III OZ 563/23

III OZ 563/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-11-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Korzeniowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Odpady
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 1019/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-11-09
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 184 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1019/23 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. [...] z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 10 marca 2023 r., nr DKO-WOPN.401.337.2022.kk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia I. oddalić zażalenie; II. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1019/23, w ten sposób, że zamiast błędnie wpisanego numeru decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska: "DKO-WOPN.401.367.2022.kk" wpisać prawidłowy: "DKO-WOPN.401.337.2022.kk".
Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1019/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA w Warszawie"), po rozpoznaniu wniosku C. sp. z o.o. [...] z siedzibą we W. (dalej: "Spółka") wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej: "GIOŚ", "organ") z 10 marca 2023 r., nr DKO-WOPN.401.367.2022.kk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 25 000 zł za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanymi decyzjami Prezydenta Wrocławia.
W uzasadnieniu orzeczenia WSA w Warszawie wskazano, że Spółka przedstawiła obszerną argumentację, popartą dokumentami źródłowymi, przemawiającą za zastosowaniem w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu I. instancji, Spółka wykazała, że nie dysponuje wolną kwotą środków pieniężnych na opłacenie administracyjnej kary pieniężnej. Uwzględnione zostało ponadto, że wobec Spółki orzeczono równoległe dwie kary pieniężne (w wysokości 1 000 000 zł i wysokości 200 000 zł), a także fakt, że do 31 sierpnia 2023 r. odroczono jej termin płatności opłaty za korzystanie ze środowiska za rok 2022 r., która wynosi 7 223 697 zł.
Pismem z 8 września 2023 r. organ wywiódł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1019/23. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że we wniosku w sposób wybiórczy przedstawiono okoliczności, które mogłyby przemawiać za zastosowaniem instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Zdaniem organu, Spółka nie przedstawiła pełnego stanu pozostających do jej dyspozycji zasobów finansowych, poprzestając jedynie na wskazaniu rachunków bankowych.
W odpowiedzi na zażalenie z 29 września 2023 r., Spółka wniosła o jego oddalenie oraz podtrzymała stanowisko w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest ponowna ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz kontrola postanowienia wydanego przez Sąd I. instancji.
Zażalenie złożone przez GIOŚ, poza ogólnymi twierdzeniami, nie zawiera argumentów, które wskazywałyby na wadliwość postanowienia WSA w Warszawie z 1 września 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1019/23. Naczelny Sąd Administracyjny, nie będąc związany zarzutami podniesionymi zażaleniu oraz ich uzasadnieniem, nie stwierdził ponadto, aby udzielenie ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie nastąpiło z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią powołanego przepisu przesłanki wstrzymania wykonania aktu to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności powołane w zawartym w skardze wniosku oraz w piśmie z 11 lipca 2023 r., prawidłowo zostały uznane przez Sąd I. instancji za wystarczające uprawdopodobnienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie. Ocena ta, została bowiem oparta na przedłożonej w toku postępowania dokumentacji, która w wystarczający sposób przedstawia sytuację finansową Spółki, odnosząc koszty prowadzonej działalności do jej majątku.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji (art. 156 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień. W niniejszej sprawie, w wyniku błędu, w sentencji zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako numer decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wskazał: "DKO-WOPN.401.367.2022.kk" zamiast: "DKO-WOPN.401.337.2022.kk".
W związku z powyższym zaistniała potrzeba sprostowania sentencji zaskarżonego postanowienia, o czym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł w punkcie drugim sentencji.