III OZ 47/26

III OZ 47/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Olga Żurawska - Matusiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
I SAB/Sz 82/25 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2025-08-28
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 57 § 1, 46 § 1 pkt 4, 12b § 1, 46 § 2a i 2b, 184 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2025 r. sygn. akt I SAB/Sz 82/25 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SAB/Sz 82/25 w sprawie ze skargi B.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zarządzeniem z 19 grudnia 2025 r., I SAB/Sz 82/25, pozostawił bez rozpoznania wniosek B.K. (dalej: "skarżący") o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 28 sierpnia 2025 r., I SAB/Sz 82/25 w sprawie skargi skarżącego na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd Wojewódzki wskazał, że 3 września 2025 r., skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia przywołanego powyżej wyroku. Jednak w związku z tym, że nie został on prawidłowo podpisany, Sąd pierwszej instancji zarządzeniem z 4 września 2025 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez jego podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub własnoręczne podpisanie wniosku, bądź nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanego wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 1 października 2025 r., I SAB/Sz 82/25 odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku oraz zwrócił skarżącemu opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem opłaty od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 listopada 2025 r., III OZ 626/25 uchylił zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż te wskazywane przez skarżącego. Sąd wyższej instancji podkreślił bowiem, że Sąd Wojewódzki w sposób nieuprawniony połączył w jedną całość normatywną przepisy art. 49 i art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), podczas gdy przepisy te dotyczą odrębnych instytucji procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z uwagi na to, że wniosek skarżącego był obarczony brakiem formalnym, prawidłowo wezwano go do usunięcia ww. braku, określając rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednak w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy konsekwencją procesową nieuzupełnienia braków formalnych wniosku powinno być pozostawienie pisma bez rozpoznania (w formie zarządzenia przewodniczącego), a nie odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku (w formie postanowienia sądu).
Realizując wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd Wojewódzki zarządzeniem z 19 grudnia 2025 r., I SAB/Sz 82/25, pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Uzasadniając takie działanie Sąd pierwszej instancji podkreślił, że skarżący został pouczony o konieczności prawidłowego podpisania wniosku oraz konsekwencjach nieuzupełnienia braku. Odnotował także, że w odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył odpis wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, lecz ponownie nie opatrzył go, stosownym do wezwania, podpisem.
W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że skarżący nie usunął braku formalnego wniosku, co uniemożliwiało nadanie mu dalszego biegu.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie, stwierdzenie, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został skutecznie podpisany i wniesiony w terminie oraz zobowiązanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie do sporządzenia i uzasadnienia wyroku z 28 sierpnia 2025 r., I SAB/Sz 82/25.
W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono argumentację przemawiającą za zasadnością jego uwzględnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b p.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a tej ustawy. Oznacza to, że zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.) W przypadku nieuzupełnienia lub niepoprawienia pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Przekładając powyższe wskazania na stan faktyczny niniejszej sprawy należy odnotować, że wniosek skarżącego z 3 września 2025 r., został złożony za pośrednictwem platformy ePUAP. Pismo ogólne zatytułowane "WNIOSEK" zostało podpisane prawidłowym podpisem zaufanym. Jednakże załączony do pisma ogólnego "wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku" został opatrzony jedynie skanem odręcznego podpisu. W odpowiedzi na wystosowane przez Sąd pierwszej instancji wezwanie skarżący ponownie złożył go w formie dokumentu elektronicznego, powtarzając wcześniejsze uchybienie.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, odnośnie zasad wnoszenia przez stronę pism do sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP, przyjęto, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykładnię prezentowaną w ww. uchwale należy odnieść także do innych niż skarga załączników, w tym wniosku o uzasadnienie wyroku.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że brak formalny wniosku o uzasadnienie wyroku nie został w terminie uzupełniony. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.