III OZ 393/23

III OZ 393/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-09-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Rafał Stasikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
III SA/Gd 574/22 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2023-04-14
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 74a § 10 i 11
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2018 poz 180
§ 13 ust. 1
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz  udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 574/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. F. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2023 r., nr 697 w przedmiocie utraty uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną organu od wyroku tego sądu z 14 kwietnia 2023 r. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna została wniesiona do sądu jeden dzień po upływie ustawowego 30 dniowego terminu. Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż wyrok z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony organowi w dniu 13 maja 2023 r., a w związku z tym termin na wniesienie skargi kasacyjnej kończył się 12 czerwca 2023 r. Sąd, jako dowód doręczenia wyroku, wskazał na Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (UPP).
Zdaniem sądu w rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna została złożona przez organ jeden dzień po upływie terminu, o którym stanowi art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."). W związku z tym na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Zażalenie na ww. postanowienie wniósł organ. Wskazał, że sąd pierwszej instancji błędnie powołał się na urzędowe poświadczenie przedłożenia, jako dowód doręczenia korespondencji sądowej. Powołując się na treść ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 57 ze. zm.; dalej "ustawa o informatyzacji") oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 180; dalej "rozporządzenie"), wskazał na różnicę pomiędzy Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia (UPP) i Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia (UPD), które razem składają się na Urzędowe Poświadczenie Odbioru (UPO). Podniósł, że UPP: "(...) stanowi dowód poświadczający niejako wysłanie do adresata", natomiast UPD: "(...) stanowi dowód, że adresat dokument otrzymał." Zdaniem organu dopiero 16 maja 2023 r., dzień po wygenerowaniu dokumentu elektronicznego w siedzibie organu, rozpoczął się 30 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W takim przypadku termin kończyłby swój bieg 14 czerwca, a więc w ustawowym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie kluczową okolicznością faktyczną wymagającą jednoznacznego ustalenia jest wskazanie daty doręczenia organowi odpisu wyroku z uzasadnieniem, o której to daty zaczął bieg termin na wniesienie skargi kasacyjnej. Sąd pierwszej instancji przyjął, że organowi prawidłowo doręczono korespondencję sądową w dniu 13 maja 2023 r., co ustalił na podstawie dokumentu UPP.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego za nieprawidłowe należy uznać stanowisko skarżącego kasacyjnie organu zmierzające do zakwestionowania Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) jako dowodu doręczenia korespondencji sądowej podmiotowi publicznemu. Należy mieć bowiem na względzie unormowania dotyczące zasad dokonywania przez sąd doręczeń za pomocą środków komunikacji elektronicznej w przypadku, gdy ich adresatem pozostaje organ administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie zostało poddane kontroli sądowoadministracyjnej.
Jak wyjaśnił to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 23 września 2022 r., sygn. akt III OZ 550/22: zasady doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy e-PUAP określają przepisy ustawy o informatyzacji oraz rozporządzenia. Według art. 3 pkt 20 ustawy o informatyzacji urzędowe poświadczenie odbioru to dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające m.in. pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który doręcza dokument, datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 – w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny. W myśl § 8 ust. 3 rozporządzenia doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP elektroniczną skrzynkę podawczą. Za pomocą ePUAP możliwe jest przekazywanie doręczanych podmiotowi publicznemu dokumentów elektronicznych do jego systemu teleinformatycznego. Szczególne znaczenie dla prawidłowości ustalenia, czy skarga została wniesiona w terminie ma brzmienie § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wedle którego doręczenie dokumentu elektronicznego na informatycznym nośniku danych może być potwierdzone poświadczeniem przedłożenia, które jest przesyłane na adres poczty elektronicznej wskazany przez doręczającego (§ 11 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia). W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 dokument elektroniczny powinien być podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, albo opatrzony kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną (art. 11 ust. 2 pkt 1). Jednakże w przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń (§ 13 ust. 1). W literaturze wskazuje się, że dochodzi tu do automatycznego wygenerowania poświadczenia przedłożenia, bez udziału człowieka (por. K. Wojsyk, w: G. Szpor, C. Martysz, K. Wojsyk, Ustawa o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, Komentarz, Warszawa 2015, s. 164). Oznacza to, że poświadczenie przedłożenia tworzone jest z chwilą doręczenia dokumentu adresatowi, nie zaś z chwilą wysłania go przez nadawcę. Urzędowe poświadczenie przedłożenia ma więc charakter zbliżony do "tradycyjnego" zwrotnego potwierdzenia odbioru, nie zaś potwierdzenia nadania. Uwzględniając powyższe, urzędowe poświadczenie odbioru (przedłożenia) stanowi niezaprzeczalny dowód doręczenia w obiegu korespondencji między podmiotami publicznymi (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt: I OSK 1729/15; z dnia 17 marca 2022 r., sygn. akt: II OSK 880/21; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt: III OZ 264/22). W praktyce oznacza to, że jeżeli wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt: IV SA/Wa 70/22). Poświadczenie doręczenia przedłożenia (UPP) jest więc w takim przypadku urzędowym poświadczeniem odbioru i nie wymaga potwierdzenia na skutek wygenerowania urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD). W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi za moment doręczenia należy uznać wprowadzenie korespondencji do systemu informatycznego adresata, kiedy to automatycznie następuje podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru w sposób przyjęty w danym systemie (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt: III OZ 264/22).".
Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony organowi w dniu 13 maja 2023 r., co sąd pierwszej instancji ustalił na podstawie urzędowego poświadczenia przedłożenia. Prawidłowo zatem sąd ten ustalił, że od tej daty należy liczyć termin 30 dni na wniesienie skargi kasacyjnej, który upłynął w dniu 12 czerwca 2023 r. Przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona do sądu pierwszej instancji 13 czerwca 2023 r., a więc a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Dla prawidłowości doręczenia organowi pisma sądowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie ma znaczenia organizacja wewnętrznego obiegu dokumentów w organie i nie jest rzeczą Sądu ocenianie, kiedy pracownik przekazał dokumenty, komu i z jakiej przyczyny. Jak bowiem wynika z art. 74a § 11 p.p.s.a., datą doręczenia pism, o których mowa w § 10, jest data określona w urzędowym poświadczeniu odbioru, które w okolicznościach niniejszej sprawy jest równoznaczne z urzędowym poświadczeniem przedłożenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.