III OZ 485/23

III OZ 485/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-10-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Łd 420/23 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2023-11-10
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 111 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 18 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 420/23 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 17 lutego 2023 roku, znak: KO.463.26.2022 i K0.463.1.2023 w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. oddalić wniosek T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 2 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 420/23 wydanym w sprawie ze skargi T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 17 lutego 2023 roku, znak: KO.463.26.2022 i K0.463.1.2023 w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej "p.p.s.a." odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca spółka nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwiało jego merytoryczną ocenę, w konsekwencji przesądzając o braku podstaw do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie:
1. art. 61 § 3 p.p.s.a. przez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na skutek stwierdzenia niezaistnienia kodeksowych przesłanek i braku uprawdopodobnienia przez stronę skarżącą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy w uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, uprawdopodobniając swoje żądanie w tym zakresie;
2. art. 61 § 3 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. przez nierozpoznanie istoty sprawy – wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co doprowadziło do wydania błędnego rozstrzygnięcia, bez merytorycznego odniesienia się do argumentów wnioskodawcy, które zostały zawarte w uzasadnieniu skargi zawierającej przedmiotowy wniosek.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Łodzi do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazane w jego treści.
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczowe znaczenie posiadał fakt, iż Sąd I instancji zaniechał połączenia do wspólnego rozpoznania dwóch spraw dotyczących tej samej decyzji i wobec tego objętych współuczestnictwem materialnym. Otóż przedmiotową decyzją SKO w Piotrkowie Trybunalskim z 17 lutego 2023 roku, znak: KO.463.26.2022 i K0.463.1.2023 nakazano usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania skarżącej spółce, A. Sp. z o.o. i P. Z. Syndykowi masy upadłościowej P. Sp. z o.o. w likwidacji w upadłości. Skarżąca spółka zaskarżyła ww. decyzję w całości, a jednocześnie tę decyzję przedmiotem skargi uczyniła A. Sp. z o.o. z siedzibą w L. W sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. WSA w Łodzi postanowieniem z 2 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 415/23 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zaś zażalenie od tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 27 września 2023 r., III OZ 438/23.
Stosownie do art. 111 § 1 p.p.s.a. sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą. Połączenie spraw objętych współuczestnictwem materialnym jest obowiązkiem sądu, gdyż wydany w sprawie wyrok będzie wywoływał skutek wobec wszystkich adresatów danego aktu administracyjnego. W każdej sytuacji, w której skarżący nie skorzystali z przysługującej im formy współuczestnictwa przewidzianej w art. 51 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest z urzędu do połączenia spraw, które mogły być objęte jedną skargą (np. postanowienie NSA z 3 lipca 2008 r., II GSK 255/08, postanowienie NSA z 19 lipca 2012 r., I OZ 509/12).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.