III OZ 445/25

III OZ 445/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Kuś /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Ke 124/25 - Postanowienie WSA w Kielcach z 2025-04-11
III OZ 446/25 - Postanowienie NSA z 2025-09-23
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Artur Kuś (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 11 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ke 124/25 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2024 r. znak: SKO.PW-61-3648/50/2024 w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 kwietnia 2025 r., II SA/Ke 124/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] (dalej: "strona skarżąca", "Wspólnota") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach (dalej: SKO") z 30 grudnia 2024 r. znak: SKO.PW-61-3648/50/2024 w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 4 marca 2025 r., radca prawny K. K., pełnomocnik Wspólnoty, został wezwany do złożenia dokumentu określającego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej aktualnego na dzień udzielania pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Następnie Sąd wskazał, że z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do złożenia opisanego wyżej dokumentu wynika, że 6 marca 2025 r. doręczyciel umieścił w skrytce pocztowej nr [...], UP [...], [...], [...], zawiadomienie, że przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, pozostawiono w placówce pocztowej UP [...]. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki 6 i 17 marca 2025 r., wezwanie nie zostało podjęte przez pełnomocnika strony skarżącej. Z kolei do WSA w Kielcach zwrot przesyłki z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" nastąpił 25 marca 2025 r.
Sąd I instancji podkreślił, że zgodnie z art. 69 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 935 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), na wniosek adresata doręczenie może być dokonane na wskazany przez niego adres skrytki pocztowej. W takim przypadku pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe składa się w placówce pocztowej tego operatora, umieszczając zawiadomienie o tym w skrytce pocztowej adresata. W zawiadomieniu wskazuje się placówkę pocztową operatora, w której złożono pismo, oraz zamieszcza się informację, że należy je odebrać w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Z kolei art. 73 § 5 p.p.s.a. stanowi, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 69 § 2, przepisy § 3 i 4 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2 (tj. siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia), pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. wynika, że w przypadku niepodjęcia pisma doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo sądowe było złożone w placówce pocztowej.
Sąd I instancji, mając na względzie powyższe przepisy, stwierdził, że skoro przesyłkę awizowano po raz pierwszy 6 marca 2025 r., to doręczenie nastąpiło 20 marca 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 27 marca 2025 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik Wspólnoty tego braku skargi nie uzupełnił.
W związku z powyższym Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
W zażaleniu na powyżej powołane postanowienie Wspólnota wniosła o jego uchylenie zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka odwoławczego.
W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się natomiast, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2004 r., GZ 103/04, z 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, z 27 września 2013 r. II OZ 810/13). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10). Innymi słowy, późniejsze wydanie pisma stronie na jej żądanie, mimo upływu terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a. (a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). Dlatego też fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez stronę już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 24 lipca 2019 r., II FZ 449/19).
W niniejszej sprawie pierwsze awizo zostało dokonane 6 marca 2025 r., zatem bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upływał z dniem 20 marca 2025 r. Tego też dnia, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło doręczenie pisma adresatowi i zaczął biec 7 - dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych. Termin ten liczony od 20 marca 2027 r. upływał zatem z 27 marca 2025 r. Mając na uwadze powyższe, prawidłowym było odrzucenie skargi wobec nieuzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.