III OZ 470/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia, uznając, że opis sprawy był zgodny z jej przedmiotem, a żądane zmiany nie wynikały z oczywistej omyłki.
Skarżący złożył wniosek o sprostowanie postanowienia NSA, domagając się zmiany opisu przedmiotu sprawy i uzasadnienia. Twierdził, że pierwotny opis był wadliwy i nosił znamiona poświadczenia nieprawdy. NSA oddalił wniosek, wskazując, że sprostowanie może dotyczyć jedynie oczywistych omyłek, a żądane zmiany nie spełniały tego kryterium, gdyż opis sprawy był zgodny z jej faktycznym charakterem.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek X.X. o sprostowanie postanowienia z dnia 20 listopada 2024 r. (sygn. akt III OZ 470/24), którym oddalono jego zażalenie na zarządzenie WSA w Bydgoszczy dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Sprawa dotyczyła skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący domagał się zmiany rubrum i uzasadnienia postanowienia, twierdząc, że opis przedmiotu sprawy był błędny i nosił znamiona poświadczenia nieprawdy. Sąd, powołując się na art. 156 § 1 p.p.s.a., podkreślił, że sprostowanie orzeczenia służy naprawieniu niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które muszą być natychmiast rozpoznawalne i wynikać jednoznacznie z treści orzeczenia lub porównania z aktami sprawy. NSA uznał, że żądanie skarżącego nie spełnia tych kryteriów. Opis sprawy jako skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej był zgodny z faktycznym charakterem postępowania, a podnoszone przez skarżącego kwestie dotyczące sposobu sformułowania wniosku w piśmie procesowym nie stanowiły oczywistej omyłki sądu. W związku z tym, NSA oddalił wniosek o sprostowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd może sprostować jedynie oczywiste niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, które są natychmiast rozpoznawalne i jednoznacznie wynikają z treści orzeczenia lub akt sprawy. Nie jest dopuszczalne dokonywanie zmian merytorycznych lub korygowanie wykładni sądu pod pozorem sprostowania.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że sprostowanie orzeczenia ma na celu naprawienie wadliwości przez nadanie mu brzmienia zamierzonego przez sąd, a nie zmianę jego treści czy uchylenie. Oczywistość omyłki musi być obiektywnie dostrzegalna i wynikać z treści orzeczenia lub akt sprawy, a nie z subiektywnej interpretacji strony. W tym przypadku opis sprawy był zgodny z jej faktycznym charakterem, a żądane przez skarżącego zmiany nie stanowiły oczywistej omyłki sądu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia orzeczenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądanie sprostowania nie dotyczyło oczywistej omyłki sądu, lecz odmiennej interpretacji przedmiotu sprawy przez skarżącego. Opis sprawy w postanowieniu NSA był zgodny z jej faktycznym charakterem i przedmiotem postępowania przed sądami administracyjnymi.
Odrzucone argumenty
Opis przedmiotu sprawy w postanowieniu NSA zawierał wadę prawną i nosił znamiona poświadczenia nieprawdy. Należało sprostować rubrum i uzasadnienie postanowienia, aby odzwierciedlały dokładne brzmienie wniosku skarżącego z pisma procesowego.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu.
Skład orzekający
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania orzeczeń sądowych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności kryteriów oczywistości omyłki."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie postanowienia NSA, gdzie żądane zmiany nie spełniały wymogów oczywistej omyłki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej - sprostowania orzeczenia. Choć zawiera elementy interpretacji przepisów, jest to rutynowe zastosowanie art. 156 p.p.s.a. i nie wnosi nowej jakości do orzecznictwa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 470/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-04-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-10-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Olga Żurawska - Matusiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6480 658 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SAB/Bd 70/24 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2025-05-23 Skarżony organ Prokurator Treść wyniku Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku X.X. o sprostowanie omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2024 r. sygn. akt III OZ 470/24 oddalającym zażalenie X.X. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 lipca 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 70/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi X.X. na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia. Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 listopada 2024 r., III OZ 470/24, oddalił zażalenie X.X. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 8 lipca 2024 r., II SAB/Bd 70/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi X. X. (dalej: "skarżący") na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 16 stycznia 2025 r. skarżący wniósł o sprostowanie ww. orzeczenia, w ten sposób, że: 1. w rubrum orzeczenia: - zamiast "w sprawie ze skargi X.X. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej" wpisać "w sprawie ze skargi X.X. na nieudostępnienie informacji publicznej przez Prokuratura Prokuratury Rejonowej [...] na złożony wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 26.04.2024 r. sprawie o sygn. akt: 4035-l.Ds.2.2024", 2. w uzasadnieniu orzeczenia: - zamiast "na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej" wpisać "na nieudostępnienie informacji publicznej przez Prokuratura Prokuratury Rejonowej [...] na złożony wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 26.04.2024 r. sprawie o sygn. akt: 4035- l.Ds.2.2024.". Skarżący wskazał we wniosku, że nie zgadza się z obarczoną wadą prawną wykładnią Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonaną w postanowieniu z 20 listopada 2024 r., która w jego odczuciu posiada cechy i znamiona poświadczenia nieprawdy w dokumencie sądowym oraz pomocnictwa, a więc ułatwiania innej osobie popełnienia czynu zabronionego (art. 18 § 3 k.k). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wadliwość taka wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu. Są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia i uzasadnienia nie może zostać uwzględnione. Skarżący zainicjował postępowanie administracyjne toczące się przed WSA w Bydgoszczy skargą na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...]. Nieuprawnionym jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby opisany przez Sąd przedmiot sprawy był błędny. To, że w uzasadnieniu skargi na bezczynność skarżący podał, iż przedmiotem zaskarżenia jest "nieudostępnienie informacji publicznej przez Prokuratora Rejonowego [...] na złożony wniosek zawarty w piśmie procesowym z dnia 26.04.2024 r. w sprawie o sygn. akt: [...]", nie może prowadzić do sprostowania przedmiotu sprawy. Powyższe nie stanowi bowiem oczywistej pomyłki, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do sprostowania orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2024 r. Tym samym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI