III OZ 572/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające uzupełnienia orzeczenia w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny organowi policji.
Wnioskodawca K.J. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie, które odmówiło uzupełnienia wcześniejszego postanowienia o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji za nieprzekazanie akt sprawy. Sąd pierwszej instancji uznał, że postanowienie było kompletne i nie wymaga uzupełnienia na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że instytucja uzupełnienia służy kompletności orzeczenia, a nie kwestionowaniu jego meritum.
Sprawa dotyczyła zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25. WSA odmówił uzupełnienia swojego wcześniejszego postanowienia z dnia 12 czerwca 2025 r., które oddalało wniosek K.J. o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 157 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym strona może wnioskować o uzupełnienie wyroku (lub postanowienia, na mocy art. 166 P.p.s.a.), jeśli sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego rozstrzygnięcia. WSA uznał, że w rozpoznawanej sprawie orzekł o całości wniosku, odmawiając wymierzenia grzywny, a zatem brak było podstaw do uzupełnienia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, zgodził się z WSA. Podkreślił, że instytucja uzupełnienia orzeczenia na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. służy jedynie uzupełnieniu brakujących rozstrzygnięć, które sąd powinien zamieścić z urzędu (np. o kosztach), a nie jest środkiem do kwestionowania merytorycznego rozstrzygnięcia ani jego "konkretyzacji". Ponieważ postanowienie WSA z 12 czerwca 2025 r. zawierało wszystkie niezbędne elementy, zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może służyć kwestionowaniu jego meritum ani jego "konkretyzacji", a jedynie uzupełnieniu o brakujące rozstrzygnięcia, które sąd powinien zamieścić z urzędu.
Uzasadnienie
Instytucja uzupełnienia orzeczenia na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. (stosowana do postanowień na mocy art. 166 P.p.s.a.) ma na celu zapewnienie kompletności orzeczenia poprzez dodanie rozstrzygnięć, które sąd winien był zamieścić z urzędu. Nie jest ona przeznaczona do podważania lub doprecyzowywania już wydanego rozstrzygnięcia, gdy sąd orzekł o całości przedmiotu sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 157 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
P.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
P.p.s.a. art. 55 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna, na mocy której WSA oddalił wniosek o wymierzenie grzywny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa interpretacja art. 157 § 1 P.p.s.a. przez WSA, zgodnie z którą instytucja uzupełnienia orzeczenia nie służy kwestionowaniu jego meritum. Postanowienie WSA z dnia 12 czerwca 2025 r. było kompletne i nie wymagało uzupełnienia.
Odrzucone argumenty
Argumenty wnioskodawcy, że postanowienie WSA wymagało uzupełnienia w celu "konkretyzacji" lub zakwestionowania jego rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja uzupełnienia wyroku lub postanowienia z art. 157 § 1 P.p.s.a. nie może natomiast służyć "konkretyzacji" wyroku lub postanowienia. Instytucja uzupełnienia nie jest również środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Przemysław Szustakiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu zastosowania instytucji uzupełnienia orzeczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 157 § 1 P.p.s.a.)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o uzupełnienie postanowienia, które już rozstrzygnęło o całości wniosku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy interpretacji proceduralnych przepisów P.p.s.a. dotyczących uzupełniania orzeczeń, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani szerokiego oddźwięku społecznego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 572/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-11-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-09-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SO/Kr 12/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-06-12 III OZ 571/25 - Postanowienie NSA z 2025-11-05 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 157 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie z wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt III SO/Kr 12/25, odmówił uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 12 czerwca 2025 r. oddalającego wniosek K.J. o wymierzenie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Krakowie grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei w myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w powołanym przepisie dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. W rozpoznawanej sprawie, Sąd w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2025 r. orzekł o całości wniosku skarżącego odmawiając wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Stąd też wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się wnioskodawca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień, co wynika z art. 166 P.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w postanowieniu z 12 czerwca 2025 r. znajdują się wszystkie niezbędne elementy konkretyzujące sprawę z wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Tym samym brak było podstaw do jego uzupełnienia. Wyjaśnić należy, że instytucja z art. 157 § 1 P.p.s.a. służy uzupełnieniu wyroku (lub odpowiednio postanowienia) o konkretne rozstrzygnięcia, które sąd administracyjny powinien zamieścić w orzeczeniu z urzędu, np. rozstrzygnięcie o kosztach. Uzupełnienie wyroku lub postanowienia z art. 157 § 1 P.p.s.a. nie może natomiast służyć "konkretyzacji" wyroku lub postanowienia. Instytucja uzupełnienia nie jest również środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stąd też zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI