II SO/Wa 41/19

II SO/Wa 41/19 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. W. o wymierzenie grzywny "W." za nieprzekazanie w ustawowymi terminie skargi z dnia 12 lutego 2019 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia: 1. wymierzyć "W." grzywnę w wysokości 5.000,00 (pięć tysięcy) złotych, 2. zasądzić od "W." na rzecz P. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 czerwca 2019 r. P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny "W." za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 12 lutego 2019 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy. Zwrócił się o ukaranie organu grzywną w wysokości co najmniej 10.000 złotych z uwagi na niezrealizowanie ww. obowiązku pomimo wymierzenia grzywny w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SO/Wa 12/19. Postanowieniem tym Sąd wymierzył organowi grzywnę za nieprzekazanie tej samej skargi wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi w wysokości 1000,00 złotych.
W ocenie wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że organ nadal uchybia obowiązkowi przekazania skargi. Uniemożliwia to zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego i czyni iluzoryczną realizację prawa skarżącego do sądu. Według skarżącego milczenie organu zdaje się sugerować, że stawia się on w roli podmiotu w ogóle niepodlegającego kontroli ze strony sądu, co powinno się spotkać z odpowiednia reakcją.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2019 r. organ został wezwany do udzielenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni. Wezwanie zostało ponowione zarządzeniem z dnia 18 października 2019 r. Do dnia rozpoznania sprawy organ nie odpowiedział na wezwania Sądu, nie przekazał do Sądu skargi P. W. z dnia 12 lutego 2019 r., jak również odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie "W." grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.).
Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Wskazania wymaga przy tym, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429). Przedmiotem skargi z dnia 12 lutego 2019 r. była bowiem bezczynność "W." w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania.
Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o której mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie tylko dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259; v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 621/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie niniejszej jest bezsporne, że organ, już po wymierzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2019 r. grzywny na nieprzekazanie skargi z dnia 12 lutego 2019 r., w dalszym ciągu nie wypełnił ustawowego obowiązku i nie nadesłał do Sądu skargi P. W. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.
Z tego względu, Sąd stwierdził, że zaszła podstawa do wymierzenia organowi grzywny. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim wyniosło zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2018 r. (M. P. z 2018 r., poz. 187) 4271,51 zł. (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Wymierzając grzywnę w wysokości 5.000,00 złotych, Sąd wziął pod uwagę argumenty strony oraz okres przekroczenia ustawowego terminu od czasu, gdy prawomocne stało się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SO/Wa 12/19. Organ nadal, od dnia 24 kwietnia 2019 r. nie przekazał do Sądu skargi P. W. z dnia 12 lutego 2019 r. Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma bierność organu. Z tych przyczyn, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 5.000,00 złotych jest adekwatne do stwierdzonego naruszenia przez organ ustawowego obowiązku.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł jak w punkcie 2 na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 p.p.s.a.