III OZ 39/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające sprostowania podstawy prawnej odrzucenia skargi, uznając, że żądanie sprostowania wykracza poza zakres art. 156 § 1 p.p.s.a.
Skarżący K. J. wniósł o sprostowanie postanowienia WSA, które odrzuciło jego skargę na bezczynność organu, domagając się zmiany podstawy prawnej z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. na art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. WSA odmówił sprostowania, uznając, że żądanie nie dotyczy oczywistej omyłki, lecz próby zmiany rozstrzygnięcia. NSA oddalił zażalenie, podzielając stanowisko WSA, że sprostowanie nie może służyć zmianie orzeczenia.
Sprawa dotyczyła zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odmówiło sprostowania innego postanowienia tego sądu. Pierwotne postanowienie WSA odrzuciło skargę K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia. Skarżący domagał się sprostowania podstawy prawnej odrzucenia skargi, wskazując, że zamiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. powinien być wskazany art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ odrzucenie nastąpiło z powodu powagi rzeczy osądzonej. WSA odmówił sprostowania, powołując się na art. 156 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może sprostować jedynie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a nie dokonywać zmiany rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA. Podkreślił, że przepis o sprostowaniu (art. 156 § 1 p.p.s.a.) ma zastosowanie również do postanowień (art. 166 p.p.s.a.), ale wskazane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty i nie mogą wpływać na treść rozstrzygnięcia. NSA stwierdził, że skarżący nie domagał się usunięcia oczywistej omyłki, lecz faktycznej zmiany podstawy prawnej odrzucenia skargi, co wykracza poza zakres art. 156 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie jako niezasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, żądanie sprostowania wykracza poza zakres art. 156 § 1 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy oczywistej omyłki, lecz próby zmiany rozstrzygnięcia sądu.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny może sprostować jedynie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, które nie wpływają na treść rozstrzygnięcia. Żądanie zmiany podstawy prawnej odrzucenia skargi stanowi próbę zmiany postanowienia, a nie jego sprostowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten ma zastosowanie również do postanowień (art. 166 p.p.s.a.). Nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty i nie mogą wpływać na treść rozstrzygnięcia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazana przez WSA podstawa prawna odrzucenia skargi, która według skarżącego była błędna.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Proponowana przez skarżącego podstawa prawna odrzucenia skargi (powaga rzeczy osądzonej).
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis stosujący art. 156 do postanowień.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa oddalenia zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa oddalenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądanie sprostowania przez zmianę podstawy prawnej odrzucenia skargi wykracza poza zakres art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie nie może służyć zmianie rozstrzygnięcia sądu.
Odrzucone argumenty
Wniosek o sprostowanie dotyczył oczywistej omyłki pisarskiej w podstawie prawnej postanowienia.
Godne uwagi sformułowania
nie można żądać sprostowania wyroku przez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do sprostowania, lecz do zmiany wyroku lub postanowienia
Skład orzekający
Ewa Kwiecińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania orzeczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz granic żądania sprostowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji próby zmiany podstawy prawnej odrzucenia skargi poprzez wniosek o sprostowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne rozróżnienie między sprostowaniem oczywistej omyłki a próbą zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia sądu, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy można 'naprawić' błąd sądu, żądając zmiany podstawy prawnej?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 39/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-02-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-01-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Ewa Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji 658 Hasła tematyczne Policja Sygn. powiązane III SAB/Kr 90/24 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2024-11-19 III OZ 38/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-18 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art.156 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 90/24 odmawiające sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 90/24 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku K. J. w przedmiocie sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/24, odrzucającego skargę K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia, odmówił sprostowania postanowienia. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 grudnia 2024 r. Sąd I instancji podał, że pismem z dnia 24 listopada 2024 r., skarżący wniósł o sprostowanie orzeczenia w zakresie wadliwej podstawy prawnej tego postanowienia, polegającej na wskazaniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), w sytuacji gdy z okoliczności wynika, że podstawę odrzucenia skargi stanowiła okoliczność, że sprawa została już prawomocnie osądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 września 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 724/23. Skarżący wniósł o sprostowanie przywołanej podstawy prawnej z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. na faktyczną podstawę - z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd I instancji odmówił sprostowania ww. postanowienia. WSA w Krakowie powołał się na przepis art. 156 § 1 p.p.s.a., wg którego to przepisu, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zestawiając treść wniosku skarżącego z przywołanym przepisem, Sąd I instancji uznał, że skarżący nie zmierzał do sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w uzasadnieniu postanowienia, lecz polemizował z treścią przyjętego rozstrzygnięcia. Skarżący wskazał bowiem, że w postanowieniu przyjęto podstawę z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podczas gdy z okoliczności sprawy wynikało, że podstawa ta dotyczyła przyjęcia powagi rzeczy osądzonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 września 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 724/23, a zatem podstawy wymienionej w przepisie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast, jak wynika z treści przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a., sprostowanie oczywistej omyłki służyć ma usuwaniu jedynie oczywistych nieprawidłowości w postanowieniu i nie stanowi odrębnego środka zaskarżenia postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Wystąpił o jego uchylenie w całości i wydanie orzeczenia merytorycznego przez Naczelny Sąd Administracyjny o sprostowaniu orzeczenia z dnia 19 listopada 2024 r., poprzez "wpisanie omyłkowo w miejsce przywołanej podstawy art. 58 par. 1 punkt 6 ppsa przepisu z art. 58 par. 1 punkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten, na mocy przepisu art. 166 p.p.s.a, ma również zastosowanie do postanowień. Wskazane w powołanym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny oraz nie mogą one wpływać na treść rozstrzygnięcia. Niedokładnością może być niewłaściwe oznaczenie stron, nieścisłe wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy. Pod pojęciem błędu pisarskiego należy rozumieć widoczny, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwie użyty wyraz lub mylną pisownię. Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast inna oczywista pomyłka jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, który Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela, nie można żądać sprostowania wyroku przez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do sprostowania, lecz do zmiany wyroku lub postanowienia, przez zamieszczenie w nim wskazanego przez stronę rozstrzygnięcia. Taka sytuacja ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, ponieważ przez wniosek o sprostowanie uzasadnienia postanowienia skarżący domaga się zmiany postawy prawnej odrzucenia jego skargi – podstawy prawnej przyjętej w postanowieniu z dnia 19 listopada 2024 r. Intencją skarżącego jest zatem zamieszczenie w uzasadnieniu postanowienia żądanej przez niego treści, czyli w istocie zmiana uzasadnienia postanowienia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Prawidłowo zatem Sąd I Instancji uznał, że żądanie wniosku skarżącego o sprostowanie wykracza poza treść art. 156 § 1 p.p.s.a. i stanowi w istocie, poprzez tak sformułowaną treść wniosku, próbę zakwestionowania postanowienia o odrzuceniu skargi. W tej sytuacji uznać trzeba, że orzeczenie Sądu I instancji jest w pełni prawidłowe, a zażalenie jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI