III OZ 440/24

III OZ 440/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-11-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Rafał Stasikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 87
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SPP/Gl 17/24 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 marca 2024 r. w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Akademii Nauk Stosowanych w Raciborzu z dnia 17 lutego 2023 r., nr OKS.42604.3.2023 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gliwicach odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza z 7 marca 2024 r. Od ww. zarządzenia do tamtejszego sądu wpłynął sprzeciw, w którego treści zawarty był wniosek o przywrócenie terminu. Jako powód uchybienia terminu skarżący podał, że "był chory".
Odmawiając przywrócenia terminu, sąd I instancji wskazał, że skarżący nie przedłożył żadnego dowodu potwierdzającego, że w terminie do wniesienia sprzeciwu nie mógł z przyczyn zdrowotnych dokonać czynności procesowej. To oznacza, że nie spełnił przesłanek przywrócenia terminu. Ogólne twierdzenie, że "był chory" nie jest wystarczające. Tym bardziej, że na powyższą okoliczność skarżący powoływał się już przy składaniu po terminie sprzeciwu od zarządzenia referendarza z 13 lipca 2023 r. (vide: postanowienie z 21 września 2023 r. sygn. III SPP/Gl 66/23). Miał zatem świadomość, że powyższa okoliczność nie będzie stanowić przesłanki do przywrócenia terminu. Mimo to po raz kolejny powołał się na nią bez bliższego wskazania, o jaką chorobę chodzi, czy ta miała charakter niespodziewany bądź nagły i czy rzeczywiście niemożliwe było posłużenie się inną osobą celem dokonania czynności procesowej. W ocenie sądu I instancji skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, podając zespół objawów, który sprawił, że nie dochował uchybionego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z takim wnioskiem należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z takim wnioskiem należy dokonać czynności sądowej, której nie dokonano w terminie. Z przywołanych regulacji wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i skorzystanie z niej nie jest możliwe, gdy strona postępowania dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Innymi słowy, przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie przyjmuje się, że przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2019 r., sygn. akt I OZ 430/19).
Należy zwrócić uwagę, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu w zasadzie nie został w ogóle umotywowany. Skarżący podniósł jedynie, że "był chory". Nawet tak ogólnego stwierdzenia skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, nie podał szczegółów, które uwiarygodniłyby tę okoliczność. Dopiero w zażaleniu wymienił szereg czynników i objawów, które jego zdaniem wpłynęły na uchybienie terminu, świadczących o jego złym stanie zdrowia. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że wymienionych przez skarżącego dolegliwości nie można w żaden sposób bagatelizować, lecz na ich poparcie skarżący również nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu. W żaden sposób ich nie uprawdopodobnił, nie podał, kiedy się gorzej czuł w związku z tymi objawami, nie załączył dokumentów wskazujących na taki stan rzeczy. W tych okolicznościach nie sposób stwierdzić, że sąd I instancji naruszył prawo odmawiając skarżącemu przywrócenia terminu.
Na marginesie należy zwrócić uwagę, że w ramach niniejszej sprawy wpadkowej skarżący nie doznał żadnej ujemnej konsekwencji procesowej, tj. może zwrócić się do WSA w Gliwicach z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, powinien jednak pamiętać o prawidłowej formie jego wniesienia – złożenia go na urzędowym formularzu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.