III OZ 493/25

III OZ 493/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Rafał Stasikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
658
Sygn. powiązane
II SAB/Wa 590/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-07-08
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lipca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 590/25 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 8 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. (dalej "skarżący) na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z 3 stycznia 2016 r. o wydanie zaświadczenia.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że sprawa bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 3 stycznia 2016 r., została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem oddalającym skargę z 28 maja 2024 r., II SAB/Wa 99/24. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 grudnia 2024 r. II SAB/Wa 621/24, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r., poz. 769 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił kolejną skargę K. J. na bezczynność.
Skoro Sąd rozstrzygnął już merytorycznie, że w sprawie wniosku skarżącego z 3 stycznia 2016 r. organ nie pozostawał w bezczynności, to kolejna (trzecia) skarga w tej samej sprawie, również podlega odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku lub została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie lub zaniechanie organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczowe jest, że bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 3 stycznia 2016 r. została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem oddalającym skargę z 28 maja 2024 r., II SAB/Wa 99/24. Sąd rozstrzygnął zatem merytorycznie, że w sprawie wniosku skarżącego z 3 stycznia 2016 r. organ nie pozostawał w bezczynności.
W konsekwencji uznać należy, że skoro zarówno skarga w sprawie II SAB/Wa 99/24, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia to oznacza, że obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. W związku z powyższym sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., prawidłowo odrzucił ponownie wniesioną skargę.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.