III OZ 536/24

III OZ 536/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Teresa Zyglewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Wa 424/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-08-28
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 424/24 o odmowie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 424/24 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 26 lutego 2024 r., nr 71 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 424/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji, WSA) oddalił skargę K.J. (dalej: skarżący) na postanowienie Komendanta Głównego Policji z 26 lutego 2024 r., nr 71 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Pismem z 9 września 2024 r. skarżący wniósł o sprostowanie wyroku wobec okoliczności niedokładności w rozstrzygnięciu niespełniającym konstytutywnych wymagań określonych w art. 151 p.p.s.a. nakazującej w wyroku określenie, czy sąd oddala skargę w całości czy wyłącznie w części.
Postanowieniem z 22 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 424/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sprostowania wyroku z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 424/24 wskazując, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania jakoby Sąd formułując sentencję wydanego w sprawie wyroku dopuścił się jakichkolwiek niedokładności (nieścisłości), nie podzielając bowiem zarzutów skargi, oddalił ją, o czym orzekł w sentencji. Zauważono również, że znaczenie rozstrzygnięcia jest jednoznaczne – nie uwzględniono zarzutów skargi – także w części.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i we wniesionym zażaleniu wskazał, że wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i wydania rozstrzygnięcia przewidzianego przepisami ustawy p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zwrócić należy uwagę, iż oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami, zatem wyraża się ona w tym, iż jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Z kolei oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu, są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub też wprost wynikają z tej treści zestawionej z zawartością akt, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach (przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny). Jednocześnie wskazywane nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, bezsporny, pewny.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Sąd I instancji odmówił sprostowania wyroku, gdyż kwestionowane orzeczenie nie wymaga sprostowania w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. o treści żądane przez skarżącego. Nie można bowiem przyjąć, że sformułowanie zawarte w sentencji wyroku "oddala skargę" jest nieprecyzyjne. Skoro rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie określa, czy skarga została oddalona w całości, czy w części, to zasadnym jest przyjęcie, że Sąd ten oddalił skargę w całości (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 1467/22 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Konkludując, w sytuacji, gdy sąd administracyjny oddala skargę nie precyzując zakresu jej oddalenia, należy uznać, że skarga została oddalona w całości i taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.