decyzję; w pkt 2. zasądził od SKO na rzecz skarżącego kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a., na które składa się wpis od skargi, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości stawki wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i opłata od pełnomocnictwa. Pismem z 18 października 2023 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wywiódł pismo zatytułowane jako skarga kasacyjna, w którym zaskarżono postanowienie o kosztach postępowania zawarte w punkcie 2. wyroku WSA w Warszawie z 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 540/21. W uzasadnieniu środka odwoławczego wskazano, że zgodnie z uregulowaniami § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych według stawki określonej w § 2 rozporządzenia, mając na względzie, iż organ dochodził od skarżącego odpowiedzialności za zaległości na kwotę 2 962 845,00 zł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien był zasądzić koszty zastępstwa procesowego w wysokości 15 000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie występuje ze skargą kasacyjną, jest zażalenie. Pismo z 18 października 2023 r. zostało błędnie oznaczone jako skarga kasacyjna, ale to uchybienie nie uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpatrzenia tego zażalenia. Stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2 (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia), a w innej sprawie - 480 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia). Użyte w tym przepisie sformułowanie "jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna", jest wyrażeniem nieostrym i stanowi pewnego rodzaju uproszczenie. Przedmiotem orzekania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest bowiem należność pieniężna, lecz legalność aktów, w których należności takie zostały określone lub ustalone. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowiła decyzja SKO w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności likwidatora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu opłaty podwyższonej za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym. Decyzja taka nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta pozostaje poza granicami sprawy. Decyzją, której przedmiot stanowiła należność pieniężna była decyzja SKO z 27 lipca 2018 r. wymierzająca Spółce W. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska z tytułu składowania odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym. Przedmiotem zaskarżonej do WSA w Warszawie decyzji SKO z 25 stycznia 2021 r. nie było w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania. Wysokość opłaty podwyższonej nie jest przedmiotem sporu w sprawie. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych na gruncie odpowiedzialności za zaległości podatkowe (zob. np. postanowienia NSA: z 12.02.2022 r., III FZ 813/21; z 15.06.2018 r., I GZ 170/18; z 30.09.2016 r., I FZ 322/15). Zgodnie z tym stanowiskiem został również pobrany wpis od skargi, a zarządzenie w tym przedmiocie nie zostało zaskarżone (k. 18-19 akt). Mając na względzie, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie była decyzja, którą wymierzono opłatę podwyższoną, to Sąd I. instancji prawidłowo uznał, że zastosowanie znajdzie § 14 ust. 1 lit. c) rozporządzenia. Koszty postępowania zostały zasądzone w prawidłowej wysokości. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI