III OZ 569/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające uzupełnienia postanowienia o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny organowi policji za nieprzekazanie akt sprawy.
Skarżący K.J. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie, które odmówiło uzupełnienia wcześniejszego postanowienia oddalającego jego wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji za nieprzekazanie skargi i akt sprawy w terminie. NSA uznał, że WSA prawidłowo odmówił uzupełnienia, ponieważ postanowienie było kompletne, a skarżący w istocie kwestionował merytoryczne rozstrzygnięcie, co wykracza poza instytucję uzupełnienia orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odmówiło uzupełnienia postanowienia WSA oddalającego wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji. Grzywna miała być nałożona za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Sąd pierwszej instancji uznał, że instytucja uzupełnienia orzeczenia dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie jest niekompletne, a w tym przypadku orzeczono o całości wniosku skarżącego, odmawiając wymierzenia grzywny. NSA podzielił to stanowisko, stwierdzając, że postanowienie z 12 czerwca 2025 r. było kompletne i nie mogło zostać uzupełnione na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że wniosek o uzupełnienie nie może służyć do kwestionowania merytorycznego rozstrzygnięcia ani stanowić dodatkowego środka zaskarżenia. W związku z tym zażalenie zostało oddalone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może stanowić dodatkowego środka zaskarżenia ani służyć do merytorycznej zmiany zapadłego rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Instytucja uzupełnienia orzeczenia dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie jest niekompletne. W przypadku postanowienia oddalającego wniosek o wymierzenie grzywny, jeśli orzeczono o całości wniosku, nie ma podstaw do jego uzupełnienia, a próba zmiany merytorycznej wykracza poza ramy tej instytucji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 55 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie.
p.p.s.a. art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje kwestię uzupełnienia orzeczenia.
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy uzupełnienia postanowień.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie sądu pierwszej instancji było kompletne i nie podlegało uzupełnieniu. Wniosek o uzupełnienie nie może służyć do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia ani jako dodatkowy środek zaskarżenia.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego kwestionująca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji w ramach wniosku o uzupełnienie.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może stanowić dodatkowego środka zaskarżenia stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem
Skład orzekający
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja instytucji uzupełnienia orzeczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz dopuszczalności stosowania jej do kwestionowania merytorycznego rozstrzygnięcia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia o odmowie wymierzenia grzywny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów o uzupełnieniu orzeczenia, co jest mało interesujące dla szerokiego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 569/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-11-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-09-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Olga Żurawska - Matusiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Hasła tematyczne Wymierzenie grzywny Sygn. powiązane III SO/Kr 11/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-06-12 III OZ 568/25 - Postanowienie NSA z 2025-11-05 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 55 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 935 art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2025 r. sygn. akt III SO/Kr 11/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2025 r. sygn. akt III SO/Kr 11/25 oddalającego wniosek K.J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...] za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę w ustawowym terminie postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 29 lipca 2025 r., III SO/Kr 11/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 czerwca 2025 r., III SO/Kr 11/25 oddalającego wniosek K.J. (dalej: "skarżący") o wymierzenie grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...] (dalej: "organ") za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podkreślił, że instytucja uzupełnienia orzeczenia dotyczy sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które powinno nastąpić z urzędu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zakwestionowanym postanowieniu Sąd orzekł o całości wniosku skarżącego, odmawiając wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący skierował zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu pisma przedstawiono argumentację przemawiającą za jego uwzględnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie stwierdził, że postanowienie z 12 czerwca 2025 r., nie może zostać uzupełnione na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., gdyż zawiera ono wszystkie elementy wymagane prawem. W przedmiotowym postanowieniu orzeczono o całości wniosku skarżącego, poprzez jego oddalenie. Analiza wniosku o uzupełnienie postanowienia i zawarta w nim argumentacja, prowadzi do uznania, że skarżący w istocie kwestionuje zapadłe rozstrzygnięcie i zmierza do jego merytorycznej zmiany, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 p.p.s.a. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może stanowić dodatkowego środka zaskarżenia, uruchamiającego kolejne, poza przewidzianymi przez przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne, czy też stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem. Z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia i powołane wyżej przepisy dotyczące kwestii uzupełnienia postanowienia, podniesione w zażaleniu zarzuty niezwiązane z ww. kwestią nie zasługiwały na uwzględnienie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI