III OZ 451/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające uzupełnienia orzeczenia, uznając, że wniosek o uzupełnienie nie może służyć polemice z treścią rozstrzygnięcia.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odmówiło uzupełnienia wcześniejszego postanowienia o odrzuceniu skargi. Sąd pierwszej instancji uznał, że wniosek o uzupełnienie nie może służyć polemice z treścią orzeczenia ani stanowić dodatkowego środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie i podkreślając, że instytucja uzupełnienia orzeczenia służy jedynie uzupełnieniu brakujących rozstrzygnięć, a nie kwestionowaniu wydanego rozstrzygnięcia.
Sprawa dotyczyła zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r. (sygn. akt III SAB/Kr 2/25), którym odmówiono uzupełnienia postanowienia tego samego sądu z dnia 7 lutego 2025 r. o odrzuceniu skargi. Sąd pierwszej instancji, powołując się na art. 157 § 1 P.p.s.a. (w związku z art. 166 P.p.s.a.), wyjaśnił, że uzupełnienie orzeczenia jest możliwe tylko w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił z urzędu dodatkowego orzeczenia. W niniejszej sprawie WSA w Krakowie orzekł o całości skargi, uznając ją za niedopuszczalną do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd uznał, że żądanie skarżącego stanowiło polemikę z treścią rozstrzygnięcia, a nie wniosek o uzupełnienie w rozumieniu przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że postanowienie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe. Podkreślono, że instytucja uzupełnienia orzeczenia służy jedynie uzupełnieniu brakujących rozstrzygnięć (np. o kosztach) i nie może być wykorzystywana do polemiki z treścią orzeczenia, jego uzasadnienia, ani jako środek zaskarżenia. Ponieważ postanowienie WSA było kompletne i orzeczono o całości skargi, odmowa uzupełnienia była zasadna. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może służyć polemice z treścią rozstrzygnięcia ani stanowić dodatkowego środka zaskarżenia.
Uzasadnienie
Instytucja uzupełnienia orzeczenia, uregulowana w art. 157 § 1 P.p.s.a., służy jedynie uzupełnieniu brakujących rozstrzygnięć, które sąd powinien był zamieścić z urzędu, a nie kwestionowaniu lub modyfikacji wydanego rozstrzygnięcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_zażalenie
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 157 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.).
P.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki prawne wskazane w ustawie.
P.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem odpowie na zażalenie.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 166
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, o których mowa w art. 56, wniesienie skargi jest niedopuszczalne lub uzasadnione jest odrzucenie skargi na podstawie przepisów szczególnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może służyć polemice z jego treścią ani stanowić dodatkowego środka zaskarżenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi było kompletne i orzekało o całości skargi, co wyklucza możliwość jego uzupełnienia w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego, że postanowienie WSA wymaga uzupełnienia ze względu na niezadowolenie z merytorycznego rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić dodatkowego środka jego zaskarżenia, czy też stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem Instytucja uzupełnienia służy uzupełnieniu wyroku (lub odpowiednio postanowienia) o konkretne rozstrzygnięcia, które sąd administracyjny powinien był zamieścić w orzeczeniu z urzędu Uzupełnienie wyroku lub postanowienia nie jest również środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Przemysław Szustakiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących uzupełnienia orzeczeń sądów administracyjnych oraz dopuszczalności wniosków o uzupełnienie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie skarżący próbuje wykorzystać instytucję uzupełnienia do polemiki z merytorycznym rozstrzygnięciem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z uzupełnianiem orzeczeń, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 451/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-09-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-07-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6219 Inne o symbolu podstawowym 621 658 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SAB/Kr 2/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-02-07 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 ART.157 §1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt III SAB/Kr 2/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji [...] w przedmiocie wykonania wezwania z dnia 23 stycznia 2023 r. do załatwienia sprawy zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt III SAB/Kr 2/25, odmówił uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 7 lutego 2025 r. o odrzuceniu skargi. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia, dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. W niniejszej sprawie WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 7 lutego 2025 r. orzekł o całości skargi, uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Podnoszone zaś przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią polemikę z treścią rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Natomiast jak już wielokrotnie informowano skarżącego, wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić dodatkowego środka jego zaskarżenia, czy też stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem. Zakres uzupełnienia postanowienia, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 7 lutego 2025 r., odrzucił skargę skarżącego, uznając ją za niedopuszczalną. Sąd nie miał zatem obowiązku zawarcia w tym postanowieniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydane postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Nie ulega zatem wątpliwości, że w kwestionowanym postanowieniu orzeczono o całości skargi, zaś wniosek skarżącego o uzupełnienie tego orzeczenia pozbawiony był podstaw. Stanowił jedynie - niedopuszczalną w ramach postępowania w sprawie uzupełnienia orzeczenia - polemikę z zapadłym w sprawie rozstrzygnięciem. W tej sytuacji, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odmówił skarżącemu uzupełnienia postanowienia. Sąd rozpatrzył sprawę w całości i odniósł się do całości wniosku strony. Wyjaśnić należy, że instytucja uzupełnienia służy uzupełnieniu wyroku (lub odpowiednio postanowienia) o konkretne rozstrzygnięcia, które sąd administracyjny powinien był zamieścić w orzeczeniu z urzędu, np. rozstrzygnięcie o kosztach. Uzupełnienie wyroku lub postanowienia w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a. nie może służyć "konkretyzacji" uzasadnienia wyroku lub postanowienia, jak tego żąda skarżący, jak i zmianie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Uzupełnienie wyroku lub postanowienia nie jest również środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI