III OZ 595/24

III OZ 595/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-01-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 5 września 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 1076/22 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu z 1 września 2022 r., nr [...] w przedmiocie ponownego przyjęcia na studia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie K.S. (dalej: skarżąca) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 11 grudnia 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 14 lutego 2024 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowienie zostało wydane w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu z 1 września 2022 r. w przedmiocie ponownego przyjęcia na studia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 11 grudnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej 27 grudnia 2023 r. Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi 4 stycznia 2024 r., natomiast pismem z 5 stycznia 2024 r. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wskazując na problemy techniczne z telefonem ojca, z którego dokonywała przelewu.
Postanowieniem z 14 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W piśmie z 20 marca 2024 r. zatytułowanym "Zażalenie do NSA" skarżąca wyjaśniła, że na początku października 2023 r. zachorowała i nie mogła dostarczyć dokumentów objętych wezwaniem Sądu I instancji. Ponadto całkowity koszt jej utrzymania spoczywa na rodzicach, a przez problemy z telefonem jej ojca doszło do uiszczenia opłaty do Sądu z opóźnieniem.
Zarządzeniem z 3 czerwca 2024 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia przez wskazanie zaskarżonego postanowienia oraz wniosku o jego zmianę lub uchylenie. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 17 czerwca 2024 r. W odpowiedzi skarżąca wskazała, że zaskarża te postanowienia, które nakładały na nią opłaty. Następnie zarządzeniem z 27 czerwca 2024 r. skarżąca została wezwana do jednoznacznego wskazania, jakiego rozstrzygnięcia (z jakiej daty) dotyczy zażalenie z 20 marca 2024 r., a w szczególności, czy zażalenie to wniesione zostało na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 11 grudnia 2023 r., postanowienie z 14 lutego 2024 r. czy też na obydwa rozstrzygnięcia. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie.
Odrzucając zażalenie Sąd I instancji wskazał, że skarżąca pomimo wezwania, nie wykonała obowiązku i nie sformułowała wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonych rozstrzygnięć. W związku z nieprecyzyjnym udzieleniem odpowiedzi przez skarżącą na wezwanie do wskazania przedmiotu zażalenia, Sąd I instancji wezwał do jednoznacznego wskazania, jakiego rozstrzygnięcia (z jakiej daty) dotyczy zażalenie z 20 marca 2024 r., w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że zażalenie wniesiono na zarówno na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 11 grudnia 2023 r., jak i postanowienie z 14 lutego 2024 r. Z uwagi na brak odpowiedzi na to wezwanie w zakreślonym terminie, Sąd I instancji uznał, że zażalenie zostało wniesione na oba rozstrzygnięcia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935, dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, w tym m.in. na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia, na co wskazano w art. 86 § 3 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy tego działu stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Stosownie do art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej [...]. Natomiast na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W tej sprawie nie budzi wątpliwości i w istocie nie jest kwestionowane, że skarżąca nie uzupełniła braków zażalenia, zarówno w zakresie precyzyjnego wskazania przedmiotu zażalenia, jak i wniosku o zmianę lub uchylenie rozstrzygnięcia. Pierwszy z tych braków nie miał istotnego znaczenia dla odrzucenia zażalenia, ponieważ Sąd I instancji prawidłowo podejmował próby zobowiązania skarżącej do uzupełnienia braków w tym zakresie i przyjął w sposób korzystny dla skarżącej, że zażalenie dotyczy zarówno zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Natomiast brak w zakresie wniosku o zmianę lub uchylenie wydanych w tej sprawie rozstrzygnięć nie został przez skarżącą uzupełniony, czego skarżąca nie kwestionuje. Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym jest postępowaniem sformalizowanym. Wiąże się to między innymi z obowiązkiem precyzyjnego i zgodnego z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, formułowania pism procesowych, jak i z obowiązkiem terminowego uiszczania opłat związanych z toczącym się postępowaniem. Przepisy regulujące przebieg postępowania są wiążące zarówno dla stron postępowania, jak i dla wojewódzkiego sądu administracyjnego. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia (tak jak to wskazuje skarżąca w zażaleniu), że działania Sądu I instancji zmierzały do przedłużenia postępowania. Oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącej, ponieważ braki tego środka zaskarżenia nie zostały uzupełnione.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.