III OZ 449/25

III OZ 449/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
II SA/Wa 645/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-05-27
Skarżony organ
Prezes Agencji Mienia Wojskowego
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art.125 §1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 645/25 o odrzuceniu skargi P.K. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia 19 lutego 2025 r., nr BP-DZ.413.2.2025/2 w przedmiocie świadczenia mieszkaniowego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu podjęcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt III OPS 2/25.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 645/25, odrzucił skargę P.K. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia 19 lutego 2025 r. w przedmiocie świadczenia mieszkaniowego, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do treści art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed WSA w Warszawie. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 maja 2025 r. Pełnomocnik jednak wykonał powyższe wezwanie z uchybieniem wyznaczonego terminu. Stosowne pełnomocnictwo nadesłał bowiem do Sądu w dniu 13 maja 2025 r. Termin zaś do wykonania wezwania upłynął w dniu 12 maja 2025 r. Dlatego też Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił.
Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie:
1. art. 40 P.p.s.a. polegające na niezastosowaniu do stwierdzenia faktu udzielenia pełnomocnictwa reguł interpretacyjnych dotyczących oświadczeń woli wg przepisów prawa cywilnego;
2. art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a. polegające na błędnym uznaniu, że pełnomocnik skarżącej przy pierwszej czynności procesowej nie dołączył – będąc do tego zobowiązanym – pełnomocnictwa i w konsekwencji ustalenie, że pełnomocnictwo takie nie zostało udzielone, w sytuacji gdy w aktach sprawy przy piśmie z dnia 4 grudnia 2024 r. znajduje się pełnomocnictwo do występowania w imieniu skarżącej, z którego wynika, że pełnomocnik został umocowany do reprezentowania mocodawczyni w sprawie, w tym też na etapie sądowym przed wszystkimi sądami;
3. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. oraz art. 45 Konstytucji RP, polegające na przyjęciu, że nieuzupełnienie przez nieumocowanego pełnomocnika – w odpowiedzi na wezwanie Sądu – braku skargi polegającego na nieprzedłożeniu dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do wniesienia skargi do WSA obliguje Sąd do odrzucenia skargi bez uprzedniego, bezpośredniego skierowania do strony wezwania do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie;
4. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a., polegające na niezastosowaniu przewidzianych w ustawie środków w celu usunięcia braków formalnych skargi i w konsekwencji jej odrzucenie, pomimo braku zaistnienia przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie wywołane zażaleniem wniesionym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podlega zawieszeniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W sprawie wskazać należy, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskiem z dnia z dnia 23 czerwca 2025 r. wystąpił o podjęcie uchwały w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: "Czy podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, bądź która nie przedstawiła pełnomocnictwa stanowi brak formalny, który może podlegać uzupełnieniu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), czy też w takim wypadku skarga powinna zostać odrzucona zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy?"
Wniosek o podjęcie uchwały został zarejestrowany pod sygn. akt III OPS 2/25 i oczekuje na rozstrzygnięcie.
Przedstawiony wyżej stan faktyczny niniejszej sprawy oraz powoływana w zażaleniu argumentacja, odwołująca się do konieczności wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego skargi przed jej odrzuceniem w przypadku stwierdzenia, że pełnomocnik nie wykazał się umocowaniem do działania, w sposób bezpośredni wiążą się z zagadnieniem przedstawionym we wniosku Prezesa NSA o wyjaśnienie przepisów, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym orzeczono na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.